Η άτακτη αμνησία του E. Βενιζέλου. Του Β. Μπαλάφα

Την Τρίτη το βράδυ συζητήθηκε στη Βουλή το νομοσχέδιο του Υπουργείου Οικονομικών για την εφαρμογή μερικών από όσα επιφέρουν οι συμφωνίες για τη δανειακή σύμβαση της χώρας και το PSI, το «κούρεμα» των ομολόγων. Δεινός ρήτορας ο Αντιπρόεδρος της Κυβερνήσεως, επιδόθηκε σε μια ακόμα ομιλία, κατά την οποία ούτε λίγο, ούτε πολύ, θεοποίησε σχεδόν τον εαυτό του και την παράταξη της οποίας επιζητά να ηγηθεί όταν γίνουν οι εσωκομματικές της διαδικασίες.
Στο πιο κραυγαλέο, ίσως, απόσπασμα της ομιλίας του εκδηλώθηκε, σε όλο της το μεγαλείο, η άτακτη αμνησία του. Μεταξύ πολλών άλλων ο Βενιζέλος είπε : «Η ύφεση έχει αρχίσει από το 2008. Το 2008 κυβερνούσε μια συγκεκριμένη κυβέρνηση μέλος της οποίας ήταν ο κ. Σαμαράς. Και το ίδιο

Η πολιτική οφείλει να έχει στρατηγική. Του Βασίλη Μπαλάφα

Την περασμένη εβδομάδα έκλεινα το άρθρο μου γράφοντας το εξής : «Δεν μπορώ να γνωρίζω τι θα συμβεί την Κυριακή ή τι θα γίνει τελικά με τους «φωστήρες» του Eurogroup που νομίζουν ότι η Ελλάδα είναι μόνο ήλιος, θάλασσα, κρασιά, καλαμαράκια, παραλίες, συρτάκι και μπουζούκι. Έχω την αίσθηση ότι ακόμα και τώρα θα ψάξουν δικαιολογίες για να μην πράξουν τελικά όσα οι ίδιοι υπέδειξαν. Σε αυτή την περίπτωση θα αποδειχθεί ότι απλώς έψαχναν κάποιον στην Ελλάδα για να του φορτώσουν τον κοινό τους – ως φαίνεται – πόθο για άτακτη χρεοκοπία της, την έξοδό της από το ευρώ και την περιθωριοποίηση της από την Ευρωπαϊκή Ένωση.
 Η Ελλάδα δείχνει να μην τους προσφέρει απλόχερα αυτόν τον «κάποιον» και δείχνουν σαστισμένοι

Πλυντήριο «Ο Παπαδήμος».

Από την εφημερίδα "ΣΗΜΕΡΑ" του Σαββάτου. 
Όσα συνέβησαν στη Βουλή των Ελλήνων την Τρίτη το βράδυ και όσα ακολούθησαν τις επόμενες ημέρες, μετά τη διαδικασία ψηφοφορίας του πολυνομοσχεδίου του Υπουργείου Οικονομικών, θα μας απασχολήσουν αρκετά το επόμενο χρονικό διάστημα. Όσοι παρακολούθησαν τη διαδικασία συζήτησης του νομοσχεδίου στο κανάλι της Βουλής θα έχουν πολύ περισσότερο υλικό να επεξεργαστούν από εκείνο που τελικά έφτασε στους πολίτες μέσα από τις εφημερίδες και τα διάφορα δελτία τύπου υπουργών, βουλευτών, εκπροσώπων παντός τύπου.
Είχα γράψει σε προηγούμενο άρθρο μου, τότε που δινόταν ψήφος εμπιστοσύνης στον Παπανδρέου με την προϋπόθεση ότι θα κατέθετε παραίτηση από τη θέση του, ότι δύσκολα θα συναντούσαμε άλλο,

PSI. Και μετά; Σιωπή; Από τον Β. Μπαλάφα

Για ακόμα μια εβδομάδα η χώρα κινήθηκε στους ρυθμούς του «εξαιρετικά επείγοντος», του «κρίσιμου» και του «πυκνού», σύμφωνα με τα λεγόμενα του υπουργού Οικονομικών, κ. Βενιζέλου, στη Βουλή.
Τίποτα νεότερο επί της ουσίας, καθώς η πεζοπορία στο σκοτάδι συνεχίζεται. Για τους ιθύνοντες κάθε εβδομάδα έχει ίσως ένα νέο «κρίσιμο» πολιτικοοικονομικό ζήτημα, για τους πολίτες όμως η καθημερινότητα είναι μονότονα άγρια, ασφυκτικά δύσκολη, με διαρκώς εντεινόμενη ανησυχία. Και όλα δείχνουν ότι έτσι θα συνεχίσουμε να πορευόμαστε.
Τη Δευτέρα θα διεξαχθεί στις Βρυξέλλες το Eurogroup και στις 30 Ιανουαρίου θα γίνει η Σύνοδος Κορυφής, οπότε και αναμένεται να μπει στην τελική ευθεία το ζήτημα της νέας δανειακής σύμβασης της Ελλάδας με όσα αυτή θα προβλέπει και θα

Βατοπαίδι uber alles. Του Β. Μπαλάφα

Στις φετινές εορτές φαίνεται ότι επέστρεψε στις πρώτες επιλογές των πολιτών ένα δώρο που ήταν χαμηλά στη σχετική τους λίστα. Το βιβλίο. Η επιλογή του να δωρίσεις ένα βιβλίο είναι – ευτυχώς – ακόμα οικονομικά ανεκτή και πολύ εύστοχη, δεδομένου ότι στις μέρες μας η «μόδα» επιτάσσει «fast track» ενημέρωση, τίτλους τριών λέξεων, βίντεο δύο λεπτών και σχολιασμό κατά το δοκούν. Λείπει δηλαδή η εμβάθυνση, η ενδελεχής εξέταση των γεγονότων, η μετάδοση του αντικειμενικού γεγονότος, η κριτική σκέψη, η αυτόνομη προσπάθεια για δημιουργία προσωπικής άποψης μετά από μελέτη και ανάλυση.
Οι πληροφορίες από βιβλιοπωλεία που επισκέφθηκα λένε ότι ο κόσμος δειλά δειλά έχει αρχίσει πάλι να διαβάζει, να ψάχνει το καλό βιβλίο, να αναζητά πρωτογενές υλικό για σκέψη και προβληματισμό. Αυτό είναι κάτι πολύ ελπιδοφόρο, σε μια περίοδο που για περισσότερα από 4 χρόνια η χώρα

Σοβαρότητα υπό το μηδέν - Μια χαμένη ευκαιρία. Του Β. Μπαλάφα

Και να θέλει τελικά κανείς ν’ αγιάσει, μέρες που είναι, τελικά δεν μπορεί. Και να θέλεις να γράψεις δυο – τρεις γραμμές με πιο ήπιο περιεχόμενο, είναι αδύνατο.
Μέσα σε μια εβδομάδα συνέβησαν τόσα εξοργιστικά που υπό άλλες συνθήκες θα είχαν γίνει πρωτοσέλιδα, θα είχαν γραφτεί με πομπώδεις τίτλους, θα είχε βουίξει ο τόπος όλος. Θα είχαν ανέβει διάφοροι στα κεραμίδια, θα γινόντουσαν ειδικές εκπομπές, θα υπήρχαν live συνδέσεις και μαραθώνιοι ζωντανών τηλεοπτικών και ραδιοφωνικών εκπομπών.
Αντιθέτως, είτε πέρασαν στα «ψιλά», είτε αντιμετωπίστηκαν χλιαρά και ελαφρά, είτε – ακόμα

Άρτσι μπούρτσι και Μπουργκάς - Διεθνές σύστημα και κοινοβουλευτισμός. Του Β. Μπαλάφα

Αναμφισβήτητα πρόκειται για το μεγαλύτερο θέμα της εβδομάδας που πέρασε και δεν είναι άλλο από το πολύπαθο έργο δημιουργίας του αγωγού μεταφοράς αργού πετρελαίου, γνωστό ως «Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολη». Ένα έργο που με βάση τη συμφωνία που υπέγραψαν το 2007 Ελλάδα, Ρωσία και Βουλγαρία, θα έπρεπε να είχε ολοκληρωθεί και να βρίσκεται σε λειτουργία από το καλοκαίρι του 2010.

Πέραν της αυτοτελούς σημασίας του έργου καθαυτού, αναπτύχθηκε γύρω του μια ολόκληρη διπλωματική φιλοσοφία που ονομάστηκε «διπλωματία των αγωγών» στην οποία συμπτύχτηκαν – πιθανώς και κακώς – ένα σωρό άλλα διμερή, τριμερή και διεθνή θέματα που αναζητούν ρύθμιση εδώ και δεκαετίες.
Καθαρά οπτικά και αφαιρετικά ο αγωγός αυτός για πρώτη φορά συνέδεε, σε φυσικό επίπεδο, την Ελλάδα απευθείας με τη Μαύρη Θάλασσα, παρακάμπτοντας την Τουρκία και καθιστώντας το λιμάνι

Στον προθάλαμο της ιστορίας. Του Β. Μπαλάφα

Τα σενάρια των δυνάμεων που διαχρονικά προσπαθούν να κατευθύνουν την κοινή γνώμη στη χώρα μας και να επιβάλλουν τη δική τους άποψη ως «αυθεντία», δίνουν και παίρνουν τον τελευταίο καιρό. Το σχέδιο που έχει ξεκινήσει να εφαρμόζεται τα τελευταία 3-4 χρόνια στην Ελλάδα, βρίσκεται στα τελευταία του στάδια, προτού βέβαια ξεκινήσει το επόμενο. 
Σε αυτά τα στάδια το πλάνο επιζητά διακαώς την ισοπέδωση των πάντων, την εξίσωση προς τα κάτω στο οτιδήποτε, την εξαφάνιση οποιασδήποτε κοινωνικής δομής, την εξάλειψη και το «θάψιμο» της όποιας διαφορετικής ή άξιας πολιτικής φωνής, την απαξίωση της τρέχουσας κοινοβουλευτικής δημοκρατίας και των

"Τεχνοκρατική δημοκρατία δεν υπάρχει !" Του Βασίλη Μπαλάφα

Φαντάζομαι θα έχετε κουραστεί να διαβάζετε διθυραμβικά σχόλια και «αγιογραφίες» για τον κ. Λουκά Παπαδήμο και το γενικότερο λιβάνισμα που γίνεται από πολλούς αρθρογράφους, οι οποίοι, μέχρι παρεξηγήσεως, προσπαθούν να στοιχειοθετήσουν ή να εφεύρουν λόγους για τους οποίους πρέπει να μακροημερεύσει η συγκεκριμένη τρέχουσα κυβέρνηση και η νοοτροπία που την διέπει.

Ο ίδιος ο κ. Παπαδήμος, φρόντισε, ευτυχώς, να αναδείξει και το άτοπο μιας τέτοιας λογικής, αλλά και τις ασυμβατότητες που υπάρχουν με την εν γένει λειτουργία της δημοκρατίας, όση από αυτή μπορούμε

Η Ευρώπη σε σταυροδρόμι. Από τον Β. Μπαλάφα

Τον Ιούνιο του 1991, η Ελλάδα συμπλήρωνε 10 χρόνια από την ένταξή της στην Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα (Ε.Ο.Κ.). Σε ομιλία του προς τους πρέσβεις των χωρών – μελών της ΕΟΚ, κατά τη διάρκεια επίσημου γεύματος προς τιμήν τους, ο Εθνάρχης Κωνσταντίνος Καραμανλής, έλεγε : "Aν η Kοινότης μεταβληθεί σε λέσχη πλουσίων το οξύ πρόβλημα Bορρά-Nότου, που υπάρχει σε παγκόσμια κλίμακα, θα γίνει και πρόβλημα στους κόλπους της ίδιας της Kοινότητας, με αποτέλεσμα να αμβλυνθεί, όπως είπα, η πολιτική και ψυχική συνοχή της.".

Σήμερα, 20 χρόνια μετά, η Ευρώπη βρίσκεται σε ακριβώς αυτό το κρίσιμο σταυροδρόμι. Καλείται να δώσει πολιτικές και ουσιαστικές απαντήσεις, χωρίς εκβιασμούς, χωρίς πρόχειρες κορώνες, χωρίς ύφος ιερατείου, σε ένα πρόβλημα που τη διαπερνά και τη φέρνει αντιμέτωπη με τη μεγαλύτερη κρίση στο οικοδόμημά της.
Οι μεγάλοι πολιτικοί ηγέτες που οραματίστηκαν την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση και την περιέβαλαν με

Από πότε οι εκλογές είναι "αδιέξοδο"; Από τον Β. Μπαλάφα

Ίσως το πιο «ξύλινο» τσιτάτο που συχνά λέγεται, όταν μια πολιτική κουβέντα τελματώνεται, ήταν – μέχρι πρόσφατα τουλάχιστον – το «στη δημοκρατία δεν υπάρχουν αδιέξοδα», φράση η οποία ευθέως παραπέμπει σε εκλογές, στην «αλάνθαστη κρίση του λαού».

Τα τελευταία 24ωρα η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, μιας παράταξης που λαϊκίστικα, εικονικά σε όλη την ιστορία της έφερνε τον «λαό στην εξουσία» και ωρυόταν για τον «κυρίαρχο λαό», διαρρηγνύει τα ιμάτιά της προκειμένου να μην γίνουν εκλογές στη χώρα. Με αλλεπάλληλους εκβιασμούς, με τερατώδη ψεύδη και με επικλήσεις – δυστυχώς – σε ολοκληρωτισμούς, παλεύει να αποδείξει

Το δράμα του εργατοπατέρα. Από τον Β. Μπαλάφα

Το «Matrix» του ΠΑΣΟΚΤις ημέρες που για διάφορους λόγους απεργούν τα ΜΜΕ, αν συμπίπτουν συζητήσεις στην Ολομέλεια, ανακαλύπτει κανείς τη «μαγεία» του καναλιού της Βουλής, το οποίο μεταδίδεται πλέον και μέσω επίγειου ψηφιακού σήματος στην Κορινθία μας. Με εξαιρετική εικόνα και ήχο λοιπόν, μπορεί ο καθένας να παρακολουθήσει τη συζήτηση στη Βουλή και να εντοπίσει πολλές και ενδιαφέρουσες λεπτομέρειες που δεν είναι δυνατό να χωρέσουν στον περιορισμένο χρόνο ενός δελτίου ειδήσεων.
Αυτές τις ημέρες που διεξαγόταν στη Βουλή η συζήτηση για το πιο απεχθές, μέχρι στιγμής, νομοσχέδιο που έχει φέρει προς ψήφιση η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, άξιζε τον κόπο να παρακολουθήσει κανείς τις τοποθετήσεις βουλευτών της κυβερνητικής παράταξης. Όσοι δεν ξέρουν ή δεν ασχολούνται με την πολιτική και δεν έχουν υπόψη τους διαχρονικές στάσεις και συμπεριφορές, απλώς θα εξοργίζονταν. Όσοι παρακολουθούν, μεταπολιτευτικά τουλάχιστον, τα πολιτικά

Η δικτακτορία της φασαρίας. Από τον Β. Μπαλάφα

Μέχρι πρόσφατα όταν κάποιος έκανε αναφορά στην Ελλάδα στις λέξεις «δικτατορία» ή «χούντα», θεωρείτο αυτονόητο ότι αναφερόταν στα σκοτεινά χρόνια της «επταετίας». Το μυαλό του Έλληνα είχε εμποτιστεί με αυτό το συνειρμό στο πέρασμα των ετών και αυτομάτως γινόταν ο συνδυασμός της λέξης με την πολιτική περίοδο. Το ίδιο ίσχυε και όταν θέλαμε να περιγράψουμε μια κατάσταση ολοκληρωτισμού, περιορισμού των ατομικών ελευθεριών, της ελευθερίας του λόγου ή της άποψης, της καταπίεσης σε επίπεδο δραστηριοτήτων έτσι όπως τις αντιλαμβανόμαστε σήμερα, με τις γνωστές συγχύσεις που κάνουμε κατά καιρούς με την έννοια της ασυδοσίας.

Υπό μια ευρεία ερμηνεία και περιγραφή των γεγονότων, η περίοδος της «χούντας των συνταγματαρχών», θα μπορούσε να χαρακτηριστεί από τη δικτατορία της σιωπής. Περίοδος κατά την

Η αστοχία της απεργίας στην ενημέρωση. Από τον Βασίλη Μπαλάφα

Πριν γίνει αναφορά σε οτιδήποτε άλλο, πρέπει να υπογραμμιστεί μια επισήμανση. Θεωρώ απαράδεκτο, αντιδημοκρατικό, αντικοινωνικό και αναποτελεσματικό το γεγονός ότι όποτε στη χώρα μας γίνεται πανελλαδική απεργία εργαζομένων και έχουν προγραμματιστεί συλλαλητήρια, ταυτόχρονα απεργεί και η ? ενημέρωση σε εθνικής εμβέλειας επίπεδο.

Ουσιαστικά δηλαδή, η απεργία των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης, ενώ δηλώνει επί του πρακτέου συμπαράσταση στις απεργιακές κινητοποιήσεις και στα αιτήματα, πετυχαίνει ακριβώς το αντίθετο αποτέλεσμα, αφού ούτε τα αιτήματα των εργαζομένων μεταδίδονται, ούτε υπάρχουν ρεπορτάζ σχετικά με τη συμμετοχή και τη μαζικότητα. Εν τέλει, δεν εξυπηρετείται

Ο ορισμός του κυνισμού. Του Βασίλη Μπαλάφα

Ορισμένες φορές καταντάει κλισέ το να προσπαθείς να ερμηνεύσεις στάσεις και συμπεριφορές σαν αυτές του Β’ Αντιπροέδρου της κυβέρνησης του πρωθυπουργεύοντος Α’ Αντιπροέδρου, δηλαδή του κου Πάγκαλου.
Κλισέ, γιατί συνήθως καταλήγεις στο ίδιο συμπέρασμα το οποίο είναι και εύκολο, δεν απαιτεί σύνθετες αναλύσεις, ούτε αναγνώσεις πίσω από τις γρίλιες και τις λέξεις. Έχουμε όλοι μας απλώς αποδεχθεί ότι πρόκειται περί ενός ακραιφνώς επαγγελματία πολιτικού, γέννημα – θρέμμα (και τι θρέμμα) ενός συστήματος που εμφύσησε στον Έλληνα τη θεωρία της ήσσονος προσπάθειας, του τραμπουκισμού, της ασυδοσίας και της πλημμυρικής αμπελοφιλοσοφίας.