Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Πολιτική ανάλυση. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Πολιτική ανάλυση. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κάθε κατεργάρης στον πάγκο του. Του Σταύρου Χριστακόπουλου

Το αποτέλεσμα των χθεσινών εκλογών είχε, παραδόξως, μια απίστευτη ισορροπία. Ο «συλλογικός νους» του ελληνικού λαού έκανε μια απροσδόκητα ισορροπημένη επιλογή. Εξουσιοδότησε τους διαχρονικά υπεύθυνους της κατάρρευσης με την τελευταία ευκαιρία να διαχειριστούν την κρίση με τα γνωστά μέσα.
Και από την άλλη ανέθεσε στο κόμμα που εκφράζει την κοινωνική δυναμική την πιο δύσκολη αποστολή που ανατέθηκε σε κόμμα μετά τη χούντα. Η Ν.Δ. και ο ΣΥΡΙΖΑ θα έχουν ως δυσκολότερο αντίπαλο τον εαυτό τους.
Παράλληλα το αποτέλεσμα βγάζει κυβέρνηση – και μάλιστα ισχυρή – και, συνεπώς, δεν υπάρχει κανένας λόγος να μπλέξουμε με ηλιθιότητες τύπου «οικουμενικής».
Ας πάρουμε όμως τα πράγματα με μια σειρά για να δούμε τι ακριβώς συνέβη χθες στην κάλπη, πάντα

Τι ψηφίζουμε. Του Σταύρου Θεοδωράκη

Ο τίτλος είναι παραπλανητικός και υπερφίαλος. Δεν ξέρω «τι ψηφίζουμε». Το μόνο που ίσως θα μπορούσα να σας πω είναι «τι ψηφίζω» αλλά και αυτό δεν νομίζω ότι έχει ιδιαίτερη σημασία.
Άλλωστε ένας δημοσιογράφος που έχει γνωρίσει  13 πολιτικούς αρχηγούς (βάζω μέσα και δύο εκλιπόντες) δεν ψηφίζει με την καρδιά του – δεν έχει – αλλά επιλέγει κάνοντας στυγνούς υπολογισμούς. 
Σαν τον βουβαλοτρόφο που γνώρισα τον χειμώνα στην Κερκίνη. Μαστίγωνε άγρια και περιόριζε τον βούβαλο του κοπαδιού και όταν τον ρώτησα γιατί είναι τόσο αυστηρός μαζί του, μου απάντησε «γιατί θέλω να πάρει τα πάνω του ο νέος βούβαλος που έχω βάλει στο κοπάδι». Αντίστοιχα «σχέδια» είχε και για τις βουβάλες. «Αυτηνής  το παιδί της το πήρα, γιατί είναι πολύ εγωίστρια και δεν το τάιζε πολύ». Ήταν φανερό ότι ο βουβαλοπαραγωγός είχε ένα δικό του πλάνο ανάπτυξης του κοπαδιού, μακριά από συναισθηματισμούς και πολύ το ζήλεψα.
Ας επιστρέψω όμως στους πεζούς εκλογικούς υπολογισμούς. Οι κάλπες θα βγάλουν νικητή τον

Μια φοβερή ανάλυση για το μέλλον της Αμερικής. Διάβασε το!

Αναδημοσιεύουμε, μεταφρασμένη στα ελληνικά, μια φοβερή ανάλυση που αξίζει να διαβάσετε, από τοCulture of Life News για το μέλλον της Αμερικής. Μην τη χάσετε, πραγματικά είναι καταπληκτική:

Ο «χορός του θανάτου» για το χρέος των ΗΠΑ συνεχίζεται με το σύνολο του πληθυσμού να κάθεται, βλέποντας με τρόμο και με ένα όπλο στο μέτωπο, κάτι που είναι ενδιαφέρον, δεδομένου ότι βρισκόμαστε σε πόλεμο. Οξύναμε τον πόλεμο μας κατά της Λιβύης, με το Λονδίνο να πετάει έξω την Λιβυκή κυβέρνηση και εγκαθιστώντας τους αντάρτες σε ένα πραξικόπημα. Η γκρίνια για τον προϋπολογισμό είναι εντελώς εκπληκτική, δεδομένου ότι βρισκόμαστε σε πόλεμο. Ο Μπους ξεκίνησε τους πολέμους του χαμηλώνοντας τη φορολογία, και τώρα αυτό το τρελό καθεστώς μείωσης των φόρων συνεχίζεται, καθώς οι πλούσιοι αποφεύγουν να πληρώνουν για τους πολέμους τους, τους οποίους θέλουν σαν τρελοί. Έχουν βασικά κηρύξει τον πόλεμο σε όλους σχεδόν τους Μουσουλμάνους, και σχεδιάζουν έναν τεράστιο παγκόσμιο πόλεμο κατά της Κίνας, την ίδια ώρα που κάνουν μπίζνες στην Κίνα.
Αυτά τα εντελώς παρανοϊκά πράγματα γίνονται παράλληλα με τις ΗΠΑ να διασώζουν ολόκληρο το

Ρευστοποίηση του πολιτικού σκηνικού. Του Γ. Αράπογλου της Pulse RC


Του Γιώργου Ηλ. Αράπογλου - Γεν. Διευθυντή της Pulse RC Τα πράγµατα για το ΠΑΣΟΚ είναι ακριβώς ό­πως και για τη χώρα, πάρα πολύ δύσκολα! Η αίσθηση αυτή είναι διάχυτη, προκύπτει από τη συµπεριφορά των στελεχών του, επιβε­βαιώνεται από τις πρόσφατες εξελίξεις και καταγρά­φεται στα δηµοσκοπικά αποτελέσµατα της πρόθε­σης ψήφου… ηχηρότατα!
Στο ερώτηµα για τον καταλληλότερο χρόνο εκλο­γής νέου αρχηγού, η συντριπτική υπεροχή της απά­ντησης «άµεσα» µοιάζει µε «κραυγή» αγωνίας των ψηφοφόρων του. Μεταξύ Γ. Παπανδρέου και Β. Βε­νιζέλου, ο αντιπρόεδρος - αν είναι ο νέος αρχηγός - εµφανίζεται να κάνει το ΠΑΣΟΚ πιο ελκυστικό στους ψηφοφόρους. Είναι όµως εντυπωσιακή η άρνηση που καταγράφουν και οι δύο, ακόµα και µεταξύ των ψηφοφόρων του κόµµατος - η πλειοψηφία των οποί­ων θεωρεί πιθανή τη διάσπασή του!
Και τα δύο άλλα κόµµατα που συµµετέχουν στην κυβέρνηση, η Νέα Δηµοκρατία και ο ΛΑΟΣ, καταγρά­φουν απώλειες. Το προβάδισµα της Νέας Δηµοκρατί­ας επιβεβαιώνεται και ενισχύεται, κυρίως όµως λό-γω της µεγαλύτερης πτώσης του αντιπάλου της. Έτσι, δείχνει να «διατηρεί» µε ασφάλεια το