Μποζόνιο και θεομπαίχτες. Του Δημήτρη Μυ. ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Φυσική, το ομολογούμε, δεν γνωρίζουμε και ως εκ τούτου δεν μπορούμε να έχουμε εμπεριστατωμένη άποψη για το πείραμα του Cern και την επιβεβαίωση (ή μη) της ύπαρξης του σωματιδίου- θεός , της ύλης, δηλαδή που προκύπτει από το πουθενά(;) και το τίποτε(;). Όλη αυτή η ιστορία ωστόσο μας υπενθυμίζει την αιώνια προσπάθεια του ανθρώπου να δει πέρα από το πουθενά και το τίποτε. Με άλλα λόγια να απαλλαγεί από τα δεσμά του, και να κατανοήσει τα μυστικά της ύπαρξής του, της αρχής και του τέλους, της ζωής και του θανάτου.
Καθώς η γνώση απελευθερώνει η εξουσία ανέκαθεν διεκδικούσε το μονοπώλιο της διαχείρισής της. Μάγοι, βασιλιάδες, τύραννοι, αυτοκράτορες, πατριάρχες , πάπες και παπαδαριό, πολιτικάντηδες, ένας ολόκληρος διαχρονικός και αιώνιος συρφετός, ένα σύστημα εξουσίας αναπροσαρμόζεται κατάλληλα με έναν και μόνο στόχο: Την αναπαραγωγή του. Και για να την πετύχει χρησιμοποιεί τα ίδια στην ουσία τους εργαλεία τα οποία παράγουν, σύγχυση, φόβο, αμάθεια, υποταγή.
Μπορεί οι αποχρώσεις των μεθόδων χειραγώγησης των μαζών να είναι ποικίλες, η ουσία της