Μοιάζει με τροφή… επιβίωσης η
διαφοροποίηση από τους άλλους. Αναζητούμε με κάθε τρόπο να διαχωρίσουμε
τη θέση μας από τον διπλανό μας, όπως αναζητά ο διψασμένος το νερό.
Μοιάζει αδιανόητο να επιχειρήσει κανείς να συγκεράσει δύο ή περισσότερες
πλευρές και να προτείνει μια πιθανή μέση λύση, μια κοινή συνισταμένη
που μπορεί και να οδηγήσει κάπου.
Ακόμα και σε θέματα ή καταστάσεις
αυτονόητες είμαστε ικανοί να στυλώσουμε τα πόδια μόνο και μόνο για να
δημιουργήσουμε μια αντιπαράθεση και να μην αποδεχτούμε σε καμία
περίπτωση ότι ο άλλος μπορεί να έχει και κάποιο δίκιο. Μπορεί να έχει
μια ιδέα καλύτερη από τη δική μας. Ή έστω πιο
