Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ποντίκι. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ποντίκι. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Ο καπετάν-Ένας

Η Ιστορία της Ελλάδας είναι η ιστορία των δανείων της, είχε γράψει ο αδικοχαμένος Μπελογιάννης. Πρόκειται για μια αλήθεια η οποία δεν εκτιμήθηκε όπως έπρεπε από την εγχώρια πολιτική σκέψη. Κατά καιρούς αλλά και με απελπιστική συχνότητα πλέον, έχουν ακουστεί άπειρες δικαιολογίες για την κατάσταση στην οποία βρίσκεται σήμερα η χώρα.
Σε όλες αυτές τις προσεγγίσεις η πλέον δημοφιλής είναι αυτή των κακών Ευρωπαίων, που ευθύνονται για όλα τα δεινά του δύστυχου ελληνικού λαού. Οι πλέον δημοφιλείς θεωρίες είναι αυτές που μιλούν για τον ξένο παράγοντα, για διεθνείς συνωμοσίες, για το απάνθρωπο πρόσωπο του καπιταλισμού, για τις αχόρταγες και αήθεις αγορές, για τη θεωρία του σοκ.
Έτσι, το πρόβλημα δεν είναι οι δημόσιοι υπάλληλοι, δεν είναι ο απίθανος αριθμός των αναπήρων που λαμβάνουν – ακόμα – συντάξεις, δεν είναι οι στρατιές των «ζωντανών» νεκρών που επίσης

Ελλάδα - Λετονία: γέφυρα προς τον 19ο αιώνα. Του Σταύρου Χριστακόπουλου

Αθροιστική ύφεση σχεδόν 10% προβλέπει για τη διετία 2011-2012 (6,25% σε ετήσια βάση για το 2011 και 3,60% για το 2012) το Κέντρο Προγραμματισμού και Οικονομικών Ερευνών (ΚΕΠΕ). Προσθέτοντας και την... επίσημη ύφεση από το 2008 έως το 2010, θα πλησιάσουμε, συνολικά, ίσως πολύ κοντά στο 20%, δεδομένου ότι έως τώρα οι προβλέψεις περί ελλειμμάτων και ύφεσης, ακόμη και της τρόικας, αποδεικνύονται πολύ «μετριοπαθείς». Έως εσκεμμένα ψευδείς...
Η Alpha Bank πάλι στην εβδομαδιαία ανάλυσή της δεν θέλει ούτε καν να... μιλάμε για ύφεση το 2012 – για να μην πάει γρουσουζιά, φαίνεται. Παραδέχεται όμως ότι τη διετία 2011 - 2012 καταγράφεται πραγματική εσωτερική υποτίμηση 15% (10% περίπου έως το τέλος του 2011 και επιπλέον 5% περίπου το 2012).
Από την πλευρά της η Goldman Sachs υπολογίζει ότι θα χρειαστούμε δεκαπέντε χρόνια εσωτερικής υποτίμησης για να ξαναγίνουμε ανταγωνιστικοί. Τόσα δεν

Το ευρώ των 9. Από το Δημήτρη Μυ για το Ποντίκι


Κάποιους ανθρώπους οφείλουμε να τους ακούμε με μεγάλη προσοχή, είτε γιατί οι απόψεις τους είναι τεκμηριωμένες, είτε γιατί έχουν τη δύναμη να τις επιβάλλουν. Με κάθε τρόπο…
Ένας τέτοιος άνθρωπος είναι ο Μοχάμεντ Ελ Εριάν επικεφαλής του κολοσσιαίου επενδυτικού fund PIMCO, ο οποίος πρόβλεψε ότι μέσα στο 2012 θα προκύψει η ευρωζώνη των 9 (και όχι των 17) κρατών…
Ο Ελ Εριάν έγινε ευρύτερα γνωστός στο ελληνικό κοινό το Γενάρη του 2010, από την απάντηση που έδωσε στην ερώτηση  γιατί οι αγορές  εκμεταλλεύονται τα αυξημένα Σπρεντ και κερδοσκοπούν σε βάρος της Ελλάδας: «Δουλειά μας, είχε πει  επικεφαλής του PIMCO,  είναι να βγάζουμε λεφτά. Εξάλλου δεν υπάρχει νόμος που να σου απαγορεύει να εκμεταλλευτείς τον μαλάκα». Καθώς οι

Ο… κακός (ευρωπαικός) λύκος. Του Δημήτρη Μυ

Οι… αφελείς κοκκινοσκουφίτσες του ευρωπαικού νότου έχουν ήδη αντιληφθεί πως τα… φρου- φρου και αρώματά τους, των τελευταίων δεκαετιών χρυσοπληρώθηκαν με δανεικά. Με αυτή την οικονομική συμπεριφορά ο ευρωπαϊκός νότος «έστελνε» χρήμα στο ευρωπαϊκό κέντρο, δημιουργώντας τα γερμανικά και άλλα βορειο-ευρωπαικά πλεονάσματα.
Καθώς, η ροή χρήματος στέρεψε, το μόνο που φαίνεται να συνδέει τον νότο με το ευρωπαικό κέντρο είναι η πολιτική κρίση. Κρίση, η οποία απειλεί να τινάξει στον αέρα –κυριολεκτικά- ολόκληρη την ευρωπαική ήπειρο.

Προς μια γερμανική ΕυρώπηΕίναι προφανές από την ειδησεογραφία ότι η κρίση στην ευρωζώνη έχει επεκταθεί πέρα από τη σφαίρα της οικονομίας. Οι επιβεβλημένες --απ έξω και στο όριο της νομημότητας-- κυβερνητικές

Δεν υπάρχουν απαντήσεις σε λάθος ερωτήσεις. Του Δημήτρη Μυ

Η κρίση στο πολιτικό επίπεδο περιγράφεται στα αποτελέσματα των δημοσκοπήσεων. Στην ουσία της η πολιτική κρίση αποτυπώνει την αδυναμία των κομμάτων να δώσουν ικανοποιητικές απαντήσεις - λύσεις στα προβλήματα της κοινωνίας και της χώρας. Ο φαύλος κύκλος της πολιτικής κρίσης θα συνεχίζεται και θα βαθαίνει, όσο οι πολιτικές δυνάμεις αποφεύγουν να αντιμετωπίσουν τις πραγματικές ερωτήσεις.
Αυτές οι – αναπάντητες από το πολιτικό σύστημα – ερωτήσεις είναι που υπονομεύουν την κοινωνική συνοχή, διαλύουν την οικονομία και εντείνουν τον φαύλο κύκλο στον οποίο περιστρέφεται χωρίς δυνατότητα διεξόδου το μεταπολιτευτικό σύστημα της χώρας.

Η «λάθος» ερώτηση
«Μέσα ή έξω από την Ε.Ε. - Ευρωζώνη, ναι ή όχι στο ευρώ;». Κάπως έτσι διατυπώνει η πολιτική -

Ανοίξτε τις πόρτες να φύγουνε οι κότες. Του Σταύρου Χριστακόπουλου

Δεν μπορώ να φανταστώ σε ποια χώρα ο Γ. Παπανδρέου θα συνέχιζε να είναι πρωθυπουργός ύστερα από τις προσβλητικές – σε βαθμό ατίμωσης – δηλώσεις των Μέρκελ και Σαρκοζί τα ξημερώματα της Πέμπτης στις Κάννες. Ίσως μόνο σε αυτήν τη χώρα που λέγεται Ελλάδα, η οποία βρίσκεται σε κατάσταση ανεπίσημης πτώχευσης και φέρει ανεξίτηλη τη σφραγίδα και τη ρετσινιά της πλήρους παράδοσής της από τον ίδιο τον πρωθυπουργό της.
Ίσως πάλι η φαντασία μου να είναι φτωχή και να μην μπορεί να συλλάβει πώς αυτός ο άνθρωπος μπορεί ακόμη και σήμερα να μιλάει στο ελληνικό κοινοβούλιο ισχυριζόμενος ότι «σώζει» την Ελλάδα και ότι κατάφερε όσα δεν πέτυχε ποτέ κανείς γι’ αυτήν εδώ και δεκαετίες. Όταν το μόνο χειροπιαστό αποτέλεσμα των επιλογών του είναι να την έχει οδηγήσει όχι μόνο στην πτώχευση, αλλά και στην

Πετούν ο ένας στον άλλο τη βόμβα της χρεοκοπίας. Του Σ. Χριστακόπουλου. Διάβασε το.

Τσίτα τα γκάζια για τη «λύση» του δράματος της Ελλάδας; Αν πιστέψουμε τις πληροφορίες που διοχετεύονταν χθες από τις Βρυξέλλες και τις δηλώσεις (π.χ. Κομισιόν) ότι η συμφωνία με τις τράπεζες για το ελληνικό «κούρεμα» είναι πολύ κοντά, τότε από αύριο τη νύχτα θα μπούμε σε μια νέα σκοτεινή και περίπλοκη εποχή. Ήδη εν τω μεταξύ ξανανοίγει (ορθότερα: συντηρείται) και το δίλημμα «συναίνεση της Ν.Δ. ή εκλογές», με τον Βενιζέλο να ξαναζητάει έγκριση της ελεγχόμενης χρεοκοπίας από 180 βουλευτές.
Ενώ λοιπόν η διαπραγμάτευση μεταξύ των ενδιαφερομένων συνεχίζεται, με την ελληνική κυβέρνηση πλήρως ενήμερη μεν, αλλά διαπραγματευτικά παραδομένη, διέρρευσε χθες ότι τα πράγματα πάνε προς απομείωση κατά 50% της αξίας όλων των ομολόγων που βρίσκονται σε χέρια ιδιωτών και λήγουν έως το 2035 – και όχι

Οι τρεις μοιραίοι της οικονομίας. Πολύ καλό άρθρο από "το Ποντίκι"

Η χώρα «έκλεισε» και τυπικά από τον περασμένο Ιούλιο. Ο πρωθυπουργός το ήξερε. Και ήταν σύμφωνος. Αυτό που βλέπουμε να εκτυλίσσεται τώρα είναι η μικροπολιτική και επικοινωνι­ακή πλευρά του θέματος. Τάδε έφη στο  «Π»  Ευρωπαίος αξιωματούχος που διαμένει μόνιμα στην Αθήνα και έχει αναλάβει τη χαρτογράφηση του «αύριο».
Από το καλοκαίρι του 2010 σας γράφαμε ότι το σχέδιο είναι η εξόντωση της ελληνικής κοινω­νικής και οικονομικής οντότη­τας της μεσαίας τάξης (αυτής που κα­τά τις ΗΠΑ είναι η πραγματική δύνα­μη) και της εγκαθίδρυσης ενός νέου πολιτικο-οικονομικο-επιχειρηματικού συστήματος, που θα διαχειρίζεται τα πάντα (από ταξί και τράπεζες μέχρι σκουπίδια) και θα ελέγχει παρασκηνι­ακά την εκάστοτε πολιτική εξουσία. Μέσα στην εξαθλίωση που φέρ­νουν οι αλλεπάλληλες μειώσεις μι­σθών και οι αυξήσεις σε όλους τους φόρους, ο κάθε Έλληνας πολίτης δεν πρόκειται να έχει χρόνο ή διάθεση να «ενδιαφερθεί»

Περί πορνείας, προαγωγών και πολιτικής. Του Σταύρου Χριστακόπουλου

Από τον Σταύρο Χριστακόπουλο για το Ποντίκι
«Η πολιτική τους δεν διαφέρει πολύ από τη νομιμοποιημένη πορνεία. Η πόρνη συλλαμβάνεται όταν κάνει πεζοδρόμιο, αλλά οι πολιτικοί ανταμείβονται με προεκλογικές χορηγίες όταν ξεπουλούν την ψυχή τους στα ιδιωτικά οικονομικά συμφέροντα. Από όλη αυτή την εκπόρνευση – το χρήμα που αλλάζει χέρια και τις προσφερόμενες υπηρεσίες – ο μοναδικός που πηδιέται πραγματικά είναι ο κοσμάκης».
Η... τολμηρή αυτή άποψη δεν διατυπώθηκε από κάποιον δημοσιογράφο ή αναλυτή του «Π». Aνήκει στον οικονομολόγο Τζέραλντ Σελέντε, ιδρυτή και διευθυντή του The Trends Research Institute, και διατυπώθηκε στην οικονομική επιθεώρηση Trends Journal, της οποίας είναι εκδότης. Την ανέφερε χθες ο εξαίρετος συνάδελφος Ρούσσος Βρανάς στην εφημερίδα «Τα Νέα», στη στήλη του Δρόμοι (παρεμπιπτόντως, μία από τις τέσσερις - πέντε ποιοτικότερες και πιο τεκμηριωμένες στον

«Κόψτε τον λαιμό σας!»...Του Σταύρου Χριστακόπουλου για το Ποντίκι

Όποιος ακόμη πιστεύει ότι η ευρωζώνη εργάζεται σκληρά – και μάλιστα «μαζί» με την... ελληνική κυβέρνηση – για τη σωτηρία της Ελλάδας, ας το ξεχάσει. Κατ’ αρχάς η Μέρκελ και ο Σαρκοζί, μετά τη συνάντηση στο Βερολίνο, ήταν σαφείς: δεν συνεργάζονται με την κυβέρνηση της Ελλάδας για το μοντέλο «διευθέτησης» του χρέους, αλλά με την τρόικα, της οποίας η έκθεση θα αποβεί, λένε, καθοριστική για τις τελικές εξελίξεις. Τρίχες! Ούτε αυτήν δεν περιμένουν...
Άλλωστε τόσο η τρόικα όσο και η ηγεσία της ευρωζώνης έχουν σαφέστατη εικόνα εδώ και καιρό για την κατάσταση του ελληνικού χρέους και η διαπραγμάτευση μεταξύ Γερμανίας και Γαλλίας δεν αφορά πλέον τρόπους «βοήθειας» προς την Ελλάδα, αλλά τρόπο να μειωθούν οι απώλειες στο τραπεζικό ευρωσύστημα από το ελληνικό «κούρεμα».
Καθώς το 21% του «κουρέματος» που συμφωνήθηκε την 21η Ιουλίου θεωρείται ήδη κατά πολύ

Το «σχέδιο χρεοκοπίας», ο Σημίτης και η «σπέκουλα». Του Σ. Χριστακόπουλου

Εδώ και πολλούς μήνες επιμένουμε ότι οι δανειστές και η τρόικα της επιτήρησης δεν πιστεύουν πως η ελληνική κυβέρνηση είναι σε θέση να επιτύχει τους αδιανόητους στόχους που από κοινού έχουν θέσει. Συνεπώς κανείς δεν περιμένει δημοσιονομική «επιτυχία». Επιμένουμε επίσης ότι προέχουν το ξεπούλημα και η αποδιάρθρωση του κράτους, δηλαδή τα τελευταία στάδια πριν από μια πτώχευση. Χθες το ομολόγησε και ο Βενιζέλος: «Στη συνείδηση των εταίρων μας κρισιμότερα είναι τα διαρθρωτικά μέτρα παρά τα δημοσιονομικά».
Όμως ο υπουργός Οικονομικών αρέσκεται στην εγκυρότητα και, ως εκ τούτου, απεχθάνεται βαθύτατα τις αναλύσεις και τους δημοσιογράφους – δηλαδή όσους δεν είναι παπαγαλάκια του ίδιου και της κυβέρνησής του. Όπως είπε χθες, «δεν αναφέρομαι στις δημοσιογραφικές εκτιμήσεις, διεθνείς και εσωτερικές, των αριθμών, σημασία έχουν οι εκτιμήσεις οι θεσμικές».

Νομίζουν ότι βρέχει!
Ας δούμε λοιπόν τι λένε οι... θεσμοί για τα κατορθώματα της κυβέρνησης, του πρωθυπουργού και του ίδιου του Βενιζέλου και του προκατόχου του Γ. Παπακωνσταντίνου, αλλά κυρίως για τους στόχους και τις επιδιώξεις τους (των... θεσμών):
1. Τη Δευτέρα, στο πλαίσιο του Eurogroup, το είπε ξεκάθαρα τη Δευτέρα, πριν από τη συνεδρίαση του

H Ελλάδα πληρώνει... πολεμικές αποζημιώσεις στη Γερμανία

«Είναι σαν ένα μέτωπο: αν σπάσει ένα μέτωπο, έστω και λίγο, αυτό εξασθενίζει ολόκληρη τη στρατιά κι επιτρέπει στον εχθρό να διεισδύσει».
Με αυτά τα λόγια περίγραψε την κατάσταση στην ευρωζώνη και ειδικότερα στην Ελλάδα ο υπουργός οικονομικών της Ρωσίας Αλεξέι Κούντριν μιλώντας σε δημοσιογράφους στο περιθώριο των Συνόδων του ΔΝΤ και της Παγκόσμιας Τράπεζας.
Για ποιον άραγε πόλεμο μιλούσε; Ποιον εχθρό; Ο Ρώσος υπουργός, πάντως, τάχθηκε υπέρ της σωτηρίας της Ελλάδας, εξηγώντας πως αν αποτραπεί ο κίνδυνος χρεοκοπίας της χώρας θα μειωθεί ο κίνδυνος να υπάρξουν παρόμοιες εξελίξεις στην Ισπανία και την Ιταλία. Ποιοι άραγε επιτίθενται στην Ευρωζώνη; Και τι

Τι θέλουν επιτέλους; Χούντα ή εμφύλιο;

Του Σταύρου Χριστακόπουλου
Χθες η κυβέρνηση της Ελλάδας, πιστή θεραπαινίδα του αδιαπραγμάτευτου δόγματος των τοκογλύφων και της τρόικας «Ό,τι φάμε, ό,τι πιούμε κι ό,τι αρπάξει ο Γιώργος μας»*, ανακοίνωσε νέα δολοφονικά μέτρα για τη χώρα, την οικονομία και τον ελληνικό λαό, τα οποία, κατά παραδοχή του υπουργού Οικονομικών, είναι μέρος μόνον όσων θα ανακοινωθούν το επόμενο διάστημα. Όμως τα μέτρα δεν τους αρκούν. Είναι μόνο η μία όψη της

Πτώχευση με όρους αποικίας. Του Δημήτρη Καζάκη

Ύστερα από την εγκατάστα­ση του πρώτου επίσημου Γκαουλάιτερ μετά τη ναζι­στική περίοδο, του κ. Χορστ Ράιχενμπαχ, ολοκληρώνεται και τυπι­κά η νέα κατοχή της χώρας. Για ορια­κή στιγμή έκανε λόγο ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κάρολος Παπούλιας κα­τά τη συνάντηση που είχε την Τρίτη 13/9 με τον πρόεδρο της Alpha Ban k Γιάννη Κωστόπουλο.
Τη συνάντηση αυ­τή ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, ένα είδος Δαμασκηνού της νέας εποχής, διάνθισε με μια περίεργη και σιβυλλι­κή δήλωση ότι «πρέπει να περάσουμε πρώτα στην απέναντι όχθη και έπειτα να

Όταν το τηλέφωνο χτυπήσει....Του Κώστα Μερκουράκη για το Ποντίκι

Χτυπά το τηλέφωνο - δεν εμφανίζεται αριθμός. Για λίγες μέρες βρίσκομαι στη βόρεια Γερμανία, μα βρίσκομαι και σε δίλημμα: να το σηκώσω ή να το αφήσω να χτυπά, μιας και οι χρεώσεις είναι τσουχτερές. Τελικά, υποκύπτω στην περιέργεια μου και αποδέχομαι την κλήση.
Στην άλλη γραμμή είναι μια τηλεφωνήτρια: «εκκρεμεί η δόση του στεγαστικού, στα 105 ευρώ» με ενημερώνει και πριν προλάβει να τελειώσει τη φράση της η πίεση μου έχει φτάσει σε απαγορευτικά επίπεδα.
«Έχω πληρώσει το λιγότερο 10 ευρώ για να απαντώ στις κλήσεις που έχει πραγματοποιήσει η τράπεζα

Γι' άλλους πάρτι, γι΄άλλους στάχτη. Από το Μαρικάκη

Την ώρα που από τα συνήθη υποζύγια ζητείται υπευθυνότης για το καλό της πατρίδος, ζητούνται δηλαδή τα μισθά τους, τα εισοδήματά τους, τα ασφαλιστικά τους, και να κάνουν και τα στραβά μάτια που διακόπτεται η πρόσβαση σε κάθε δημόσιο αγαθό ( τα τελευταία ήταν πολύ αγαθιάρικα για το σκληρό κόσμο που ζούμε ως εκ τούτου ενηλικιώθηκαν και ζητάνε να εκδοθούν στην αγορά έναντι ατιτίμου) για κάποιους το πάρτι συνεχίζεται.
Την ώρα εν ολίγοις που από τους πολλούς ζητείται – με το στανιό ή με τη «συναίνεση» - να πάψουν να έχουν αξιώσεις να ζουν αξιοπρεπώς, ως κύριοι του εαυτού τους στον τόπο τους, ορισμένοι στέκουν

«Γύρω – γύρω όλοι – στη μέση ο μαλάκας»

Απόσπασμα από άρθρο στο πρόσφατο ΠΟΝΤΙΚΙ του Σταύρου Χριστακόπουλου

Αν όμως η Μέρκελ και ο Σαρκοζί αποφασίσουν ότι θα συνεχίσουν να παίζουν το «Γύρω – γύρω όλοι – στη μέση ο μαλάκας» (ψηφίστε με μορφή σχολίων για το ποιος είναι ο μαλάκας, εξαιρουμένου βεβαίως του συντάκτη του κειμένου), τότε τι θα συμβεί;
Το πιθανότερο είναι ότι ο Τρισέ, αναδυόμενος ως Αφροδίτη του Μποτιτσέλι από τη σκατίλα της δευτερογενούς αγοράς, θα τους πάρει μια και καλή σώβρακα, σουτιέν, «σουσπασιόν» και νεγκλιζέ και