O Paul Krugman μιλάει για την Ευρωπαϊκή τρέλα λιτότητας. Οι διαδηλωτές έχουν δίκιο.

Τόσο μεγάλη φασαρία για "εφησυχασμό".... Μόλις πριν από λίγες ημέρες, η "συμβατική" σοφία έδειχνε ότι, η Ευρώπη είχε τελικά τα πράγματα υπό έλεγχο. Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, με την υπόσχεση να αγοράσει τα ομόλογα των προβληματικών κυβερνήσεων, εάν είναι απαραίτητο, είχε ηρεμήσει τις αγορές. Όλα αυτά τα έθνη οφειλέτες έπρεπε να συμφωνήσουν με περισσότερη και βαθύτερη λιτότητα - η κεντρική προϋπόθεση για τραπεζικά δάνεια - και υποτίθεται ότι όλα θα είναι καλά.
Ωστόσο, οι εμπενευστές της συμβατικής σοφίας ξέχασαν ότι είναι άνθρωποι που εμπλέκονται πίσω από όλα αυτά...
Ξαφνικά, η Ισπανία και η Ελλάδα βασανίζονται από απεργίες και μεγάλες διαδηλώσεις.
Το κοινό στις χώρες αυτές στην πραγματικότητα έχει φθάσει στα όριά του..
Με την ανεργία σε υψηλά επίπεδα, μεγάλη ύφεση και με την πάλαι ποτέ μεσαία

Βελούδινο Διαζύγιο εντός της Ευρωζώνης; Του Γιάνη Βαρουφάκη

Άλλη μια φορά, οι ηγέτες της Ευρωζώνης κατήργησαν στην πράξη τα όποια οφέλη υποσχέθηκε μια πρότερη απόφασή τους σε επίπεδο Συνόδου Κορυφής.
Θυμάστε τον περασμένο Ιούνιο πως οι πρωθυπουργοί της Ιταλίας και της Ισπανίας, επικουρούμενοι από τον νεο-εκλεγέντα, τότε, γάλλο Πρόεδρο, έδωσαν τον ευγενή αγώνα για να γίνει αποδεκτή η αρχή της αποσύνδεσης της κρίσης δημόσιου χρέους από την τραπεζική κρίση; 
 Σε πείσμα της γερμανικής κυβέρνησης, η οποία φάνηκε να υποχωρεί, οι κκ. Monti, Rajoy και Hollande «πέρασαν» την απλή ιδέα της άμεσης επανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών από το EFSF-ESM, χωρίς την καταγραφή αυτών των κεφαλαίων στο δημόσιο χρέος των χωρών όπου εδράζουν οι εν λόγω τράπεζες.
Βέβαια, για να συμβεί αυτό, έπρεπε (όπως είναι θεμιτό) η επιτήρηση των τραπεζών να φύγει από τους εθνικούς θεσμούς και να μεταφερθεί στο «κέντρο», π.χ. στην ΕΚΤ, στην EBA (European Banking Authority) και στο ίδιο το EFSF-ESM.
Τους μήνες που ακολούθησαν την σημαντική αυτή απόφαση, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή εκπόνησε μελέτη του πως μπορεί να μπει μπρος η ευρωπαϊκή επιτήρηση από το 2013 ώστε να ξεκινήσει, όσο

Tι θα γίνει η Ελλάδα ; Ιφιγένεια; Οδυσσέας; Σίσυφος; ή Κρόνος;

Τέσσερα είναι τα σενάρια για την τύχη της Ελλάδας και την θέση της στην Ευρωζώνη και αντλούνται από την ίδια την ελληνική μυθολογία. Αυτό της Ιφιγένειας, του Οδυσσέα, του Σίσυφου και του Κρόνου τα οποία αναλύει, με οικονομικούς όρους, επώνυμη γαλλική εφημερίδα του διαδικτύου.
Σενάριο πρώτο : η Ελλάδα Ιφιγένεια
Σύμφωνα με το σενάριο αυτό, το οποίο δημοσιεύει η Rue89, η Ευρωπαική Ενωση θα θυσιάσει την Ελλάδα ως άλλη Ιφιγένεια στον βωμό του ευρώ.
Παρά τα δύο προγράμματα σωτηρίας ύψους 240 δις ευρώ (ένα τον Μάιο του 2010 ύψους 110 δις ευρώ και ένα τον Μάρτιο του 2012 ύψους 130 δις ευρώ) και παρά το κούρεμα 100 δις από τον

Επενδυτές που διαχειρίζονται κεφάλαια ύψους 7,2 τρισ/ρίων αποκαλύπτουν τί πιστεύουν ότι θα συμβεί στην Ευρώπη

100 διαχειριστές κεφαλαίων συνολικού ύψους 7,2 τρισ. δολαρίων, οι οποίοι παράγουν σταθερό εισόδημα στους πελάτες τους, ρωτήθηκαν από τον οίκο Fitch σχετικά με τις ανησυχίες τους για το μέλλον της ευρωζώνης. 

Οι απαντήσεις τους σχετικά με τις πιθανότητες για την εμφάνιση μιας παγκόσμιας διπλής ύφεσης (double dip) και για τη συζητούμενη διάσπαση της ευρωζώνης ήταν οι παρακάτω:

• Το 80% πιστεύει ότι ο κίνδυνος για διπλή ύφεση είναι υψηλός. Το αντίστοιχο ποσοστό στην τελευταία δημοσκόπηση ήταν 68%.
• Το 53% πιστεύει ότι «το θεμελιώδες περιβάλλον λειτουργίας

Der Spiegel: «Τράπεζες, επιχειρήσεις και επενδυτές προετοιμάζονται για κατάρρευση της Ευρωζώνης»

«Έτοιμες για όλα» φαίνεται πως είναι οι αγορές, σύμφωνα με το γερμανικό περιοδικό Der Spiegel, αφού επενδυτές, τραπεζίτες αλλά και επιχειρήσεις προετοιμάζονται για κατάρρευση του ευρώ.
«Παράλληλα με το χρηματιστήριο της Φραγκφούρτης και στα άλλα οικονομικά κέντρα του κόσμου πολλοί άνθρωποι πιστεύουν πλέον ανοιχτά ότι η προφητεία του Mίλτον Φρίντμαν περί κατάρρευσης του ευρώ θα εκπληρωθεί σύντομα. Τράπεζες, επενδυτές και επιχειρήσεις θωρακίζονται γι' αυτή την περίπτωση, και αυτό πάλι αυξάνει την πιθανότητα να συμβεί».
 Με αυτόν το σενάριο οικονομικής «Αποκάλυψης» ξεκινά το δημοσίευμα του γερμανικού περιοδικού, το οποίο μιλά ανοικτά για κατάρρευση της ευρωζώνης, την οποία αναμένουν τα οικονομικά κέντρα του πλανήτη.
«Η νευρικότητα οφείλεται και στους πολιτικούς, που δεν καταφέρνουν να τιθασεύσουν την κρίση. Παρόλες τους τις προσπάθειες η κατάσταση στην Ελλάδα φαίνεται χωρίς προοπτική. Η Ισπανία

Οι πολυεθνικές σηκώνουν τα λεφτά τους από την ευρωζώνη. Ποιές ακολουθούν τις Shell & Vodafone

Μετά τη Shell που απέσυρε περίπου 15 δισ. δολάρια σε ρευστό από ευρωπαϊκές τράπεζες, υπό το φόβο του πιστωτικού κινδύνου στην Ευρωζώνη, κι άλλες πολυεθνικές αποφασίζουν να αποσύρουν τα μετρητά τους, καθώς προετοιμάζονται για το χειρότερο.
Οι ιταλικές εφημερίδες La Repubblica και La Stampa αναφέρουν ότι και άλλες μεγάλες ευρωπαϊκές επιχειρήσεις έχουν εκδηλώσει το προηγούμενο διάστημα τις ίδιες ανησυχίες. Βρετανικές επιχειρήσεις όπως η φαρμακοβιομηχανία GlaxoSmithkline και ο τηλεπικοινωνιακός κολοσσός Vodafone είναι ορισμένες από «τις μεγάλες βιομηχανίες που αποφασίζουν να αποσύρουν τα μετρητά τους από

EE: Βορράς εναντίον Νότου;

Ο πρώην πρωθυπουργός του Βελγίου και νυν επικεφαλής των Ευρωπαίων Φιλελευθέρων στις Βρυξέλλες Γκι Φέρχοφστατ βλέπει μία διαχωριστική γραμμή ανάμεσα σε όσους θέλουν κοινή ανάληψη χρεών στην ευρωζώνη και σε όσους την απορρίπτουν. Από την πλευρά του ο οικονομολόγος Ζολτ Ντάρβας από το ινστιτούτο Μπρούγκελ των Βρυξελλών κάνει λόγο για διαχωρισμό βορείων-νοτίων με κριτήριο τον πληθωρισμό.

«Τα χρήματα από τον Βορρά συνέβαλαν στον υψηλό πληθωρισμό στις χώρες του Νότου, για παράδειγμα στην ισπανική φούσκα των ακινήτων. Στο μέλλον αυτή η τάση πρέπει να αντιστραφεί, γιατί σήμερα οι χώρες του Νότου δεν είναι ανταγωνιστικές, δηλαδή δεν εξάγουν αρκετά για να αποπληρώσουν τα χρέη τους στο εξωτερικό. Άρα πρέπει στον Βορρά να αυξηθεί ο πληθωρισμός και στον Νότο να πάμε σε χαμηλότερο πληθωρισμό ή

Σύννεφα στον Eλληνικό ορίζοντα. Του Σταύρου Χριστακόπουλου

Η πρόθεση της Shell να αποσύρει κεφάλαιά της από την ευρωζώνη με κατεύθυνση αμερικανικές τράπεζες, προκειμένου να τα προστατεύσει από τον ευρωπαϊκό πιστωτικό κίνδυνο, είναι ένα ηχηρό καμπανάκι εν όψει του φθινοπώρου. Η κλιμάκωση της κρίσης του ευρώ εκείνη την εποχή, την οποία πολλοί πλέον θεωρούν βέβαιη, προκαλεί φόβο πριν ακόμη εκδηλωθεί και τέτοιες κινήσεις οικονομικών κολοσσών μπορούν να μεταβάλουν την πρόβλεψη σε αυτοεκπληρούμενη προφητεία.
Σύμφωνα με την ανακοίνωσή της η κορυφαία πετρελαϊκή εταιρεία «αναγκάζεται να κρατήσει κάποια από τα κεφάλαιά της στην Ευρώπη προκειμένου να χρηματοδοτήσει τις δραστηριότητές της, ωστόσο θα αποσύρει και θα διατηρήσει το μεγαλύτερο μέρος των κεφαλαίων της εκτός ευρωζώνης για να αποφύγει τους κινδύνους».
Ωστόσο τα ποσά που αναμένεται να κατατεθούν κυρίως σε αμερικανικές τράπεζες, μη εκτεθειμένες στο ευρωσύστημα, ώστε να διασφαλιστεί πως δεν θα πληγούν από μια κλιμάκωση της κρίσης,

Ολάντ σε Μέρκελ: Επιτέλους, τήρησε τις συμφωνίες της Συνόδου Κορυφής !

Ενώ μαίνεται η οικονομική κρίση σε Ισπανία-Ιταλία και η κοινωνική έκρηξη βρίσκεται προ των πυλών, η Γερμανία σφυρίζει αδιάφορα και δεν δείχνει να βιάζεται να ενεργοποιήσει τον μηχανισμό σωτηρίας των ισπανικών τραπεζών. Ο Φρανσουά Ολάντ εξέπεμψε χθες δραματικό μήνυμα καλώντας την Αγκελα Μέρκελ να εφαρμόσει τις συμφωνίες της Συνόδου Κορυφής του Ιουνίου.
Νεκρό γράμμα παραμένουν, προς το παρόν, οι συμφωνίες της Συνόδου Κορυφής του περασμένου Ιουνίου στην οποία οι 17 χώρες της ευρωζώνης είχαν συμφωνήσει να χορηγήσουν δάνειο ύψους 100 δισ. ευρώ στη Μαδρίτη προκειμένου να αποφευχθεί η κατάρρευση του ισπανικού τραπεζικού συστήματος.
Ολοι είχαν τότε σπεύσει να θριαμβολογήσουν για τη «σωτήρια λύση» και βιάστηκαν να μιλήσουν για «ήττα» της Αγκελα Μέρκελ έναντι του Ευρωπαϊκού Νότου. Η συμφωνία κρίθηκε σωτήρια για την κρίση χρέους και την τραπεζική κρίση της Μαδρίτης και οι πάντες είχαν σπεύσει να προεξοφλήσουν ότι είχε βρεθεί η χρυσή λύση που θα έλυνε όλα τα προβλήματα.
Στην πραγματικότητα τίποτα τέτοιο δεν συνέβη. Η Ισπανία βυθίζεται καθημερινά στην κρίση, το

Οι πιστωτές θα συνεχίσουν να δίνουν χρήματα με αντάλλαγμα περισσότερο έλεγχο.

Δεν χρειάστηκαν παρά ελάχιστες εβδομάδες ώστε να κοπάσουν οι πανηγυρισμοί για τις «μεγάλες νίκες» που πέτυχαν Ισπανία και Ιταλία στην τελευταία Σύνοδο των Ευρωπαίων ηγετών. Οικονομολόγοι και πολιτικοί αναλυτές είχαν προβλέψει ότι αυτό θα συνέβαινε και μάλιστα πολύ σύντομα. «Είναι πάντα πολύ επικίνδυνο να ισχυρίζεσαι ότι πέτυχες μία νίκη ενάντια στην Άνγκελα Μέρκελ», λέει πολύ χαρακτηριστικά ο Ferdinando Giugliano στους Financial Times.
Χαρακτηριστικά τα όσα συνέβησαν στην Ισπανία τις τελευταίες μέρες. Ο Ραχόι επέστρεψε μετά τη Σύνοδο ως νικητής, έχοντας εξασφαλίσει απευθείας βοήθεια για τις Ισπανικές τράπεζες. «Αλλά ξέχασε ότι στην κρίση της Ευρωζώνης, δεν υπάρχουν νίκες – μόνο συμφωνίες».
Περίπου ένα μήνα μετά τη συμφωνία, οι Ισπανοί ανακάλυψαν το πραγματικό τίμημα αυτής της «νίκης» του Ισπανού Πρωθυπουργού. Νέα μέτρα λιτότητας με στόχο την εξοικονόμηση €65 δις για τα

29 Γερμανοί κατασκευαστές, συνιστούν ευρώ!

Του Γιώργου Λοβέρδου
Τελικά τι ισχύει; Η Ευρωζώνη θα καταρρεύσει αν φύγει η Ελλάδα ή το αντίθετο;
Η αλήθεια είναι πως οι ειδικοί, οι οικονομολόγοι, οι τραπεζίτες και οι πολιτικοί μας έχουν μπερδέψει…
Δεν μιλάω για τους εγχώριους που ούτως ή άλλως μπερδεμένους μας έχουν. Άλλοι ισχυρίζονται πως «καρφί δεν καίγεται» στους ευρωπαίους αν φύγουμε, άλλοι πως είναι το πιο ισχυρό μας χαρτί και πως μία αποχώρηση θα μπορούσε να προκαλέσει την κατάρρευση…
Μετά ήρθαν τα παπαγαλάκια που έλεγαν πως θα μας διώξουν… γιατί είμαστε κακοί ευρωπαίοι!
Μετά ήρθαν άλλα παπαγαλάκια που έλεγαν πως δεν μπορούν να μας διώξουν, αν δεν το θέλουμε!
Όλοι κέρδιζαν χρόνο και υπερίσχυσε η άποψη πως κέρδισαν χρόνο, τα «τακτοποίησαν» και τώρα δεν

Ό,τι πείτε, φράου Μέρκελ...

Μπορεί στην Ελλάδα να γίνεται λόγος πολύς για τη χρονική επιμήκυνση της εφαρμογής των μνημονιακών υποχρεώσεων, μπορεί οι κυβερνητικοί (συν)εταίροι να πλακώνονται για το πότε πρέπει αυτή να ζητηθεί, αλλά είναι κάτι περισσότερο από προφανές ότι η συζήτηση αυτή στερείται περιεχομένου.
Αυτό ακριβώς γράψαμε πρώτη φορά όχι όταν η κυβέρνηση Σαμαρά ανέλαβε την (μαύρη) τύχη αυτής της χώρας, αλλά ήδη την εποχή που ο Βενιζέλος, αναλαμβάνοντας το υπουργείο Οικονομικών με στόχο να κάνει (κι αυτός...) επαναδιαπραγμάτευση, «έδιωχνε» τους αυθάδεις χαμηλόβαθμους υπαλλήλους της τρόικας. Για  να τους παρακαλάει εν συνεχεία επί μήνες να γυρίσουν πίσω και να συνεχίσουν το θεάρεστο έργο τους...
Γιατί όμως στερείται περιεχομένου η συζήτηση; Κοινώς, γιατί οι Ευρωπαίοι «εταίροι», δανειστές και επιτηρητές της Ελλάδας, επιμένουν να μην συζητούν καμιά «παραχώρηση», αν όχι προς την ελληνική κοινωνία, τουλάχιστον προς τις αρεστές σε αυτούς κυβερνήσεις;
Ακόμη χειρότερα, δεν βλέπουν τα αποτελέσματα της μέχρι τώρα εφαρμογής της - αποτυχημένης και καταστροφικής, κατά την άποψη των περισσότερων αναλυτών του κόσμου - οικονομικής συνταγής των Μνημονίων; Κι όμως, τα αποτελέσματά τους είναι εμφανή. Ας τα δούμε μέσω της περιληπτικής καταγραφής που κάνει ο οικονομολόγος Σάββας Ρομπόλης σε συνέντευξή του στη γερμανική εφημερίδα «Zeit»:
1.«Το ΑΕΠ έχει μειωθεί συνολικά από το 2008 κατά 22%- ποσοστό 10% μεγαλύτερο από εκείνο που

To σωτήριο «Όχι». Του Γιάνη Βαρουφάκη

Πρόκειται για την πρώτη φορά από τότε που ξέσπασε η Κρίση που η ΕΕ λαμβάνει μια απόφαση που να συνάδει με την λογική.
Πρώτη φορά! Έπρεπε βέβαια πρώτα να βρεθεί η Ευρωζώνη δύο εβδομάδες προ της οριστικής και μη αναστρέψιμης διάλυσης και, το πιο σημαντικό, να βρεθεί κάποιος που να πει στην κα Μέρκελ: «Όχι κυρία μου. Δεν υπογράφω, ο κόσμος να χαλάσει, τα ανόητα κείμενα που μου θέτεις.» Ο κύριος αυτός ήταν, βέβαια, ο κ. Μόντι ο οποίος βρήκε το σθένος (να κάνει κάτι που κανείς δεν είχε τολμήσει πριν) για έναν απλό λόγο:
Εδώ και δύο εβδομάδες, οι μεγάλες επιχειρήσεις της Βόρειας Ιταλίας ρευστοποιούν όσο-όσο και μαζικά περιουσιακά τους στοιχεία και μεταφέρουν τα κεφάλαια στην Ελβετία, στην Γερμανία, στο Λονδίνο και στην Νέα Υόρκη. Υπό αυτές τις συνθήκες, η Ιταλία βρίσκεται στα πρόθυρα της πλήρους κατάρρευσης και ο κ. Μόντι είχε, το πολύ,

«Ενοχλητικό σκουπίδι» για τη Bilderberg η Άμεση Δημοκρατία

Ο G.Soros προτείνει τη χρεοκοπία της Ελλάδας, της Πορτογαλίας και της Ιρλανδίας, επίσης την έξοδο τους από την Ευρωζώνη, σαν τη μοναδική λύση για το ευρώ. Τι να επιδιώκει αλήθεια το εξέχων μέλος του κλάμπ;
Η σχετικά πρόσφατη απόφαση της κεντρικής τράπεζας της Ελβετίας, σύμφωνα με την οποία συνδέθηκε το φράγκο με το ευρώ, σημαίνει πιθανότατα το τέλος της εθνικής ανεξαρτησίας της μοναδικής χώρας που λειτουργεί σήμερα ολοκληρωμένα η άμεση δημοκρατία: το πολίτευμα της αποκεντρωμένης δημόσιας διοίκησης, στην οποία συμμετέχουν ενεργά όλοι οι πολίτες, ψηφίζοντας 4-5 φορές το χρόνο τους νόμους τους.
Άλλωστε, για την παγκόσμια ελίτ και ειδικά για τη «σκοτεινή» λέσχη Bilderberg, το ελβετικό πολίτευμα της άμεσης δημοκρατίας, η οποία απαιτεί τη συμμετοχή των πολιτών στην ψήφιση των νόμων, στον έλεγχο της λειτουργίας των δημοσίων οργανισμών και στις αποφάσεις του κράτους, ήταν ανέκαθεν

Pax Alemana ή... χάος!

Ένα πολύ μεγάλο βήμα, ίσως το σημαντικότερο μέχρι σήμερα στα ευρωπαϊκά δρώμενα, είναι έτοιμο να παρουσιαστεί στη σημερινή και αυριανή ευρωσύνοδο κορυφής, καθώς σύμφωνα με το σχέδιο παρέχεται η εξουσία στην Ε.Ε. να υπαγορεύει μετα­βολές σε εθνικούς προϋπολογισμούς. Σύμφωνα με το σχέδιο (παρουσιάστη­κε από τους «Financial Times »), η Ε.Ε. θα αναλάβει την εξουσία να μπορεί να επανασυντάσσει προϋπολογισμούς χω­ρών της ευρωζώνης οι οποίες παραβιά­ζουν τα όρια χρέους και ελλείμματος.
Πρακτικά, με την υπογραφή των Ντράγκι, Γιούνκερ, Μπαρόζο, Ρομπάι, επιταχύνονται οι διαδικασίες για τον μετασχηματισμό της Ε.Ε. σε μία δημο­σιονομική ένωση με πολιτικά χαρακτη­ριστικά, όπως τη μεθοδεύει εδώ και καιρό το Βερολίνο. Ουσιαστικά συντε­λείται η μετάλλαξή της σε Ηνωμένες Πολιτείες της Ευρώπης, όπου ο έλεγχος θα γίνεται από τους δανειστές (δηλαδή το Βερολίνο) και η

Adieux, Tschüss, Adios, Addio από Γάλλους, Γερμανούς, Ισπανούς, Ιταλούς

Οι πολίτες τεσσάρων μεγάλων χωρών της Ευρωζώνης (Γαλλία, Γερμανία, Ισπανία, Ιταλία) αμφιβάλλουν για την δυνατότητα της Ελλάδας να παραμείνει σε αυτή, αλλά συνεχίζουν να υποστηρίζουν το ενιαίο νόμισμα, σύμφωνα με μια δημοσκόπηση της Ifop-Fiducial σε ευρωπαϊκό επίπεδο που δημοσιεύεται σήμερα σε αρκετά ΜΜΕ.
Για την μεγάλη πλειοψηφία όσων ερωτήθηκαν, «τα χρήματα που έχουν δοθεί ως δάνεια στην Ελλάδα είναι χαμένα χρήματα», διότι η Αθήνα δεν θα μπορέσει να αποπληρώσει τα δάνεια. Την άποψη αυτή εξέφρασε το 95% των Γάλλων, το 84% των Γερμανών, το 72% των Ισπανών και το 65% των Ιταλών που συμμετείχαν στην δημοσκόπηση.
Οι πολίτες των τεσσάρων χωρών εκφράζουν απαισιοδοξία για τα προβλήματα που θα αντιμετωπίσει η

Άμεση έξοδος από την Ε.Ε. ή βαρβαρότητα . Του καθ. Γιώργου Ρούση.

Του Γιώργου Ρούση, καθηγητή στο Πάντειο Πανεπιστήμιο
Απέναντι στην έξοδο ή μη της Ελλάδας από την Ε.Ε., οι βασι­κές συνιστώσες της Αριστεράς έχουν κατά βάση διάφορες τοποθετήσεις.
Αυτοί που τοποθετούνται ενάντια της παραμονής (τουλάχιστον με την παρούσα της μορφή και πολιτική), έχουν κάποιες παραδοχές.
♦ Δεν ξεχνούν ότι η Ε.Ε. αποτελεί θεμε­λιακή συνιστώσα της τρόικας που μας καταδυναστεύει και μας έχει περάσει τη θηλιά στον λαιμό.
♦ Θεωρούν ότι ένας κατεξοχήν ιμπεριαλιστικός σχηματισμός, όπως η Ε.Ε., δεν είναι δυνατόν να μεταμορφωθεί από τα μέσα σε λαϊκό.
♦  Εκτιμούν ότι στη σκακιέρα των ενδοϊμπεριαλιστικών αντιθέσεων, η Γερμα­νία θα θυσιάσει το πιόνι της Ελλάδας, όπως και άλλα, εντάσσοντάς τα σε μια ελεγχόμενη από αυτήν κινεζοποιημένη ζώνη της Ε.Ε.
♦  Υποστηρίζουν ότι η σημερινή διάλυ­ση του παραγωγικού ιστού της χώρας οφείλεται κατά κύριο

Forbes: Ξεχάστε Ελλάδα και Ισπανία, η Γερμανία είναι το πρόβλημα

Κακώς το ενδιαφέρον των αγορών στρέφεται στην Ισπανία και την Ελλάδα, υποστηρίζει με σημερινό άρθρο του το επενδυτικό περιοδικό Forbes τονίζοντας ότι πραγματικό πρόβλημα για την Ευρώπη, συνιστά η εξασθένηση της γερμανικής οικονομίας

Ο συντάκτης του, Oliver Pursche, παραθέτει όλα τα οικονομικά στοιχεία που αποδεικνύουν του λόγου τα αληθές και αποκαλύπτουν τα σημάδια συρρίκνωσης, γεγονός που όπως σημειώνει, σηματοδοτεί τον κίνδυνο η κρίση στην Ευρώπη να βαθύνει και να διαπεράσει την Υφήλιο.
Ειδικότερα, σύμφωνα με τα στοιχεία που υπάρχουν από το Βερολίνο τον Μάιο ο τομέας μεταποίησης

Σοβαρευτείτε στην Ευρωζώνη δεν είμαστε ζωοκλέφτες αλλά κυρίαρχο κράτος.

Ο κύριος λόγος που δεν θα μας διώξουν από το ευρώ είναι γιατί θέλουν τα λεφτά τους. Και τα θέλουν όχι γιατί ειναι σπάγγοι αλλά για την σταθερότητα του οικοδομήματος του ευρώ. Κάποιος πρέπει να εγγυάται ότι αυτά τα χρήματα που χρωστάμε θα πληρωθούν
Είναι πλέον πασίγνωστο ότι το Μνημόνιο και τα συναφή δεν διασώζουν την Ελλάδα αλλά τους δανειστές. Ας θυμηθούμε λίγο εκείνες τις ημέρες
Το 2009 ΓΑΠ δεν αντιλαμβάνονταν τι σημαίνει Έλλειμμα 16% και άφηνε τον ανεκδιήγητο  Παπακωνσνταντινου να το ανακοινώνει περίπου ως εθνική  παγκόσμια πρωτιά. Ο ίδιος ο Παπανδρέου είχε πάρει σβάρνα τα διεθνή ΜΜΕ και στην πλάτη των Ελλήνων καλλιεργούσε το διεθνές προφίλ του παίζοντας διεθνή ρόλο. Σε όλους ανακοίνωνε ότι είμαστε μια διεφθαρμένη χώρα κλεφτών και φοροφυγάδων με τεράστια μαύρη οικονομία την οποία είναι αποφασισμένος να αλλάξει.
Όμως άργησε να πάρει μέτρα πάρα τις σχετικές συστάσεις που έρχονταν από παντού. Υπενθυμίζω ότι στο eurogroup του Δεκεμβρίου του 2009 θα δηλώσει  ότι θα εφαρμόσει το πρόγραμμα του ενώ η τραγική του εικόνα επιδεινώθηκε όταν τον κυνηγούσαν οι Financial Times στα υπόγεια του Νταβός για να δείξουν ότι ο άνθρωπος στα οικονομικά είναι αδαής
 Επειδή λοιπόν ο κ Παπανδρέου πρόλαβε και διασύρθηκε παγκοσμίως στην αρχή της Ελληνικής

Επισπεύδεται η διάλυση της Ένωσης στην Ευρώπη. Η κυβέρνηση Μόντι καταρρέει. Το σχέδιο της Γερμανίας κινδυνεύει.

Η κυβέρνηση Μόντι καταρρέει. Το πιθανότερο είναι το φθινόπωρο η Ιταλία να πάει σε εκλογές, με στόχο τον σχηματισμό πολιτικής κυβέρνησης. Τα κόμματα και εκεί επιστρέφουν. Το αυτοκρατορικό σχέδιο της Γερμανίας κινδυνεύει...
Που κατά βάση εγκλωβίσθηκε η κυβέρνηση Μόντι; Στο πιο απλό. Δεν διαθέτει κονδύλια, στη βάση της δημοσιονομικής πειθαρχίας, για ανάπτυξη. Από το newsbomb.gr, πολύ έγκαιρα είχαμε καταγράψει το αρνητικό κλίμα που επικρατεί τον τελευταίο καιρό στους κύκλους της Ένωσης Βιομηχάνων της Ιταλίας, της 6ης σε ισχύ οικονομίας στον κόσμο, για την κυβέρνηση τεχνοκρατών.
Οι Ιταλοί βιομήχανοι έχουν κάθε λόγο να αντιμετωπίζουν με μεγάλο σκεπτικισμό, τα όσα συμβαίνουν στη χώρα τους, στη βάση της ευρωπαϊκής ενοποίησης. Βλέπουν την βιομηχανία τους, να πολιορκείται και να «αλώνεται» από τους Γερμανούς και τους Γάλλους, είτε είναι η μόδα και ντιζάιν, είτε η βαριά