Η βελόνα κολλημένη στο... ’74! Του Αντώνη Δελλατόλα

Ακόμα ηχούν στα αυτιά μου – ελπίζω και στα δικά σας – οι βαρύγδουπες δηλώσεις πολιτικών και πολιτικάντηδων που προέρχονται κυρίως από τα δυο πρώην μεγάλα κόμματα – αν και ούτε η Αριστερά ξέφυγε από την πεπατημένη – ότι το αποτέλεσμα των εκλογών του Ιουνίου σημαίνει κατάρρευση του πολιτικού συστήματος όπως το ξέραμε από το 1974 μέχρι σήμερα.
Ορισμένοι, δε, θέλησαν να δώσουν – υποτίθεται – και το στίγμα μιας άλλης κουλτούρας στην πολιτική, προχωρώντας σε δεσμεύσεις για ανατροπές στον τρόπο άσκησης της εξουσίας με καινοτόμους προτάσεις και πρακτικές.
Σαχλαμάρες καμαρωτές. Για να μην πω κανονικά πώς λέγεται η φράση…
Να σας δώσω δυο - τρία χαρακτηριστικά παραδείγματα, για να γίνω πιο συγκεκριμένος:

Σε απόσταση αναπνοής για την πρωτιά. Άρθρο ανάλυσης του Αντώνη Δελλατόλα

Οι κρυφές δημοσκοπήσεις που έχουν στη διάθεσή τους τα κόμματα δείχνουν ότι οι ερχόμενες εκλογές θα βγάλουν τον νικητή με οριακή διαφορά.
Όλες αυτές τις μέρες διοχετεύονται στον Τύπο διάφορα σενάρια για το ποιος είναι πρώτος, ποια κόμματα υποχωρούν από το ποσοστό τους και ποιοι έχουν ελπίδες να μπουν στη Βουλή.
Ο καθένας διαρρέει ό,τι εξυπηρετεί τη στρατηγική του και τις επικοινωνιακές του ανάγκες, προκειμένου να επηρεάσει τους αναποφάσιστους (αμφιβάλλω όμως για το αν είναι πολλοί αυτοί που περιμένουν τις έρευνες για να αποφασίσουν τι θα ρίξουν στην κάλπη).
Ο νόμος δεν επιτρέπει τη δημοσίευση στοιχείων (άλλο πάλι τούτο – λες και είμαστε τριτοκοσμική χώρα, αν και ούτε εκεί υπάρχουν τέτοιες απαγορεύσεις), αλλά μπορούμε να κάνουμε μια αποτίμηση, η οποία απορρέει από όσες έρευνες έχουν διεξαχθεί το

Καυτή πατάτα...γράφει ο Αντώνης Δελλατόλας

Τα εκβιαστικά διλήμματα δεν έχουν τέλος. Μπορεί να άνοιξαν οι κάλπες, αλλά λίγο πριν ανοίξουν οι... επόμενες, και ενώ βρισκόμαστε σε διαβουλεύσεις για πιθανότητα σχηματισμού κυβέρνησης, κάποιοι δείχνουν να μην βάζουν μυαλό.
Το ίδιο έκαναν προεκλογικά – κυρίως τα δυο πρώην μεγάλα κόμματα –, αλλά δεν έπιασε το κόλπο. Οι πολίτες ψήφισαν με κυρίαρχο συναίσθημα τον θυμό, ο οποίος πήγαζε από την κατάσταση που βιώνει ο καθένας εξαιτίας της εφαρμογής του μνημονίου. Αυτό ήταν το κυρίαρχο της επιλογής του και επιπροσθέτως τιμώρησε τον δικομματισμό για την κρίση που περνάνε τα δυο κόμματα εξουσίας.
Λίγο πολύ, αυτό είναι το βασικό συμπέρασμα από τις εκλογές, μαζί με

Μαυρογιαλούροι ξανά...Γράφει ο Αντώνης Δελλατόλας

Σαν να μην έχει συμβεί τίποτα!
Σαν να μην έχουν πάρει χαμπάρι ότι συγκεκριμένες πολιτικές συμπεριφορές και πρακτικές έχουν φέρει την κοινωνία σε απόγνωση και σε αδιέξοδο.
Σαν να μην έχουν καταλάβει ότι η αξιοπιστία του πολιτικού συστήματος έχει φτάσει στα Τάρταρα.
Σαν να μην έχουν αντιληφθεί πως η περίοδος που οι πολιτικοί έλεγαν ό,τι μπούρδα τους κατέβαινε στο κεφάλι, ό,τι υπόσχεση μπορούσε να τους δώσει ψήφους και να τους διατηρήσει στην καρέκλα, έχει τελειώσει. Το έργο έχει παιχτεί πολλές φορές και είχε και κακό τέλος.
Σαν να μην έχουν αφουγκραστεί – ή στοιχειωδώς αντιληφθεί – ότι η κοινωνία δεν γουστάρει άλλο Μαυρογιαλούρους που τάζουν πράγματα που δεν θα γίνουν, στήνουν σικέ προεκλογικούς καυγάδες για να τσιμπήσουν (πάλι) την ψήφο και μετά… μην τον είδατε

Αρχηγός ο... Σενέκας! Γράφει ο Αντώνης Δελλατόλας

Μπορεί το ΠΑΣΟΚ να ξαναβρεί το νήμα που το συνέδεε εδώ και καμιά τριανταριά χρόνια με μεγάλα τμήματα πολιτών;
Μπορεί να κάνει αυτοκριτική για συγκεκριμένα λάθη που συνέβαλαν στο να διαλυθεί;
Μπορεί να συμβάλει στο να αλλάξουν ή να βελτιωθούν οι όροι του μνημονίου προς όφελος των πολλών;
Μπορεί να διαμορφώσει τους όρους για μια κάθαρση στο πολιτικό σκηνικό της χώρας, όπως αυτό λειτουργεί σήμερα;
Μπορεί να ανανεωθεί σε ιδέες και σε πρόσωπα, ώστε να μετατραπεί σε ένα σύγχρονο μοντέρνο κόμμα, χωρίς τη νομενκλατούρα των κρατικοδίαιτων στελεχών;
Η ζωή θα το δείξει.
Εμένα δεν μ’ αρέσει να αντιδρώ ούτε με αφορισμούς ούτε με παρωπίδες και, ως εκ τούτου, θα περιμένω να δω τα δείγματα γραφής της νέας ηγεσίας στην πράξη.
Αν προχωρήσει στην εκπόνηση ενός προγράμματος με βασικό μέλημα πώς να ελαφρύνει τα βάρη από

Τα... ωραία λόγια του Βενιζέλου στην ομιλία τύπου...Φιντέλ Κάστρο. Του Αντώνη Δελλατόλα

Σε μια ομιλία τύπου... Φιντέλ Κάστρο, που έκανε ο Βαγγέλης Βενιζέλος, ξεχώρισα μια φράση. Είπε ο υποψήφιος πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ ότι «το δύσκολο είναι να περάσουμε από τη ρητορική στην πράξη».
Αυτό λέω και εγώ.
Και φυσικά, αν το έλεγα μόνο εγώ, δεν θα σήμαινε τίποτα, αλλά νομίζω το λένε εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες, είτε ψήφισαν ΠΑΣΟΚ είτε όχι, οι οποίοι έχουν ακούσει δεκάδες ομιλίες του ρήτορα Βαγγέλη, εδώ και χρόνια, αλλά από... παντεσπάνι τίποτα!
Θέλω να πω ότι ωραία είναι τα λόγια, αλλά όταν είναι να κάνεις τη δουλειά και τα ρίχνεις όλα στις πλάτες της κοινωνίας και από πάνω απευθύνεσαι σε αυτήν με ύφος σαν να σου χρωστάει, τότε το πράγμα παίρνει άλλη τροπή.
Πολλά και ενδιαφέροντα είπε ο Βενιζέλος. Αν αφαιρέσεις ορισμένες κομματικές αναφορές, την ομιλία θα μπορούσε να την κάνει ο Σαμαράς, ο Αβραμόπουλος, ο Κουβέλης, μην σας πω ότι τα ίδια

Μετά την ψήφο, ουδέν λάθος αναγνωρίζεται. Του Αντώνη Δελατόλα

«Το μπλοκ Ν.Δ. - ΠΑΣΟΚ είναι εδώ, ενωμένο δυνατό». Η παράφραση του γνωστού συνθήματος ταιριάζει γάντι στην κυοφορούμενη συνεργασία των δύο μεγάλων (;) κομμάτων.
Οι προθέσεις υπάρχουν, το πλαίσιο του μνημονίου λειτουργεί ενοποιητικά, οι εσωτερικές αντιστάσεις ξεκαθαρίζουν, ορισμένα «πρόβατα ξαναγυρίζουν στο μαντρί», όλο το σκηνικό προδιαγράφει το τι θα ακολουθήσει μετά τις εκλογές.
Θα πει κάποιος, ρε παλικάρι, εσύ τι ζόρι τραβάς, αν αυτοί που ψηφίζουν δώσουν μια τέτοια εντολή για κυβερνητική συνεργασία μετά τις εκλογές;
Εγώ προσωπικά δεν τραβάω κανένα ζόρι, αφού έχω πάρει προ πολλού χαμπάρι ότι τα δυο κόμματα

Στο ίδιο έργο θεατές. Από τον Αντώνη Δελατόλα

Απολύτως αναμενόμενα ήταν όσα συνέβησαν χτες, εντός και εκτός Βουλής. Λέω αναμενόμενα και όχι… δικαιολογημένα, τουλάχιστον σε ό,τι αφορά τις καταστροφές στο κέντρο της Αθήνας.
Και εξηγούμαι, χωρίς πολλά - πολλά λόγια και βαρύγδουπες αναλύσεις.
- Όταν σχεδόν οι πάντες ομολογούν – ακόμα και αυτοί που χθες ψήφισαν – ότι το πρώτο μνημόνιο απέτυχε,
- όταν οικονομολόγοι – Έλληνες και ξένοι – και ΜΜΕ – ελληνικά και ξένα – λένε πως το δεύτερο μνημόνιο θα μας οδηγήσει σε χρεοκοπία,
- όταν η κοινωνία έχει διαλυθεί από τα σκληρά μέτρα που σηκώνει στις πλάτες της,
- όταν μισθωτοί, συνταξιούχοι, μικρομεσαίοι, κοντεύουν να τινάξουν τα πέταλα από μειώσεις

Εθνική αξιοπρέπεια και όχι μόνο...Του Αντώνη Δελλατόλα

«Σου έχω πει, να μη μιλάς όταν έχουμε μουσαφιραίους στο σπίτι».
Αυτό μου έλεγε η μάνα μου, όταν ήμουν μικρός, και φαντάζομαι οι περισσότερες μάνες στα παιδιά τους αν ήταν – όπως εγώ – ατίθασα.
Να όμως που αυτή η αντίληψη έγινε πράξη αυτές τις μέρες με αφορμή τα μπες - βγες της τρόικας στο Μαξίμου και στο υπουργείο Οικονομικών.
Η τρόικα λέει «κόψε το ένα, ράψε το άλλο», αλλά κυρίως λέει στους συνομιλητές της, είτε είναι ο πρωθυπουργός είτε υπουργοί, να το «ράψουν» και να μην αντιδρούν στα όσα εξωφρενικά ακούνε.
Δεν είναι μόνο οι απαιτήσεις τους στα όσα ζητούν για το οικονομικό πακέτο, αλλά εγώ θα σταθώ στο θέμα της συμπεριφοράς και στην

Αθώες Μαγδαληνές. Από τον Αντώνη Δελλατόλα

Βρε καλώς τα παιδιά! Αρχίζουν ένας ένας και εμφανίζονται οι επικριτές του μνημονίου. Ποιος τους πιστεύει; Ποιους θέλουν να πείσουν;
Γιατί - έστω και τώρα- βγαίνουν σαν τις αθώες Μαγδαληνές, να μας πουν, ότι το μνημόνιο ήταν λάθος και πως μας σπρώχνει ολοένα περισσότερο στον γκρεμό;
Καταρχήν να τους κατατάξουμε στις εξής κατηγόριες;
Οι δημοσιογράφοι, που στήριξαν τις επιλογές Παπανδρέου-Παπακωσταντίνου, άκριτα, λέγοντας τότε ότι οι επιλογές τους ήταν μονόδρομος, δεν δεχόταν ότι δεν διαπραγματεύτηκαν με την τρόικα και επέκριναν-σχεδόν λοιδορούσαν- όσους μιλούσαν για άνευ όρων παράδοση στους πιστωτές και στους κερδοσκόπους.
Τώρα, έχουν κάνει κολωτούμπες πιο εντυπωσιακές, από αυτές του... μπλοφαδορου Καρατζαφέρη!