Του Σταύρου Χριστακόπουλου
Για να µακροηµερεύσει µια κυβέρνηση, ειδικά όταν το διεθνές περιβάλλον είναι εξαιρετικά δυσμενές για την ίδια και τη χώρα, χρειάζεται ισχυρά εσωτερικά στηρίγματα. Με πρώτο και κυριότερο την εμπιστοσύνη της πλειονότητας των πολιτών και τη συστράτευσή τους σε έναν κοινό στόχο. Αυτό είναι το αδύναμο σημείο της κυβέρνησης Σαμαρά - και των κυβερνήσεων Παπανδρέου και Παπαδήμου.
Οι ψευδείς προεκλογικές υποσχέσεις - επαναδιαπραγμάτευση κ.λπ. - και η ταχεία μετεκλογική διάψευσή τους είναι το πρώτο λάθος. Το δεύτερο είναι η έλλειψη σαφούς πολιτικού στόχου. Το τρίτο είναι η εύκολη πλατφόρμα πολιτικής συμφωνίας στην οποία στηρίχθηκε η συγκρότηση της κυβέρνησης.
Πολλά τα λάθη, αλλά το μείζον στην πολιτική είναι το αποτέλεσμα. Κι αυτό, μέχρι στιγμής, είναι
ότι η χώρα συνεχίζει να κινείται προς την καταστροφή. Δυστυχώς, όσο κυλάει ο χρόνος, τόσο «καίγονται» οι δυνατότητες να σταματήσει ο κατήφορος σε ένα οικονομικά και κοινωνικά ανεκτό σημείο. Η διάλυση επιταχύνεται και η διέξοδος μετατίθεται βιαίως όλο και πιο μακριά.
Δεν είναι τυχαίο ότι, το τελευταίο διάστημα, ακόμη και ισχυροί «φρουροί» των μνημονίων κάνουν λόγο για την έλλειψη ενός δεύτερου ή τρίτου εναλλακτικού πολιτικού και οικονομικού σχεδίου, καθώς - πέρα από τις ποικίλες και ενίοτε αδιαφανείς προθέσεις τους - είναι προφανής η εκ μέρους τους διαπίστωση του αδιεξόδου.
Για τους τακτικούς αναγνώστες µας είναι ίσως περιττό να θυμίσουμε ότι αυτήν ακριβώς την ανάγκη - της προετοιμασίας δηλαδή ακόμη και για τα «απευκταία» σενάρια - την έχουμε επισημάνει εδώ και πολλούς μήνες. Πολύ πριν γίνει κοινός τόπος σχεδόν για όλους.
Δυστυχώς, αυτό που επικράτησε επί τριετία - και συνεχίζει να επικρατεί - είναι η πλήρης και άνευ όρων προσαρμογή και υποταγή στον καταστροφικό «μονόδρομο» των δανειστών, οι οποίοι πλέον αποδεικνύονται ανίκανοι να σώσουν όχι μόνο την ευρωζώνη, αλλά και τον ίδιο τον εαυτό τους. Τώρα το κόστος θα πληρωθεί τόσο αυξημένο, ώστε να είναι αβάστακτο. Και το οικονομικό και το κοινωνικό και το πολιτικό...
από "Το Ποντίκι"
Για να µακροηµερεύσει µια κυβέρνηση, ειδικά όταν το διεθνές περιβάλλον είναι εξαιρετικά δυσμενές για την ίδια και τη χώρα, χρειάζεται ισχυρά εσωτερικά στηρίγματα. Με πρώτο και κυριότερο την εμπιστοσύνη της πλειονότητας των πολιτών και τη συστράτευσή τους σε έναν κοινό στόχο. Αυτό είναι το αδύναμο σημείο της κυβέρνησης Σαμαρά - και των κυβερνήσεων Παπανδρέου και Παπαδήμου.
Οι ψευδείς προεκλογικές υποσχέσεις - επαναδιαπραγμάτευση κ.λπ. - και η ταχεία μετεκλογική διάψευσή τους είναι το πρώτο λάθος. Το δεύτερο είναι η έλλειψη σαφούς πολιτικού στόχου. Το τρίτο είναι η εύκολη πλατφόρμα πολιτικής συμφωνίας στην οποία στηρίχθηκε η συγκρότηση της κυβέρνησης.
Πολλά τα λάθη, αλλά το μείζον στην πολιτική είναι το αποτέλεσμα. Κι αυτό, μέχρι στιγμής, είναι
ότι η χώρα συνεχίζει να κινείται προς την καταστροφή. Δυστυχώς, όσο κυλάει ο χρόνος, τόσο «καίγονται» οι δυνατότητες να σταματήσει ο κατήφορος σε ένα οικονομικά και κοινωνικά ανεκτό σημείο. Η διάλυση επιταχύνεται και η διέξοδος μετατίθεται βιαίως όλο και πιο μακριά.
Δεν είναι τυχαίο ότι, το τελευταίο διάστημα, ακόμη και ισχυροί «φρουροί» των μνημονίων κάνουν λόγο για την έλλειψη ενός δεύτερου ή τρίτου εναλλακτικού πολιτικού και οικονομικού σχεδίου, καθώς - πέρα από τις ποικίλες και ενίοτε αδιαφανείς προθέσεις τους - είναι προφανής η εκ μέρους τους διαπίστωση του αδιεξόδου.
Για τους τακτικούς αναγνώστες µας είναι ίσως περιττό να θυμίσουμε ότι αυτήν ακριβώς την ανάγκη - της προετοιμασίας δηλαδή ακόμη και για τα «απευκταία» σενάρια - την έχουμε επισημάνει εδώ και πολλούς μήνες. Πολύ πριν γίνει κοινός τόπος σχεδόν για όλους.
Δυστυχώς, αυτό που επικράτησε επί τριετία - και συνεχίζει να επικρατεί - είναι η πλήρης και άνευ όρων προσαρμογή και υποταγή στον καταστροφικό «μονόδρομο» των δανειστών, οι οποίοι πλέον αποδεικνύονται ανίκανοι να σώσουν όχι μόνο την ευρωζώνη, αλλά και τον ίδιο τον εαυτό τους. Τώρα το κόστος θα πληρωθεί τόσο αυξημένο, ώστε να είναι αβάστακτο. Και το οικονομικό και το κοινωνικό και το πολιτικό...
από "Το Ποντίκι"

s-spinos:
ΑπάντησηΔιαγραφήΈχω την αίσθηση ότι αυτή η κυβέρνηση της τριανδρίας υπέγραψε τη θανατική της καταδίκη στις 28-29 Ιουνίου, και το κακό είναι ότι το ξέρει.
Γνωρίζουν και οι τρείς πολιτικοί αρχηγοί ότι για αυτούς δεν υπάρχει πλέον πολιτικός χρόνος.
Και δυστυχώς μαζί με τον δικό τους πολιτικό θάνατο, συμπαρασύρουν και τη χώρα στην καταστροφή ξεπουλώντας τα πάντα για να φανούν καλά παιδιά στα αφεντικά τους, ντόπια και ξένα.
Και το ακόμα χειρότερο είναι το ό,τι μετά από αυτούς, όποιος και να αναλάβει τη διακυβέρνηση της χώρας δεν θα έχει στα χέρια του εκείνα τα χρήσιμα εργαλεία για την ανοικοδόμησή της. Δεν μιλώ για τίποτα επαναστάσεις ούτε για τίποτα σοσιαλισμούς.
Μιλώ για ανοικοδόμηση μέσα στα πλαίσια της αστικής δημοκρατίας.
Παραφράζοντας τον Μπρέχτ, θα έλεγα σε μαύρες μέρες θα ζήσουμε.
Ορθώς και για την αίσθηση που έχεις, αλλά και για την παράφραση του Μπρεχτ
ΑπάντησηΔιαγραφήΔυστυχώς όλα δείχνουν ότι απλά έπρεπε να κυβερνήσουν για να υλοποιηθεί ο σχεδιασμός της Τρόϊκα, αλλά και το σχέδιο της Λέσχης και των βασικών μετόχων της τράπεζας της Ελλάδος (για τους μυημένους και γνώστες).
Ούτως ή άλλως, εάν κάποιος απλά μπεί στην ένωση διαφημιστικών εταιρειών και κάνει αναζήτηση για το marketing spend προ εκλογών, θα δει ότι τα περισσότερα μακράν προέρχονται από τα δυο γραφεία που χρηματοδοτεί η Τ...κα και το Δ.,Τ