«Κουτσοί στραβοί, στον Αγιο Παντελεήμονα». Του Δημήτρη Μυ

Η ελπίδα, γνωστό είναι, πεθαίνει τελευταία. Γνωστό επίσης είναι ότι πρώτα βγαίνει η ψυχή και μετά το χούι.
Υπό αυτήν την έννοια είναι κατανοητή και αναμενόμενη η συμπεριφορά κάποιων «υπόλοιπων»  της πρόσφατης πολιτικής ζωής και ιστορίας του τόπου που αναζητούν σωτηρία και καταφύγιο προκειμένου να διασώσουν ό,τι είναι δυνατόν από το «ευτελές» πολιτικό τους σαρκίο.
Πούροι σοσιαλιστές και σοσιαλδημοκράτες (στα λόγια), αδίστακτοι νεοφιλελεύθεροι στη πολιτική τους πρακτική, αντιλαμβάνονται ότι πρέπει να αλλάξουν ένδυμα προκειμένου να αποκτήσουν την αμυδρά έστω ελπίδα πολιτικής επιβίωσης.
Πρόκειται για τους  επιτελείς της καταστροφής. Γι' αυτούς που υποσχέθηκαν μεταρρυθμίσεις, αλλαγές και εκσυγχρονισμό ακολουθώντας τις οδηγίες / εντολές των μνημονίων και των δανειακών συμβάσεων.
Πρόκειται γι' αυτούς που έφεραν το ΔΝΤ στη χώρα, γι' αυτούς που στο όνομα των βελτιώσεων και

Ανίκανοι ή ψεύτες; Του Δημήτρη Μυ

Δύο πράγματα μπορεί να συμβαίνουν: Είτε οι επόπτες και οι εγχώριες μαριονέτες τους είναι παντελώς ανίκανοι, είτε ψεύδονται ασύστολα. Μόνο η ανικανότητα ή κάποια κρυφή ατζέντα μπορεί να περιγράψει αυτό που συμβαίνει. Δηλαδή την συνεχή περιστολή δαπανών- κόστους εργασίας με στόχο την προσέλκυση επενδύσεων.
Αυτό δε μας λένε; Για αυτό δε μας καλούν να ματώσουμε; Ας ρίξουμε λοιπόν, μια ματιά στα αποτελέσματα...
Παρά λοιπόν την εκθεμελίωση των εργασιακών δικαιωμάτων , παρά τη δημιουργία τεράστιας στρατιάς ανέργων, παρά τη δημιουργία ειδικών φορολογικών κινήτρων για τους επενδυτές, οι... λεγάμενοι,  όχι μόνο δεν έρχονται, αλλά ρίχνουν μαύρη πέτρα πίσω τους.
Έτσι, λοιπόν, πριν έρθει η Μέρκελ έφυγε η ΦΑΓΕ. Μετά την επίσκεψη της Καγκελαρίου έφυγε η Coca Cola. Εν τω μεταξύ τα μπαγάζια τους έχουν πακετάρει (ή έχουν παραδώσει την ταμπέλα τους ) και η Ελίτ, η Carrefour, η Aldi η Fnac. η Delta Airlines, η Credit Agricole η Societe General και πάει λέγοντας...
Το ερώτημα , λοιπόν, που ανακύπτει είναι απλό: Αφού φεύγουν αυτοί γιατί να έρθουν κάποιοι άλλοι;
Ας δούμε τώρα την άλλη – την τραγικότερη - πτυχή όλων αυτών των νεοφιλελεύθερων πολιτικών τις τελευταίες 3ετίας που μας σέρβιραν οι ξένοι επόπτες και οι εγχώριοι συνεργάτες τους,

«Ρήτρα απόκλισης» από την πραγματικότητα...

Του Δημήτρη Μυ

Προφανώς τα μάθατε, η κυβέρνηση των... τριών συμφώνησε μετά του εαυτού της για το πόσα ακόμη θα βουτήξουν από μισθωτούς και συνταξιούχους προκειμένου να διαβιβαστούν ακαριαία στους εντιμότοτους εταίρους τοκογλύφους και πιστωτές. 

Για την ακρίβεια, οι τρεις συμφώνησαν στην μόνιμη και με κάθε ευκαιρία αφαίμαξη των μισθωτών και των συνταξιούχων, των οποίων το ήδη πενιχρό εισόδημα τοποθετείται δια βίου στο σεντούκι των τοκογλύφων. Όποτε δε βγαίνουν τα νούμερα θα αδειάζουν οι τσέπες (μας).

Με απλά λόγια, αυτοί οι τρεις κέρδισαν ότι κέρδισαν στις εκλογές με σύνθημα την επαναδιαπραγμάτευση και την υπόσχεση «κανένα νέο μέτρο σε βάρος μισθωτών και συνταξιούχων». Και έκτοτε κυβερνούν από κοινού και διαβουλεύονται μεταξύ τους για τα μάτια του κόσμου , προφανώς γιατί εκτιμούν ότι μπορούν να πουλάνε το παραμύθι επ άπειρον. 

Πόσους μπορεί να «ξεπλύνει» το Harvard;

Του Δημήτρη Μυ
Ο Γ. Παπανδρέου καθηγητής στο Harvard! Μπορεί να ακούγεται σαν ανέκδοτο, αλλά δεν είναι!
Είναι, απλώς, το ωραίο πλυντήριο, η μικρή ανταμοιβή που τόσο επάξια κέρδισε ο άνθρωπος που χρειάστηκε μόλις δυο χρόνια στην πρωθυπουργία για να τινάξει τη χώρα στον αέρα!
Προφανώς, για μια τέτοια δουλειά, μια περιστασιακή απασχόληση στο ξεχωριστό αυτό αμερικανικό πανεπιστήμιο είναι απλώς φιστίκια, που θα λεγαν και οι Αμερικάνοι...
Οι Αμερικανοί, πρακτικοί άνθρωποι, χρησιμοποιούν τα πανεπιστήμιά τους κατά κύριο λόγο για να προετοιμάσουν τις μελλοντικές ηγεσίες των χωρών- υποτελών τους. Το Harvard, για παράδειγμα,

Τα...νούμερα ψεύδονται. Οι αριθμοί λένε την αλήθεια. Του Δημήτρη Μυ

Παρά τη συστηματική προσπάθεια συσκότισης που κατέβαλλαν τη τελευταία διετία τα νούμερα του εγχώριου πολιτικού και μιντιακού συστήματος, οι αριθμοί έχουν μια άμεση σχέση με την πραγματικότητα, η οποία όπως γνωρίζουμε είναι επίμονη.
Ας ρίξουμε, λοιπόν μια ματιά στους αριθμούς και την πραγματικότητα.
Σύμφωνα λοιπόν με τον αναπληρωτή υπουργό οικονομικών (και όχι κανένα ....τυχάρπαστο Συριζαίο ή ακόμη χειρότερα κομμουνιστή οικονομολόγο) Χρήστο Σταϊκούρα:

1. Στο τέλος του 2009, ο εγχώριος τομέας, περιλαμβανομένης και της Τράπεζας της Ελλάδας είχε στην κατοχή του ομόλογα ονομαστικής αξίας 56,9 δισ. Ευρώ
2. Την ίδια εποχή οι ξένες τράπεζες και λοιποί εξωχώριοι φορείς κατείχαν ομόλογα αξίας… 145

Το «τσιπάκι» που λέγαμε...Του Δημήτρη Μυ

Ήδη η επιστήμη μπορεί και ελέγχει τις κατσαρίδες! Με ένα τσιπάκι τοποθετημένο πάνω τους, είναι δυνατός ο έλεγχος των επιλογών τους με τέτοια ακρίβεια ώστε μπορούν να βαδίσουν σε μια προσδιορισμένη (από τους επιστήμονες) γραμμή, ακόμη κι αν αυτή οδηγεί στον θάνατό τους.
Όχι, τέτοια τσιπάκια προς το παρόν δεν είναι γνωστό ότι έχουν εμφυτευτεί σε ανθρώπους. Αυτοί ακόμη ελέγχονται με πιο απλούς - παραδοσιακούς τρόπους...
Η άγνοια και ο φόβος της μάζας, μαζί με τη ματαιοδοξία και τον αμοραλισμό των ηγεσιών, εξασφαλίζουν ακόμη την υποταγή χωρίς «τσιπάκια». Αρκούν τα media και κυρίως η TV.
Για δέστε πώς και πόσο σιωπηλά βαδίζουμε υποταγμένοι σε μια πορεία η οποία νιώθουμε και

Η αγία δημοσιονομική πειθαρχία...

του Δημήτρη Μυ
Λοιπόν, αν δεν είστε τραπεζίτες, δεν έχετε κανένα λόγο να νιώθετε υπέροχα από τη χτεσινή «μεγαλειώδη» υιοθέτηση του σχεδίου του επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας για τη ...σωτηρία του ευρώ. Και επειδή από τα όσα δημόσια διατυπώθηκαν ακούγονται κινέζικα στα αυτιά των απλών θνητών καλό είναι να έχουμε κατά νου τη βασική φιλοσοφία των αγορών: Κέρδη δικά τους, ζημιές δικές μας...
Με απλά-- πολύ απλά- λόγια το σχέδιο Ντράγκι προβλέπει ότι για να «διασώσει» η ΕΚΤ ένα κράτος, θα πρέπει το κράτος αυτός να εξουθενώσει- συνθλίψει την κοινωνία του με «δημοσιονομικές προσαρμογές», ξεπουλημάτα και άλλα παρόμοια εκσυγχρονιστικά τα οποία βιώνουμε εδώ στην

Η πραγματικότητα είναι επίμονη. Του Δημήτρη Μυ

Βασικό στοιχείο της πραγματικότητας είναι η επιμονή της. Όσο και αν κάποιος κλείνει τα μάτια, όσο κι αν την αγνοεί, αυτή παραμένει εκεί, αμετακίνητη. Το ίδιο – πάνω - κάτω – ισχύει και με τα προβλήματα: Όσο τα αγνοεί κανείς, τόσο πολλαπλασιάζονται και μεγαλώνουν.
Το μεταναστευτικό ζήτημα αποτελεί ένα εύγλωττο και οδυνηρό παράδειγμα μιας πραγματικότητας που αγνοήθηκε - υποτιμήθηκε με αποτέλεσμα να αναδείξει ένα οξύτατα πολιτικό πρόβλημα. Το πολιτικό πρόβλημα για το οποίο κάνουμε λόγο περιγράφεται ευκρινώς από τους «Δείκτες» της Pulse RC που δημοσιεύει σήμερα το έντυπο «Ποντίκι» και συνοψίζεται ως εξής:
● Οι μισοί ψηφοφόροι του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης θεωρούν ότι τα μέτρα της

Γινόμαστε όλοι… Κινέζοι. Του Δημήτρη Μυ

Αφού αυτό απαιτεί η «ελεύθερη» αγορά, αφού αυτό υποδεικνύει η «λογική» του εκσυγχρονισμού και της ανάπτυξης και για όσο δεν αμφισβητούμε αυτές τις νεοφιλελεύθερες πρακτικές της βαρβαρότητας, είμαστε καταδικασμένοι όλοι μας να γίνουμε Κινέζοι.
Σαν αυτούς που δουλεύουν 25 ώρες το 24ωρο για μερικά ευρώ το μήνα και πηδούν από τα παράθυρα των κάτεργων, σαν τους λοιπούς αφρικανούς ασιάτες και εσχάτως ευρωπαίους δουλοπάροικους του «νέου» παγκόσμιου δουλοκτητικού τρόπου παραγωγής ο οποίος επεκτείνεται ταχύτατα…
Τα πρώτα τέτοια τσιφλίκια στην ΕΕ οργανώνεται να στηθούν επί ελληνικού εδάφους, καθώς η κυβέρνηση των τριών (μαριονεττών) της τρόικας «σχεδιάζει»  να δημιουργήσει "ειδικές οικονομικές

Ο χορός του Ζαλόγγου... Του Δημήτρη Μυ

Από το ξεκίνημα της κρίσης χρέους στην ευρωζώνη, μια εμπεριστατωμένη αμερικανική εκτίμηση έλεγε ότι το μπαλάκι βρίσκεται στην πλευρά της Γερμανίας.
Σύμφωνα με αυτήν την εκτίμηση οι Γερμανοί θα πρέπει να αποφασίσουν τι τους συμφέρει: Να πληρώσουν το κόστος που συνεπάγεται η διάλυση της ευρωζώνης; Ή μήπως να πληρώσουν για να κρατήσουν την ηγεμονία τους στην Ευρώπη; Απ’ ό,τι φαίνεται το Βερολίνο δεν έχει ακόμη απαντήσει σε αυτό το δίλημμα.
Συνεπώς, υπ’ αυτήν την έννοια, δύσκολα μπορεί να κατανοήσει κάποιος την προθυμία που επιδεικνύει η ελληνική κυβέρνηση των «τριών προθύμων» να ακολουθήσει σιωπηλά και πρόθυμα τις εντολές του Βερολίνου.
Με άλλα λόγια, δύσκολα μπορεί να καταλάβει κάποιος τον αγώνα των τριών συγκυβερνητών

Έλα ρε... γίνονται αυτά τα πράγματα; Του Δημήτρη Μυ

Μένουμε με ανοιχτό το στόμα από την υποκρισία, η οποία τελικά δεν έχει όρια.
Μιλάμε για την υποκρισία αυτών που χρόνια τώρα δημιουργούν τους νόμους και τα παραθυράκια τους, που δημιουργούν κανόνες επιβράβευσης της φοροδιαφυγής, για αυτούς οι οποίοι δημοπρατούν τις προσοδοφόρες εφορίες, και που σήμερα ανακάλυψαν ότι στην Ελλάδα υπάρχουν ....φοροφυγάδες.
Κάπως έτσι λοιπόν, από το ρεπορτάζ που έφερε στο φως στοιχεία από την Τράπεζα της Ελλάδας για τα εμβάσματα που έφυγαν από τη χώρα το 2010 πληροφορηθήκαμε κάποιες λεπτομέρειες, όπως για παράδειγμαο Γ.Δ.

Μια ματιά στο μέλλον...Του Δημήτρη Μυ. Διάβασε το!

Τον Γενάρη του 2010 το Ποντίκι είχε δημοσιεύσει μια πρόβλεψη- εκτίμηση του αμερικανικού Εθνικού Συμβουλίου Πληροφοριών (National Intelligence Council για το προς τα που πηγαίνει ο κόσμος και πως ενδεχομένως θα είναι μέχρι το 2025.
Μπορεί να μην έχει περάσει ικανός χρόνος από τότε, ωστόσο, διαβάζοντας κάποιος τις «προβλέψεις» όλο και κάτι περισσότερο αντιλαμβάνεται από αυτά που (μας) συμβαίνουν το τελευταίο διάστημα. Το κείμενο είναι εκτενές, όμως, αξίζει τον κόπο (του διαβάσματος)..
Πως θα είναι ο κόσμος σε δεκαπέντε χρόνια από σήμερα; Το ερώτημα, πέρα από τη γοητεία που ασκεί στους κοινούς θνητούς έχει ιδιαίτερη σημασία για αυτούς που παίζουν στο «μεγάλο παιχνίδι» και μάχονται για ισχύ και κυριαρχία στην παγκόσμια σκακιέρα.
Αυτοί ακριβώς, έχουν ένα λόγο παραπάνω, να ρίξουν μια ματιά στο παγκόσμιο τοπίο του μέλλοντος.

«Σκάκι» με αληθινά κορμιά...Του Δημήτρη Μυ

Θα ήταν απλό να χαρακτηρίσει κάποιος το καθεστώς Άσαντ στη Συρία δικτατορικό που δε διστάζει να δολοφονεί τους πολίτες της χώρας. Θα ήταν απλό επίσης να ονομάσει κάποιος τους εξεγερμένους μαχητές της δημοκρατίας και να ξεμπερδέψει.
Η πραγματικότητα, ωστόσο, είναι περισσότερο ...απαιτητική.
Με άλλα λόγια, η πραγματικότητα θέτει κάποια ερωτήματα που αν δεν απαντηθούν δύσκολα γίνεται κατανοητή η σφαγή:
Πως οι μαχητές της δημοκρατίας μπορούν και πολεμούν ένα καλά οργανωμένο στρατό όπως αυτόν της Συρίας;
Ποιος τους εξοπλίζει;

Τα βαμπίρ ξανάρχονται. Tου Δημήτρη Μυ

Σήμερα στην Ελλάδα έχοντας περάσει ήδη δυο χρόνια δια πυρός-- μνημονίων-- και σιδήρου-- δανειακών συμβάσεων-- μπορούμε να γνωρίζουμε με πάσα βεβαιότητα τί κομίζουν οι υπάλληλοι των πραγματικών κυβερνητών της χώρας που σπεύδουν να επιθεωρήσουν την «τρόικα εσωτερικού».
Θα πρέπει να είναι κανείς πολιτικά αφελής ή καιροσκόπος για να επιχειρηματολογήσει υπέρ της διεξόδου από την κρίση που κομίζουν στις αποσκευές τους οι Επόπτες που μας έρχονται. Αυτό που φέρνουν είναι η καταστροφή. Και να πως:
Σύμφωνα με διεθνείς μελέτες τις οποίες επικαλείται ο Ελεύθερος Τύπος είναι αποδεδειγμένες οι βλαβερές συνέπειες του ΔΝΤ στην ανθρώπινη υγεία! Η εφημερίδα, επικαλούμενη διεθνείς μελέτες σε 21 χώρες από τις οποίες πέρασε το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο για να εφαρμόσει τις πολιτικές του,

Τυχαίο; Του Δημήτρη Μυ

Ας ακολουθήσουμε ένα τρέχον σενάριο συνωμοσίας. Σύμφωνα με αυτό, ο Άκης είναι μέσα ως υπενθύμιση για το τί μπορεί να συμβεί σε αυτούς που είναι έξω.
Εκτός κι αν πιστέψουμε πως μόνο ο Άκης βούτηξε το χέρι στο μέλι. Και πως όλοι οι υπόλοιποι, όσοι επί δεκαετίες κυβέρνησαν (και αποδεδειγμένα πλούτισαν) απλώς έπιασαν το Λόττο ή παντρεύτηκαν πλούσιες νύφες...
Αν ισχύει το σενάριο, ότι δηλαδή ο Άκης είναι μέσα για να τον βλέπουν και να συμμορφώνεται αυτοί που είναι έξω και κινούνται εντός ή πλησίον των ορίων της εξουσίας, τότε δεν αποκλείεται να ισχύει και η συνέχεια: Ότι, δηλαδή,

Πάμε καλά; Ή μήπως όχι...Του Δημήτρη Μυ

Λιώνουν τα κομπιουτεράκια στα χέρια των υπουργών οι οποίοι μέσα στον καύσωνα ψάχνουν τα 11,5 δισεκατομμύρια που ζητούν για την επόμενη διετία οι πιστωτές (τοκογλύφοι) με τα μνημόνια.
Σαν να μην έφταναν αυτά (τα 11,5 δισ) οι πιστωτές (τοκογλύφοι) μας, ζητούν δύο επιπλέον δισεκατομμύρια για φέτος, καθώς τα νούμερα που έχουν προϋπολογισθεί δε βγαίνουν...
Ετσι, λοιπόν, σύμφωνα με τη χτεσινή έκθεση του ΔΝΤ για την πορεία της παγκόσμιας οικονομίας, το Ταμείο διαπιστώνει δημοσιονομικές αποκλίσεις ύψους δύο δισ. ευρώ δια στην εκτέλεση του ελληνικού προϋπολογισμού 2012. Συγκεκριμένα, προβλέπει ότι εάν δεν ληφθούν άμεσα μέτρα, το πρωτογενές έλλειμμα του προϋπολογισμού θα ανέλθει στα 4 δισ. ευρώ, αντί των 2 δισ. ευρώ που είναι η αρχική πρόβλεψη του

Τεμαχισμός - διάλυση και ξεπούλημα. Του Δημήτρη Μυ

Το σχέδιο διόλου πρωτότυπο, αλλά δοκιμασμένο και αποτελεσματικό, έχει δρομολογηθεί: Υπονόμευση, τεμαχισμός- διάλυση και ξεπούλημα. Αυτή είναι η διεθνής πρακτική της νεοφιλελεύθερης επέλασης,  σε αυτήν την πορεία έχει τοποθετηθεί – από τους επόπτες της—η κυβέρνηση «εθνικής ευθύνης».
Όπως διαβάζουμε (Sofokleousin.gr) «ο κύβος ερρίφθη για την ΑΤΕ Bank καθώς αποφασίστηκε η διάσπασή της σε Bad Bank και Good Bank και η πώληση του υγειούς σκέλους σε κάποια ιδιωτική τράπεζα».
Κάτι που αξίζει να υπογραμμιστεί είναι—όπως διαβάσαμε στο Sofokleousin.gr-- πως «το σενάριο αυτό εκτός από επιδίωξη της τρόικας αποτελεί μια βολική έκβαση και για το ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ καθώς σε δεύτερη φάση και σε βάθος χρόνου

Μποζόνιο και θεομπαίχτες. Του Δημήτρη Μυ. ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Φυσική, το ομολογούμε, δεν γνωρίζουμε και ως εκ τούτου δεν μπορούμε να έχουμε εμπεριστατωμένη άποψη για το πείραμα του Cern και την επιβεβαίωση (ή μη) της ύπαρξης του σωματιδίου- θεός , της ύλης, δηλαδή που προκύπτει από το πουθενά(;) και το τίποτε(;). Όλη αυτή η ιστορία ωστόσο μας υπενθυμίζει την αιώνια προσπάθεια του ανθρώπου να δει πέρα από το πουθενά και το τίποτε. Με άλλα λόγια να απαλλαγεί από τα δεσμά του, και να κατανοήσει τα μυστικά της ύπαρξής του, της αρχής και του τέλους, της ζωής και του θανάτου.
Καθώς η γνώση απελευθερώνει η εξουσία ανέκαθεν διεκδικούσε το μονοπώλιο της διαχείρισής της. Μάγοι, βασιλιάδες, τύραννοι, αυτοκράτορες, πατριάρχες , πάπες και παπαδαριό, πολιτικάντηδες, ένας ολόκληρος διαχρονικός και αιώνιος συρφετός, ένα σύστημα εξουσίας αναπροσαρμόζεται κατάλληλα με έναν και μόνο στόχο: Την αναπαραγωγή του. Και για να την πετύχει χρησιμοποιεί τα ίδια στην ουσία τους εργαλεία τα οποία παράγουν, σύγχυση, φόβο, αμάθεια, υποταγή.
Μπορεί οι αποχρώσεις των μεθόδων χειραγώγησης των μαζών να είναι ποικίλες, η ουσία της

Λέει και ψέματα η τρόικα; Του Δημήτρη Μυ

Διαβάσαμε προσφάτως (στο «Βήμα») ότι, σύμφωνα με την έκθεση της μόνιμης αποστολής της τρόικας στη Αθήνα, οι τακτοποιήσεις και τα βολέματα καλά κρατούν, καθώς τα στοιχεία που παρουσιάστηκαν μιλούσαν για αύξηση των προσλήψεων στο Δημόσιο! Κάπως έτσι μπορεί και να πιστέψει τελικά κάποιος ότι για τα δεινά δεν ευθύνεται το καλό και μελετημένο μνημόνιο, αλλά η μη εφαρμογή του. Είναι, όμως, έτσι τα πράγματα;
Ρωτάμε επειδή, λίγες μέρες μετά (στην «Καθημερινή»), διαβάσαμε ότι, σύμφωνα με «έκθεση της τρόικας για τη διαχείριση του προσωπικού στο Δημόσιο», η οποία μάλιστα «διαθέτει επικαιροποιημένα στοιχεία έως και τα τέλη Μαΐου», από τις αρχές του 2010 έως τα τέλη του έτους θα έχουν αποχωρήσει από το Δημόσιο 106.251 εργαζόμενοι». Δηλαδή οι δημόσιοι υπάλληλοι, από 876.732 άτομα στο τέλος του 2009, φέτος τον χειμώνα θα υποχωρήσουν σε 770.481!
Όσο για τις «πλεονάζουσες προσλήψεις», στο ρεπορτάζ σημειώνεται: «Είναι ενδεικτικό ότι πέρυσι έγιναν 1.057 περισσότερες προσλήψεις από τις προβλεπόμενες. Η απόκλιση αυτή προήλθε εξαιτίας

Ποιος κέρδισε τις εκλογές; Του Δημήτρη Μυ

Να λοιπόν που έχουμε κυβέρνηση. Δεξιά κυβέρνηση, με …σοσιαλιστική στήριξη και αριστερό… πασπάλισμα, με ολίγη τεχνοκρατική μυρωδιά….Κοιτώντας καλύτερα, αντιλαμβάνεται κανείς και ποιος τελικά κέρδισε στις εκλογές της 17^ης Ιουνίου: Η Μέρκελ!
Με πιο απλά λόγια, οι εκβιασμοί, οι απειλές και ο φόβος, που διακίνησαν σε τεράστιες ποσότητες  κέντρα εκτός της χώρας και εγχώρια συστήματα εξουσίας έπιασαν τόπο. Η πολιτική, όπως αυτή επ ακριβώς και λεπτομερέστατα περιγράφεται από τα μνημόνια  και τις δανειακές συμβάσεις που έχουν υπογράψει Σαμαράς και Βενιζέλος  θα συνεχιστεί  αδιατάραχτα. Για όσο τουλάχιστον διάστημα αυτή η κυβέρνηση μπορεί να