Σαμαράς, Ενταύθα. Του Σταύρου Θεοδωράκη

Ο Πρωθυπουργός μένει στην Κηφισιά. Δεν αποκαλύπτω βέβαια κανένα εθνικό μυστικό άλλωστε τα κανάλια έχουν φτάσει μέχρι την πόρτα του. Και κάθε πρωί δια μέσου της λεωφόρου Κηφισίας κατεβαίνει στο Μέγαρο Μαξίμου.
Εδώ, αρχίζουν τα προβλήματα για τους πολίτες και κυρίως για τους μαθητές που θέλουν να προσεγγίσουν και αυτοί την Κηφισίας.
Εξηγούμαι.
Χιλιάδες, μάλλον δεκάδες χιλιάδες αυτοκίνητα  κάθε πρωί «συνωστίζονται» στους κάθετους δρόμους της λεωφόρου Κηφισίας  προσπαθώντας να περάσουν από την μια μεριά, στην άλλη. Από τα Μελίσσια να πάνε στο Μαρούσι. Από το Χαλάνδρι στο Ψυχικό. Από τους Αμπελόκηπους στου Γκύζη... Και τούμπαλιν.
Θα σας δώσω ένα μόνο παράδειγμα. Στο Παλιό Ψυχικό στα σύνορα με το Χαλάνδρι βρίσκονται

Τρέξε, Μέρκελ, τρέξε! Του Σταύρου Θεοδωράκη

Τα κόμματα της αντιπολίτευσης κάνουν λάθος. H Άνκελα Μέρκελ δεν έρχεται στην Ελλάδα για να επιθεωρήσει το οικόπεδο που θα αγοράσει φτηνά (όπως λένε οι Ανεξάρτητοι Έλληνες).
Οι χάρτες πλέον στο Google είναι τόσο πειστικοί που δεν είναι ανάγκη να τραβολογιέσαι στα αεροδρόμια.
Ούτε έρχεται για να στηρίξει την ετοιμόρροπη κυβέρνηση Σαμαρά (που λένε στον ΣΥΡΙΖΑ). Θα  μπορούσε να την στηρίξει άλλωστε με μια δημόσια δήλωση από το Βερολίνο. Και βέβαια δεν την ενδιαφέρει να διασώσει την ελληνική πλουτοκρατία (που λέει το ΚΚΕ). Ούτε έρχεται για να περιφρουρήσει τα γερμανικά κεφάλαια (που λέει η Χρυσή Αυγή).
Άσε που μαθαίνω ότι πλέον τα λεφτά μεταφέρονται μέσω τραπεζών και δεν υπάρχουν καμιόνια για να περιφρουρήσεις.
Ο λόγος που η Μέρκελ επισκέπτεται αιφνιδίως την Αθήνα είναι άλλος και σας τον αποκαλύπτω. Οι δανειστές μας έχουν θορυβηθεί από τις πληροφορίες που αναφέρουν ότι δύο ελληνοαμερικανοί

Στάση «κλειδαρότρυπα». Του Σταύρου Θεοδωράκη

Και τώρα εσύ πρέπει να αποφασίσεις. Ποιά λίστα είναι η καλή; Των 32 ή των 36; Και πόσοι είναι οι αθώοι της λίστας; Δύο; Τρεις; Ή δεκατρείς; Και πόσοι είναι οι κλέφτες εκτός λίστας; Χίλιοι δεκατρείς ή και περισσότεροι; 
Και ποιά είναι η πραγματική αξία ενός ακινήτου στη Γλυφάδα (Φαρσάλων και Ιουστινιανού γωνία); Και ποιός δημοσιογράφος είναι ο σωστός;  Ο λιστοφάγος ή ο λιστολάγνος; Είσαι με το ΣΔΟΕ ή με την ΕΥΠ; Οι offshore Κύπρου είναι και αυτές αδέλφια μας; Και ποιος είναι ο χειρότερος; Ο επιχειρηματίας που λαδώνει τον πολιτικό (με ακίνητα)  ή ο πολιτικός που λαδώνει τον επιχειρηματία (με δάνεια).  

 Ποια Ευρώπη εντέλει και ποιες μεταρρυθμίσεις, εδώ έχουμε τη δική μας ατζέντα. Θα μου πεις, το πήγα πολύ μακριά. Και όμως έτσι είναι, ξανασκέψου το. Στην Ελλάδα αυτή την στιγμή θα έπρεπε να είχαμε «εμφύλιο». 
Να είχαμε βάλει κάτω τις μεταρρυθμίσεις και να μαλώναμε. Να κλείναμε τις πόρτες σε νέα σκάνδαλα και να βάζαμε τις βάσεις για ένα νέο κράτος. Μήπως αποφύγουμε το επόμενο (τελευταίο

Δεν φτάνουν για όλους. Του Σταύρου Θεοδωράκη

Λαός ενωμένος ποτέ νικημένος λοιπόν. Οι ταξιτζήδες αγκαλιά με τους καθηγητές. Οι εισαγγελείς με τους δημοσιογράφους. Οι εφοριακοί με τους εμπόρους. Οι γιατροί με τους σιδηροδρομικούς. Οι φαρμακοποιοί με τους σκουπιδιάρηδες. Οι δήμαρχοι με τους αστυνομικούς.
«Ο Μαρκήσιος ντε Σαντ με ένα χίπι, ο φονιάς με το θύμα αγκαλιά, ο γραμματέας μαζί με τον αλήτη και  η παρθένα με τον σατανά» που λέει και ο Σαββόπουλος. Γιατί μην μου πείτε ότι για εσάς είναι απολύτως φυσικό να κατεβαίνουν στην ίδια πορεία οι άνεργοι και οι καταστηματάρχες. Οι εργάτες και οι επιχειρηματίες. Διεκδικώντας από ποιόν τι; Ίσως από εδώ θα έπρεπε να ξεκινήσει η κουβέντα. Ποιος θα μας δώσει αυτά που διεκδικούμε;
Σε έναν τοίχο στα Εξάρχεια είναι γραμμένο ένα σύνθημα: «Παιδιά μην πίνετε ναρκωτικά, δεν φτάνουν για όλους». Το ίδιο ισχύει και με τα ευρώ (μας). Το ίδιο ισχύει και με τις συντάξεις (μας). Το ίδιο

Αχ, Σοφία. Του Σταύρου Θεοδωράκη

Ξέρω η επικαιρότητα δεν θέλει να στρίβεις το κεφάλι. Ο Βαγγέλης και ο Αντώνης μάλωσαν για το ποιος μας αγαπάει πιο πολύ. Και ο Φώτης έκλαψε όταν αναγκάστηκε να πει ναι στις περικοπές τους. Παράξενο πράγμα όμως, εμένα αυτά δεν με συγκινούν. Το μυαλό μου αυτές τις ώρες είναι στην Σοφία.
Δεν ξέρω πως της κόλλησε και από μικρή ήθελε να γίνει γιατρός. Παιδίατρος, άντε το πολύ οδοντογιατρός για τα παιδάκια. Τίποτε άλλο δεν συζητούσε.
 Όποτε την συναντούσα, στο φούρνο ή στον μανάβη – να πάρει τα ψώνια για το σπίτι – έβρισκε τρόπο να μου το υπενθυμίζει. Αυτά όταν ήταν πιτσιρίκα του Γυμνασίου.
Γιατί μετά όταν έγινε κοπέλα του Λυκείου σταμάτησε τα πολλά πολλά σούρτα φέρτα στην αγορά. Προείχε το διάβασμα και κανένα φλερτ μετά το σχολείο στα Starbucks. Θα μου πεις «σαν πολλά δεν ξέρεις για τη Σοφία». Ξέρω ακόμη τι μουσική άκουγε, ποια χρώματα αγαπούσε και τον σκύλο της που τον λένε «Μήτσο». Ένα μπασταρδάκι από τα σκουπίδια. Ο Μήτσος ήταν η αφορμή να ταλαντευθεί για

Όλα είναι χρήμα; Του Σταύρου Θεοδωράκη

Νομίζω ότι έχω μπερδευτεί.
Ποιο είναι το (χρηματικό) όριο κάτω του οποίου γίνεται κάποιος … αριστερός (ή έστω αρεστός στην αριστερά);
Οι (φημολογούμενες) περικοπές στα ειδικά μισθολόγια έκαναν τους «μπάτσους γουρούνια δολοφόνους», «εργαζόμενους με κοινωνική υπεραξία» (έτσι τους αποκάλεσε ο Αλέξης Τσίπρας).
Και μετέτρεψαν εν μια νυκτί τους δικαστές από «μακρύ χέρι της εξουσίας» σε «μπροστάρηδες των κοινωνικών αγώνων» (όπως είπε και η πρόεδρος των Δικαστών και Εισαγγελέων, Βασιλική Θάνου).
Οι οποίοι δικαστές συγκρότησαν μέτωπο με τους νοσοκομειακούς, τους πανεπιστημιακούς, του αρχιερείς και τους οδηγούς του ΟΣΕ (!) και όλοι μαζί θα συγκρουστούν μέχρι τέλους με την «συντεχνία των βουλευτών» (όχι αυτό δεν το είπε ο Κωνσταντίνου της Ανταρσίας αλλά ο Κιουτσιούκης της ΔΑΚΕ).
Ποιο είναι το κρίσιμο ποσοστό λοιπόν των περικοπών, που σου ξυπνάει μέσα σου τον Λένιν; Το 10%, το 12% ή το 15% δημιουργεί επαναστατικές διεργασίες για την ανατροπή των μνημονίων,

Κόψτε τους τις φράουλες.Του Σταύρου Θεοδωράκη

Πριν μερικούς μήνες συνελήφθη στην Θεσσαλονίκη ένας «δημόσιος λειτουργός», κατηγορούμενος για συμμετοχή σε κύκλωμα τοκογλυφίας. Και πριν μερικές μέρες μου τηλεφώνησε ο αντικαταστάτης του (στην δημόσια υπηρεσία όχι στο κύκλωμα τοκογλυφίας) για να μου πει «εμπιστευτικά» ότι σύμφωνα με τους πρώτους υπολογισμούς ο εν λόγω αξιωματούχος είχε στοιχίσει στο ελληνικό δημόσιο την τελευταία δεκαετία πάνω από είκοσι εκατομμύρια ευρώ!
Προσέξτε. Εφτακόσιες χιλιάδες ήταν ο μισθός του στελέχους αυτή την δεκαετία. Περίπου άλλα τόσα ήταν τα έξοδα κίνησης και τα έξοδα παράστασης που χρέωνε στην υπηρεσία του. Ταξίδευε βλέπετε πολύ (για τις ανάγκες τις υπηρεσίας πάντα) και απαιτούσε οδηγό, ξενοδοχεία και εστιατόρια, ανάλογα

Πόσους λάκκους έχει η φάβα; Του Σταύρου Θεοδωράκη

Δεσμεύτηκα να μην πω ονόματα αλλά αυτό δεν μου απαγορεύει  να σας αφηγηθώ την ιστορία σαν παραμύθι.
Μια φορά και ένα καιρό λοιπόν μια ελεγκτική Αρχή αποφάσισε να ελέγξει πόσο γνήσιες είναι οι φάβες Σαντορίνης που κυκλοφορούν στην ελληνική αγορά. Μα θα μου πείτε «υπάρχουν νοθευμένες φάβες Σαντορίνης»; Και βεβαίως υπάρχουν. Οι αγορές έχουν και κλεφταράδες (που θα έλεγε και ο πρόεδρος Χριστόφιας) και κυκλοφορούν χαλούμια Κύπρου που δεν είναι από την Κύπρο,  Σαμιώτικα κρασιά που δεν είναι από την Σάμο και φάβες Σαντορίνης που δεν είναι από την Σαντορίνη. Το κέρδος των «κλεφταράδων» είναι προφανές. Παίρνουν ένα φτηνό προϊόν – πολλές φορές το εισάγουν κιόλας από μια τριτοκοσμική

Στην TV αρέσουν οι μολότοφ. Του Σταύρου Θεοδωράκη

Αν εξαιρέσεις τις πλαστικές σφαίρες, η ατμόσφαιρα θύμιζε Ελλάδα. Διαδηλωτές με μαντήλια στο πρόσωπο και αστυνομικοί ρόμποκοπ.
Μολότοφ και καδρόνια οι μεν, καπνογόνα και γκλομπ οι δε. «Οι Ισπανοί ανθρακωρύχοι διαμαρτυρήθηκαν με αυτόν τον δυναμικό τρόπο, για την περικοπή των μισθών τους» μας πληροφορούσε – μάλλον περιχαρής, άγνωστο γιατί – ο έλληνας εκφωνητής. «Οι αστυνομικοί για να αποτρέψουν την κατάληψη του υπουργείου Βιομηχανίας, χρησιμοποίησαν πλαστικές σφαίρες. Πολλοί διαδηλωτές, ανάμεσα τους και πολλές γυναίκες, τραυματίστηκαν». Εν ολίγοις ο δημοσιογράφος έλεγε ό,τι βλέπαμε.
Μετά, το πλάνο άλλαξε και είδαμε φωτιές –πάλι από μολότοφ! - στις ακτές της Χιλής! Άκου τώρα τι

Το αίμα του λαού. Του Σταύρου Θεοδωράκη

Θα ξεκινήσω με μια δήλωση. Μισώ και εγώ τα κουνούπια. Δεν υπάρχει τίποτα χειρότερο να θέλεις να κοιμηθείς και αυτά να κάνουν πάρτι πίνοντας σου το αίμα.
Συμπαρίσταμαι λοιπόν και χαιρετίζω κάθε προσπάθεια εξολόθρευσής τους. Σπεύδω να το ξεκαθαρίσω αυτό γιατί είναι πολύ πιθανόν με τα όσα θα γράψω στην συνέχεια να κατηγορηθώ ως προστάτης των κουνουπιών και πολέμιος των κρατικών κουνουποκυνηγών. Όχι, δεν είμαι τέτοιος. Και στη ζωή μου έχω σκοτώσει και εγώ, χιλιάδες κουνούπια. Μόνο μικρός δείλιασα μια φορά, όταν η μάνα μου, μου είπε ότι με κυνηγούν γιατί είμαι γλυκοαίματος. Τότε η αλήθεια είναι, ότι

Ζήσε τον μύθο σου. Του Σταύρου Θεοδωράκη

Η Κύπρος λοιπόν ζητά και αυτή λεφτά από την Ευρώπη και οσονούπω θα αποκτήσει το δικό της μνημόνιο (κατάργηση της Αυτόματης Τιμαριθμικής Αναπροσαρμογής, περικοπές στο σύστημα Yγείας, απελευθέρωση κλειστών επαγγελμάτων κοκ).
Βέβαια περισπούδαστοι αναλυτές ορκίζονταν μέχρι την τελευταία στιγμή ότι η Κύπρος θα βρει λεφτά στην Ρωσία και την Κίνα και δεν θα πέσει στα νύχια του ευρωπαϊκού Βορρά. Δυστυχώς όμως οι Ρώσοι και οι Κινέζοι δεν διαβάζουν, όλοι τους, ελληνικές και κυπριακές εφημερίδες και έτσι άφησαν αβοήθητο τον σύντροφο Χριστόφια.
Τώρα θα μου πείτε πώς ένα μαρξιστικό λενινιστικό κόμμα, όπως το ΑΚΕΛ,  δέχεται η χώρα που

Τι ψηφίζουμε. Του Σταύρου Θεοδωράκη

Ο τίτλος είναι παραπλανητικός και υπερφίαλος. Δεν ξέρω «τι ψηφίζουμε». Το μόνο που ίσως θα μπορούσα να σας πω είναι «τι ψηφίζω» αλλά και αυτό δεν νομίζω ότι έχει ιδιαίτερη σημασία.
Άλλωστε ένας δημοσιογράφος που έχει γνωρίσει  13 πολιτικούς αρχηγούς (βάζω μέσα και δύο εκλιπόντες) δεν ψηφίζει με την καρδιά του – δεν έχει – αλλά επιλέγει κάνοντας στυγνούς υπολογισμούς. 
Σαν τον βουβαλοτρόφο που γνώρισα τον χειμώνα στην Κερκίνη. Μαστίγωνε άγρια και περιόριζε τον βούβαλο του κοπαδιού και όταν τον ρώτησα γιατί είναι τόσο αυστηρός μαζί του, μου απάντησε «γιατί θέλω να πάρει τα πάνω του ο νέος βούβαλος που έχω βάλει στο κοπάδι». Αντίστοιχα «σχέδια» είχε και για τις βουβάλες. «Αυτηνής  το παιδί της το πήρα, γιατί είναι πολύ εγωίστρια και δεν το τάιζε πολύ». Ήταν φανερό ότι ο βουβαλοπαραγωγός είχε ένα δικό του πλάνο ανάπτυξης του κοπαδιού, μακριά από συναισθηματισμούς και πολύ το ζήλεψα.
Ας επιστρέψω όμως στους πεζούς εκλογικούς υπολογισμούς. Οι κάλπες θα βγάλουν νικητή τον

Αθώοι εξ επαγγέλματος. Του Σταύρου Θεοδωράκη

Η συζήτηση με τους δύο συγγραφείς έγινε για την εκλογική πλατφόρμα του protagon στου Youtube.
Με «Μ» επισημαίνονται τα λόγια του Πέτρου Μάρκαρη, με «Θ» του Τάκη Θεοδωρόπουλου και ως «Σ» συντονίζει ο Σταύρος Θεοδωράκης.
Σ: Εδώ κατεβαίνουν οι ιδέες;

Μ: Ε εντάξει κατεβαίνουν οι κουβέντες εν πάση περιπτώσει.

Θ: Το θέμα είναι πόσο χαμηλά θα κατέβουν οι ιδέες. Γιατί παρακατέβηκαν. Λέγαμε πριν με τον Πέτρο ότι η βία έχει νομιμοποιηθεί.

Σ: Αυτό είναι το πρόβλημα.

Θ: Δηλαδή έχει περάσει μέσα στην καθημερινότητα όχι ως έκφραση.

Σ: Δεν λες μόνο για τον Κασιδιάρη δηλαδή.

Θ: Όχι βέβαια καθόλου, ο Κασιδιάρης είναι ένα σύμπτωμα.

Μ: Όχι κάθε άλλο, είναι ένα σύμπτωμα σε μία αλυσίδα δεν είναι μόνο ο Κασιδιάρης είναι μια αλυσίδα που ξεκίνησε από το 2008 βασικά. Yπήρχε με ταυτόχρονη νομιμοποίηση της βίας ως μέσο αντίδρασης. Ήταν το 2008 όλη η ιστορία με τον Γρηγορόπουλο και οι συγκρούσεις τότε, μετά ήρθανε τα γιαουρτώματα, μετά ήρθε η Κερατέα, μετά ήρθε ας πούμε το ξύλο στον Πανούση μετά ήρθε το

Βγάλτε τους στο φως! Καίγονται! Του Σταύρου Θεοδωράκη

Την Χρυσή Αυγή την γνώρισα πολύ πριν βρεθούν 437.688 Έλληνες να την ψηφίσουν. Θα είχατε δει ίσως την εκπομπή. Μάιος του 2009. Μετανάστες στο Εφετείο – Χρυσαυγίτες στην Σωκράτους. Με κράνη, ρόπαλα και ασπίδες. «Όλο το δράμα της Ευρώπης σε ένα δρόμο», είχα πει τότε. Εξακόσιοι μετανάστες, στριμωγμένοι στους 8 ορόφους ενός εγκαταλελειμμένου κτηρίου, 90 βήματα από την Ομόνοια.
Και οι περαστικοί να κρατάνε την μύτη τους, να κουνάνε το κεφάλι τους και κάποιοι σιγά σιγά να πετάνε πέτρες. «Η κόλαση είναι οι άλλοι» έλεγε ο Σαρτρ.
Εκεί ξεθάρρεψε και η Χρυσή Αυγή και έκανε «ντου» στο Εφετείο. «Να φύγουν οι ξένοι από την Ελλάδα». Και μετά (ή πριν αλλά τι σημασία έχει;) τα ίδια έκαναν στον Άγιο Παντελεήμονα, στην πλατεία Βικτωρίας, στην Μανωλάδα Ηλείας, στην Ηγουμενίτσα. «Να φύγουν οι ξένοι». Αν η Χρυσή Αυγή παρέμενε μια συμμορία που κυνηγάει ανθρώπους τη νύχτα, θα ήταν θέμα της αστυνομίας. Ενάμιση χρόνο μετά όμως τον Νοέμβριο του 2010

Ποια Ευρώπη, Αντώνη; Του Σταύρου Θεοδωράκη

«Μπαίνω και τι να δω; Τον Ψωμιάδη! Για μια στιγμή νόμιζα ότι έβλεπα εφιάλτη αλλά όχι, ήταν ο ίδιος και ήταν εκεί».
Με αυτά τα λόγια μου περιέγραψε κορυφαίο στέλεχος της Νέας Δημοκρατίας την «συνάντηση» του με τον εκπεσόντα περιφερειάρχη Μακεδονίας, στην πρώτη συνεδρίαση της γαλάζιας κοινοβουλευτικής ομάδας. Είχαν περάσει ώρες από την συνάντηση των γαλάζιων βουλευτών (υπό το βλέμμα του Ψωμιάδη) αλλά ο συνομιλητής μου, παρέμενε έκπληκτος και τρομαγμένος. «Λες και είχαμε επιστρέψει στο 2000». «Όχι», τον καθησύχασα, «είμαστε στο 2012, απλά, ο Παναγιώτης Ψωμιάδης ανέλαβε τον συντονισμό του προεκλογικού αγώνα της Νέας Δημοκρατίας στη Βόρεια

Η συνέντευξη του Ν.Μιχαλολιάκου στον Στ.Θεοδωράκη (Βίντεο)

Δείτε τη συνέντευξη του αρχηγού της Χρυσής Αυγής, Ν.Μιχαλολιάκου, στον Στ.Θεοδωράκη στους χθεσινούς "Πρωταγωνιστές", που χτύπησε ρεκόρ τηλεθέασης (Σταύρο ούτε εσύ δεν το περίμενες το 53%)

Η αποτυχία μας. Του Σταύρου Θεοδωράκη

Έχω μέρες να γράψω και ο λόγος δεν είναι μόνο οι δουλειές στην εκλογική μας πλατφόρμα. Ναι, δεν λέω, μου έφαγαν χρόνο οι πολιτικοί αρχηγοί, τα Hangout και όλα αυτά τα ωραία που κάνουμε με τους συνεργάτες μου στο You Tube.
Ο λόγος όμως που αποφεύγω να γράψω είναι γιατί δεν θέλω να μιλήσω για την αποτυχία μας. Την δική μας αποτυχία, την αποτυχία του 60% της κοινωνίας.
Να πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.  Όταν φάνηκε η κρίση έγραψα ότι το πολιτικό σύστημα που οδήγησε σε αδιέξοδο την χώρα πρέπει να τιμωρηθεί. Τα κόμματα εξουσίας πρωτίστως αλλά και όλα τα άλλα που με τον ένα ή τον άλλο τρόπο συνέβαλαν στο νεοελληνικό τερατούργημα. Για να μην πελαγοδρομούμε σε γενικότητες, πάρτε για παράδειγμα την εγκληματικότητα, την ανασφάλεια στις φτωχικές κυρίως, συνοικίες της Αθήνας και την άνοδο της Χρυσής Αυγής –ένα θέμα είναι. Όταν οι κάτοικοι στον Άγιο Παντελεήμονα φώναζαν –στην αρχή εκλιπαρούσαν- η δεξιά χασμουριόταν και η

Τηλεδιάσκεψη: Ο Σταύρος Θεοδωράκης συντονίζει Γιάνη Βαρουφάκη VS Γιώργου Παπακωνσταντίνου. ΔΕΙΤΕ ΤΟ

Ο Γιάννης Βαρουφάκης και ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου, ο αμφισβητίας της ασκούμενης πολιτικής και ένας εκ των αρχιτεκτόνων της, μονομαχούν σε μία αντιπαράθεση που πρέπει να δείτε.

Συντονίζει ο Σταύρος Θεοδωράκης.

ΔΕΙΤΕ ΤΟ....

Οι εμποράκοι της δυστυχίας. Του Σταύρου Θεοδωράκη

Ιδού λοιπόν τι έχουμε καταφέρει. Στην Αυστραλία μαζεύουν ρούχα στις εκκλησίες για τους έλληνες που κρυώνουν. «Ένα μπουφάν για τους Έλληνες»! Όπου νάναι θα φτάσουν τα κοντέινερ.
Τα αμερικάνικα κανάλια υποστηρίζουν ότι «ο φωτορεπόρτερ που γύρισε όλο τον κόσμο ζει σε ένα παγκάκι στην Αθήνα». Ούτε όνομα δίνουν βέβαια, ούτε άλλα στοιχεία.
Η Γαλλική τηλεόραση κάνει ρεπορτάζ στην πλατεία Θεάτρου και αποκαλύπτει ότι η πορνεία στην Ελλάδα αυξήθηκε κατά 80%. Όχι γιατί είναι ορεξάτοι οι έλληνες αλλά γιατί πεινάνε οι ελληνίδες. Στην Ισπανική τηλεόραση παρουσιάζουν ως μαρτυρία ντοκουμέντο την αφήγηση ενός Έλληνα που δεν έχει

Αφήστε χώρο στους παρανόμους. Του Σταύρου Θεοδωράκη

Βαρέθηκα τις παρελάσεις και θέλω να σας μιλήσω για τα ψάρια και τους νεκρούς (όχι του ‘21).
Τον Νοέμβριο το Δημοτικό Συμβούλιο Μαρκόπουλου αποφάσισε να εφαρμόσει επιτέλους τον νόμο που ψηφίστηκε πριν έξι (!) χρόνια και να δημιουργήσει και στην Ελλάδα έναν χώρο καύσης νεκρών. Λίγες μέρες μετά, αρχές Δεκέμβρη, η «προοδευτική» εκκλησία και συγκεκριμένα ο «προοδευτικός» Μεσογαίας και Λαυρεωτικής κ. Χατζηνικολάου, κάλεσε τον λαό σε εξέγερση γιατί «στο Μαρκόπουλο θα καίνε ανθρώπους».
Αστεία πράγματα, θα μου πείτε. Και όμως την τελευταία μέρα του Φεβρουαρίου, στην συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου Μαρκόπουλου, εμφανίστηκαν 50 μαγκουροφόροι οι οποίοι απείλησαν τους Δημοτικούς Συμβούλους να μην τολμήσουν «να κάψουν ανθρώπους».
Και οι άνθρωποι, σκεπτόμενοι «πού να μπλέκεις τώρα» έκαναν αυτό που κάνει δεκαετίες το κράτος. Υποχώρησαν και ακύρωσαν την απόφαση τους, για την δημιουργία χώρου καύσης νεκρών. Επανήλθαμε λοιπόν ξανά στο σημείο μηδέν. Η Ελλάδα θα παραμείνει η χώρα της Ευρώπης που δεν θα