Δεν μπορεί, θα το έχετε σκεφτεί κι εσείς. Γιατί οι
κυβερνώντες και τα επιτελεία τους, τα εγχώρια, αλλά κυρίως τα ξένα, επιμένουν
στην ίδια πολιτική, στις ίδιες συνταγές, ενώ ξέρουν πολύ καλά ότι είναι αδύνατο
να δώσουν κάποια λύση;
Δεν σκέφτονται τις συνέπειες; Δεν φοβούνται; Γιατί
τέτοια μανία να συνεχίσουν στον ίδιο μονόδρομο που οδηγεί με μαθηματική
βεβαιότητα στην ολοκληρωτική καταστροφή;
Το πώς σκέφτονται σήμερα οι κυβερνώντες και τα επιτελεία
τους έχει ελάχιστη σχέση με οποιαδήποτε μορφή επιστήμης. Οι λογικές τους
αντλούνται περισσότερο από μια προτεσταντική «εγκόσμια» θεολογία, ένα είδος
σύγχρονου πουριτανισμού, που έχει συνεπάρει βαθιά το επίσημο πολιτικό σύστημα
και στην Ελλάδα.
Ένας γερμανός καθηγητής της Χαϊδελβέργης των αρχών του 20ου
αιώνα, ταυτόχρονα θεολόγος, φιλόσοφος και νομοδιδάσκαλος, έγραφε για το πνεύμα
του προτεσταντισμού τα εξής: «Η προσωπική αφοσίωση στην δουλειά και το κέρδος,
η οποία αποτελεί τον ακούσιο και ασυνείδητο ασκητισμό του σύγχρονου ανθρώπου,
είναι ο γόνος ενός
