Δεν χρειάζεται να έχει κανείς... εκτεθεί σε τίποτε
μαρξιστικούς - κομμουνιστικούς ιούς και μικρόβια για να πιστεύει ότι
στη δημοκρατία μας δεν είμαστε όλοι ίσοι. Αρκεί κάποιος να είναι
άνεργος, μισθωτός ή συνταξιούχος, να έλαβε το εκκαθαριστικό της εφορίας και να διαβάσει στο τρέχον δισέλιδο τι παίζει με τις φορολογικές δηλώσεις κάποιων εκ των επιφανέστατων (σε
οικονομικό επίπεδο) συμπολιτών μας για να συνειδητοποιήσει ότι – κατ’
αναλογίαν – πληρώνει πολύ περισσότερα απ’ όσα οι ζάμπλουτοι!!!
Είναι, για όποιον θέλει να δει, μάλλον πασιφανές ότι – σ’ αυτόν τον κόσμο – δεν έχουμε όλοι τα ίδια δικαιώματα και υποχρεώσεις, δεν διαθέτουμε τις ίδιες ευκαιρίες προόδου, δεν αντιμετωπιζόμαστε με τον ίδιο τρόπο από τον (φορολογικό) νομοθέτη και, κυρίως, δεν συμβάλλουμε όλοι ανάλογα με τις δυνατότητές μας στο «κοινό», δημόσιο ταμείο. Για την ακρίβεια, με βάση τη φορολογική νομοθεσία (δηλαδή νόμιμα), όσο περισσότερα κατέχει κάποιος, τόσο – αναλογικά – λιγότερα καταβάλλει...
Τα παραπάνω ενδεχομένως ακούγονται ως υπερβολικές και κακόβουλες δημοσιογραφικές εκτιμήσεις με ανομολόγητους στόχους την κατασυκοφάντηση της ελληνικής αστικής τάξης, της ραχοκοκαλιάς δηλαδή του σύγχρονου ελληνικού (αστικού) κράτους και της ελεύθερης οικονομίας μας. Ενδεχομένως να εκλαμβάνονται και ως κακόβουλη επίθεση κατά συγκεκριμένων επιφανών ζάμπλουτων συμπολιτών μας. Δεν ισχύει τίποτε από αυτά, όπως θα διαπιστώσετε συνεχίζοντας την ανάγνωση. Και εξηγούμαστε:
1. Τα όσα ακολουθούν στηρίζονται στις φορολογικές δηλώσεις πέντε επιφανών (εκ των
Είναι, για όποιον θέλει να δει, μάλλον πασιφανές ότι – σ’ αυτόν τον κόσμο – δεν έχουμε όλοι τα ίδια δικαιώματα και υποχρεώσεις, δεν διαθέτουμε τις ίδιες ευκαιρίες προόδου, δεν αντιμετωπιζόμαστε με τον ίδιο τρόπο από τον (φορολογικό) νομοθέτη και, κυρίως, δεν συμβάλλουμε όλοι ανάλογα με τις δυνατότητές μας στο «κοινό», δημόσιο ταμείο. Για την ακρίβεια, με βάση τη φορολογική νομοθεσία (δηλαδή νόμιμα), όσο περισσότερα κατέχει κάποιος, τόσο – αναλογικά – λιγότερα καταβάλλει...
Τα παραπάνω ενδεχομένως ακούγονται ως υπερβολικές και κακόβουλες δημοσιογραφικές εκτιμήσεις με ανομολόγητους στόχους την κατασυκοφάντηση της ελληνικής αστικής τάξης, της ραχοκοκαλιάς δηλαδή του σύγχρονου ελληνικού (αστικού) κράτους και της ελεύθερης οικονομίας μας. Ενδεχομένως να εκλαμβάνονται και ως κακόβουλη επίθεση κατά συγκεκριμένων επιφανών ζάμπλουτων συμπολιτών μας. Δεν ισχύει τίποτε από αυτά, όπως θα διαπιστώσετε συνεχίζοντας την ανάγνωση. Και εξηγούμαστε:
1. Τα όσα ακολουθούν στηρίζονται στις φορολογικές δηλώσεις πέντε επιφανών (εκ των


