Κάποιοι προσπάθησαν να το εξηγήσουν με το γνωστό ρητό του Λένιν “Ο Αριστερισμός είναι η παιδική ασθένεια του κομμουνισμού”.
Αυτό δεν ήταν αρκετό, ειδικά για την περίπτωση της Ελλάδας. Διότι η χώρα μας πρέπει να είναι η μοναδική χώρα στον κόσμο όπου ο Τσουκάτος, ο Μαντέλης και ο Τσοχατζόπουλος φορούσαν τον ίδιο τίτλο με τον Κώστα Γεωργάκη. Ο Γιάννος Παπαντωνίου με τον Πέτρουλα. Ο Νίκος Μπίστης και η Μαρία Δραχμανάκη με τον Μουστακλή. Ο Γιώργος Παπανδρέου και ο Κώστας Σημίτης με τον Αλέξανδρο Παναγούλη.
Μόνο στην Ελλάδα εξομοιώθηκαν τα παιδιά που έδωσαν το αίμα τους, με τα βαμπίρ που ακόμα και σήμερα τρέφονται από αυτό, κάτω από έναν μανδύα: Της “Αριστεράς”.
Ουδείς μπορούσε να το εξηγήσει μέχρι σήμερα. Νομίζουμε όμως ότι το κατάφερε ο Παναγιώτης Λιάκος, ο κυνηγός του ανεξήγητου, στο σημερινό του άρθρο που είναι ιστορικής σημασίας: «Αριστερός είμαι, όχι μα@#κας. Δεν θα τους κάνω το χατίρι αυτά που βγάζω να τα μοιράζομαι με τον οποιονδήποτε»!
Και ήλθε στο μυαλό μας ο κρατικοδίαιτος διαχρονικός πασοκτζής σαπιοκοιλιάς ελληναρας με τα εκατομμύρια στους λογαριασμούς, και την χαρακτηριστική ατάκα: “Μαλάκας είμ’ εγώ να δουλέψω”; Είναι ο ίδιος που έδινε το σύνθημα στους δρόμους “εργάτη πολέμα, σου πίνουνε το αίμα”.
Διαβάστε το:
Κονόμησα, συμπαθάτε με!
