Κορυφώνονται αυτό το τριήμερο σε όλη τη χώρα οι αποκριάτικες εκδηλώσεις, οι οποίες έρχονται να δώσουν έναν διαφορετικό τόνο στο «θολό τοπίο» της κρίσης.
Δεκάδες καρναβαλιστές αναμένται να ξεχυθούν στους δρόμους σαν ένα πολύχρωμο «ποτάμι» διψασμένο για χορό, τραγούδι και πολύ κρασί. Από τα κορυφαία καρναβάλια της χώρας, είναι αυτά της Πάτρας, του Μοσχάτου και της Ξάνθης. Κάποτε και στο Λουτράκι, αλλά μας έφαγε ο "επίτροπος" και η κακιά μας γκρίνια.
Παρεμπιπτόντως, θυμάμαι πέρυσι που κάποιοι πανηγύριζαν για τον εορτασμό των αποκριών με λιγότερα χρήματα από τους προηγούμενους, που ναι μεν σπαταλούσαν, αλλά είχαν και έδιναν, οπότε και τα μαγαζιά γέμιζαν, και μέσω του τέλους παρεπιδημούντων και επισιτιστικών κάτι έπαιρνε ο δήμος πίσω (αλλά σιγά μην τα καταλάβουν αυτά οι μαθητευόμενοι μάγοι...τέλος πάντων). Θυμάμαι λοιπόν τις μεγάλες κουβέντες περί προετοιμασίας από την επόμενη μέρα των περυσινών αποκριών και άλλες τέτοιες σοφιστίες, όπου για μια ακόμα φορά...φρούδες οι ελπίδες και κούφια τα μεγάλα λόγια.
Η επόμενη ημέρα, η Καθαρά Δευτέρα, θα βρει τους πολίτες της χώρας να γεύονται αυτό που εδώ και πολύ καιρό χιλιάδες Έλληνες δοκιμάζουν καθημερινά, σε μια προσπάθεια να επιβιώσουν: το σαρακοστιανό τραπέζι· λιτό, με την παραδοσιακή φασολάδα, τα φτωχικά ψαρικά, την ταραμοσαλάτα και τη λαγάνα.
...απέχω από το κρέας
Με τη λατινογενή λέξη Καρναβάλι, την αντίστοιχη της ελληνικής απόκρεω ή αποκριά, χαρακτηρίζεται η περίοδος των τριών εβδομάδων πριν από την Καθαρά Δευτέρα, κατά την οποία επικρατεί το έθιμο του μασκαρέματος. Κυριολεκτικά «Αποκρεά» σημαίνει τον αποχαιρετισμό της περιόδου κρεατοφαγίας ή την αποχή από το κρέας (από+κρεώ). Αντίστοιχα και η λατινογενής λέξη
Δεκάδες καρναβαλιστές αναμένται να ξεχυθούν στους δρόμους σαν ένα πολύχρωμο «ποτάμι» διψασμένο για χορό, τραγούδι και πολύ κρασί. Από τα κορυφαία καρναβάλια της χώρας, είναι αυτά της Πάτρας, του Μοσχάτου και της Ξάνθης. Κάποτε και στο Λουτράκι, αλλά μας έφαγε ο "επίτροπος" και η κακιά μας γκρίνια.
Παρεμπιπτόντως, θυμάμαι πέρυσι που κάποιοι πανηγύριζαν για τον εορτασμό των αποκριών με λιγότερα χρήματα από τους προηγούμενους, που ναι μεν σπαταλούσαν, αλλά είχαν και έδιναν, οπότε και τα μαγαζιά γέμιζαν, και μέσω του τέλους παρεπιδημούντων και επισιτιστικών κάτι έπαιρνε ο δήμος πίσω (αλλά σιγά μην τα καταλάβουν αυτά οι μαθητευόμενοι μάγοι...τέλος πάντων). Θυμάμαι λοιπόν τις μεγάλες κουβέντες περί προετοιμασίας από την επόμενη μέρα των περυσινών αποκριών και άλλες τέτοιες σοφιστίες, όπου για μια ακόμα φορά...φρούδες οι ελπίδες και κούφια τα μεγάλα λόγια.
Η επόμενη ημέρα, η Καθαρά Δευτέρα, θα βρει τους πολίτες της χώρας να γεύονται αυτό που εδώ και πολύ καιρό χιλιάδες Έλληνες δοκιμάζουν καθημερινά, σε μια προσπάθεια να επιβιώσουν: το σαρακοστιανό τραπέζι· λιτό, με την παραδοσιακή φασολάδα, τα φτωχικά ψαρικά, την ταραμοσαλάτα και τη λαγάνα.
...απέχω από το κρέας
Με τη λατινογενή λέξη Καρναβάλι, την αντίστοιχη της ελληνικής απόκρεω ή αποκριά, χαρακτηρίζεται η περίοδος των τριών εβδομάδων πριν από την Καθαρά Δευτέρα, κατά την οποία επικρατεί το έθιμο του μασκαρέματος. Κυριολεκτικά «Αποκρεά» σημαίνει τον αποχαιρετισμό της περιόδου κρεατοφαγίας ή την αποχή από το κρέας (από+κρεώ). Αντίστοιχα και η λατινογενής λέξη

