Καθώς οι εκλογές πλησιάζουν, το καθήκον μας είναι ένα: να βάλουμε στο
μικροσκόπιο όσους θέλουν να μας κυβερνήσουν. Προφανώς πρέπει να
σκύψουμε προσεκτικά πάνω από τις διακηρύξεις τους για το τι θα κάνουν
την «επόμενη μέρα». Επειδή όμως έχουμε κάθε λόγο να μην βασιζόμαστε
απόλυτα στις διακηρύξεις τους αυτές, καλό είναι να βρούμε καινοτόμους
τρόπους να τους κρίνουμε. Μία ιδέα είναι να μελετήσουμε πόσο συνεπείς
είναι οι διακηρύξεις τους με την ιδεολογία που οι ίδιοι λένε ότι τους
βοηθά να κατανοήσουν τον κόσμο ώστε να τον «αλλάξουν» (για να μην πω να
του «αλλάξουν τα φώτα» και θεωρηθώ κυνικός). Το λέω αυτό επειδή το πόσο
συνεπείς είναι με την ιδεολογία που οι ίδιοι διάλεξαν είναι ένας καλός
μπούσουλας για να καταλάβουμε πόσο συνεπείς θα είναι με τις διακηρύξεις
τους.Τρεις είναι οι βασικοί ιδεολογικοί άξονες στους οποίους στηρίζονται μια σειρά από κόμματα που ζητούν την ψήφο μας: (Α) Οι ευθεριάζοντες-νεοφιλελεύθεροι που εναποθέτουν την πίστη τους στην
«επιστροφή» σε μια ανόθευτη αγοραία οικονομία όπου το κράτος συρρικνώνεται και οι μειώσεις μισθών και τιμών οδηγούν στην έξοδο από την Κρίση. (Β) Οι Κεϋνσιανοί που, παραδοσιακά,
