Το χρονικό της άρνησης της πραγματικότητας και της καλλιέργειας ψευδαισθήσεων! Από τους αντίλογους του Ρ. Μαϊόπουλου

1.  Οι πολιτικοί αρχηγοί αρνούνται να αποδεχτούν την πραγματικότητα και να την παρουσιάσουν στον λαό ως έχει, ενώ καλλιεργούν υπέρμετρες προσδοκίες και ψευδαισθήσεις στους πολίτες.  Στο ίδιο πλαίσιο κινούνται και τα ΜΜΕ, στη μεγάλη τους πλειοψηφία. 

α) Αρνούνται να δεχτούν οι ίδιοι και να παρουσιάσουν στον λαό την πραγματικότητα:

- Πρώτο, ότι, σήμερα που έχουμε αποκλειστεί από τις αγορές, εκείνοι που μας δανείζουν είναι οι δεκάξι λαοί της Ευρωζώνης, που καθένας τους έχει τα δικά του συμφέροντα και επιβάλλει τη δική του θέληση στο Κοινοβούλιο και την Κυβέρνησή του, και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, που οι αποφάσεις του παίρνονται από ένα πολυμελές διοικητικό συμβούλιο από εκπροσώπους λαών, με τα δικά του, καθένας τους, συμφέροντα.

- Δεύτερο, ότι τους όρους δανεισμού τους θέτουν ουσιαστικά εκείνοι που κατέχουν το χρήμα, δηλαδή, στον καπιταλιστικό κόσμο που ζούμε, οι «αγορές», που το παρέχουν στα κράτη, τράπεζες, επιχειρήσεις, ανάλογα με το τι οι ίδιες πιστεύουν για την αξιοπιστία, τη συμπεριφορά και τις

ΑΝΤΙΛΟΓΟΙ: «Κυβέρνηση για επαναδιαπραγμάτευση ή για κατάργηση του Μνημονίου;» Του Ραφαήλ Μ. Μαϊόπουλου

1.  Όλα τα κόμματα και οι πολιτικοί παρατηρητές εμφανίζονται να συμφωνούν για τα δεδομένα και τις απαιτήσεις της πολιτικής κατάστασης, μετά τις εκλογές της 6^ης Μαϊου:

α) Πρώτη αναγκαιότητα των εκλογών της 17^ης Ιουνίου είναι ο σχηματισμός κυβέρνησης.

β) Η κυβέρνηση αυτή θα είναι υποχρεωτικά κυβέρνηση συνεργασίας, αφού κανένα κόμμα δεν θα πετύχει αυτοδυναμία.

γ) Το κύριο ζήτημα που κρίνεται στις εκλογές αυτές είναι αν η Χώρα θα προχωρήσει στην επαναδιαπραγμάτευση του Μνημονίου ή στην κατάργησή του, με διατήρηση του ευρώ ως εθνικού νομίσματος (αφού μόνο το ΚΚΕ υποστηρίζει την έξοδο της Χώρας από την Ευρωπαϊκή Ένωση).

δ) Από τα κόμματα της τελευταίας Βουλής, υπέρ της επαναδιαπραγμάτευσης του Μνημονίου έχουν ταχθεί η ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ και η ΔΗΜΑΡ και υπέρ της κατάργησής του ο ΣΥΡΙΖΑ, οι ΑΝΕΛΛ και η ΧΑ.

ε) Κανένα κόμμα της μιας από τις δύο ως άνω ομάδας δεν θα δεχτεί να δώσει ψήφο εμπιστοσύνης ή ανοχής σε κυβέρνηση που θα στηρίζουν κόμματα της άλλης ομάδας (κυβέρνηση για κατάργηση ή για επαναδιαπραγμάτευση του Μνημονίου, αντίστοιχα).

2.  Με αυτά τα δεδομένα, οδηγούμαστε λογικά στο συμπέρασμα ότι οι εφικτές λύσεις στο

Τα φοβερά ερωτήματα της «Καθημερινής» για τον κ. Α. Τσοχατζόπουλο, το Κίνημα και την ηγεσία του, το 2004, και η σιωπή έξι ετών που επακολούθησε

(αναρτήθηκε στους ΑΝΤΙΛΟΓΟΥΣ στις 8.6.2010)
1.   Στην πρώτη σελίδα του φύλλου της 13^ης Ιουλίου 2004 η «Καθημερινή» δημοσίευσε ένα φοβερό κείμενο με τίτλο «Πώς πλουτίσατε κ. Τσοχατζόπουλε» και με υπογραφή «Κ».

Στο κείμενο αυτό η «Κ»:

•    Ισχυριζόταν ότι: «Προκάλεσε το πανελλήνιο ο κ. Τσοχατζόπουλος, θέλησε να δείξει σε όλους πόσο πλούσιος έγινε, επιβεβαιώνοντας κατά τρόπο εμφατικό εκείνους που προεκλογικά έλεγαν ότι ‘μακράν ο πλουσιότερος της πολιτικής είναι ο Άκης’».

•    Διατύπωνε το αμείλικτο ερώτημα: «Και αν είναι έτσι, όπως ο ίδιος διαδηλώνει και δεν κρύβει πια, ευθέως τίθεται το ερώτημα: Πώς πλουτίσατε κ. Τσοχατζόπουλε; Από τους προμηθευτές των Ενόπλων Δυνάμεων, από τις συμβάσεις που αφειδώς υπογράψατε, από το υστέρημα και τα χρήματα του ελληνικού λαού, για τα οποία δώσατε όρκους τιμής και προστασίας;». 

•    Απαιτούσε: «Οφείλει μια εξήγηση ο κ. Τσοχατζόπουλος, όπως οφείλει και το κόμμα του, που τόσα χρόνια τον εμπιστεύτηκε. Οφείλουν εξήγηση οι ηγήτορες του εκσυγχρονισμού, ο κ. Σημίτης και τόσοι