Δεν είχαν WiFi στην Αγία Πετρούπολη!

Του Γιώργου Λοβέρδου
Στο κεφάλι μου αντηχούν συζητήσεις για πρωτοπορίες, συνταγές μαρξισμού, λενινισμού και διάφορες θεωρίες μέσα σε καπνούς και αποτσίγαρα…
Ποιος θα πάρει τη σημαία, ποιος θα ξεσηκώσει τα πλήθη, ποιος θα προτείνει τα στήθη του…
Ο χειμώνας είναι μπροστά, λείπουν όμως τα χειμερινά ανάκτορα…
Οι εποχές άλλαξαν, η επικοινωνία άλλαξε και οι γείτονες που δεν έχουν να φάνε κλείνουν γερά την πόρτα.
Από τον μεσότοιχο δεν περνά παρά μόνον ο ήχος κάποιας τηλεόρασης, κάποιας μουσικής, ενός παρουσιαστή ή μιας συνομιλίας.
Από τον μεσότοιχο περνά και το WiFi!
Δεν είχαν WiFi στην Αγία Πετρούπολη!
Οι καιροί άλλαξαν, οι συνθήκες άλλαξαν, η επικοινωνία άλλαξε, η γνώση άλλαξε, ακόμα και η φτώχεια

Wir über Europa. Του Γιώργου Λοβέρδου

Μερικές φορές με ξαφνιάζει η ομοψυχία που παρατηρείται σε ορισμένες χώρες. Μπορεί στο εσωτερικό τους να τρώγονται αλλά όλα κι όλα… προς τα έξω μια ψυχή!
Θυμάμαι παλιά επί Μιττεράν. Στο εσωτερικό, του έσερναν τα διάφορα, έξω όμως «ένας ήταν ο πρόεδρος».
Το ίδιο τώρα και στη Γερμανία.   Με εξαίρεση ορισμένες πιο «φιλοσοφημένες» φωνές που χτυπάνε τα κάθε είδους καμπανάκια κινδύνου όπως εκείνη του Άλμπρεχτ Ριτσλ το «συμφέρον» της Γερμανίας μπαίνει πάνω απ’όλα.
Βέβαια εδώ ξεκινούν και οι ενστάσεις. Πως ορίζεται η λέξη «συμφέρον»…
Έχω την αίσθηση πως μερικές φορές η λογική και ο ρεαλισμός υποχωρούν ή απλά το έλλειμμα ήθους υπερτερεί.
Πιστεύω πως η λέξη «συμφέρον» ορίζεται από ορισμένους ως το ανώτατο επίπεδο του κέρδους για

Zorba the Greek! Του Γιώργου Λοβέρδου

Λέγανε πως μία φιλομνημονιακή κυβέρνηση θα έφερνε κάποιο τέλος στα διάφορα σενάρια περί εξόδου και αποχώρησης της Ελλάδας από την ευρωζώνη.
Τελικά το ένα επετεύχθη, το άλλο όμως όχι.
Αν και το θέμα ήταν επείγον, λίγο το ένα, λίγο η ασθένεια του πρωθυπουργού, όλα κύλησαν αργά, πολύ αργά όταν πρόκειται για την οικονομία.
Μας έλεγαν ότι είναι επείγον, αλλά παρά τις καθυστερήσεις όλα κυλούν όπως πριν ή κάπως χειρότερα…
Κάθε ώρα, αν παρακολουθείς το διαδίκτυο, εμφανίζεται και μία δήλωση, μία έρευνα, μία εκτίμηση…
Παίζει το σενάριο της επιμήκυνσης…
Επειδή, όπως λένε,  τα μέτρα σε τόσο μικρό διάστημα δεν είναι εφικτά, μία επιμήκυνση είναι αναγκαία ώστε να έχουμε βάθος χρόνου. Επιμήκυνση όμως δεν σημαίνει μικρότερο συνολικό κόστος, αλλά μικρότερο κόστος ανά έτος. Απλά θα μας επιμηκύνουν το δάνειο και θα πληρώνουμε…

29 Γερμανοί κατασκευαστές, συνιστούν ευρώ!

Του Γιώργου Λοβέρδου
Τελικά τι ισχύει; Η Ευρωζώνη θα καταρρεύσει αν φύγει η Ελλάδα ή το αντίθετο;
Η αλήθεια είναι πως οι ειδικοί, οι οικονομολόγοι, οι τραπεζίτες και οι πολιτικοί μας έχουν μπερδέψει…
Δεν μιλάω για τους εγχώριους που ούτως ή άλλως μπερδεμένους μας έχουν. Άλλοι ισχυρίζονται πως «καρφί δεν καίγεται» στους ευρωπαίους αν φύγουμε, άλλοι πως είναι το πιο ισχυρό μας χαρτί και πως μία αποχώρηση θα μπορούσε να προκαλέσει την κατάρρευση…
Μετά ήρθαν τα παπαγαλάκια που έλεγαν πως θα μας διώξουν… γιατί είμαστε κακοί ευρωπαίοι!
Μετά ήρθαν άλλα παπαγαλάκια που έλεγαν πως δεν μπορούν να μας διώξουν, αν δεν το θέλουμε!
Όλοι κέρδιζαν χρόνο και υπερίσχυσε η άποψη πως κέρδισαν χρόνο, τα «τακτοποίησαν» και τώρα δεν

Ευρωπαϊστής της συμφοράς! Του Γιώργου Λοβέρδου

«Το μέλλον της οικονομικής ένωσης περνά μέσα από την εκχώρηση κυριαρχίας» δήλωσε ένας ακόμα τραπεζίτης, ένας ακόμα «οικονομολόγος» από τις δεκάδες που φιλοξενούνται καθημερινά από τα ΜΜΕ σε μία προσπάθεια να μας πείσουν για τον μονόδρομο.
Το πρώτο σχόλιο που μου ήρθε στο μυαλό ήταν στα τούρκικα και ομολογώ πως δεν θα έδειχνε καμία παιδεία εκ μέρους μου, εάν το επαναλάμβανα.
Μα, πως από «ευρωπαϊστής» της δεκαετίας του ’80 και του ’90 έγινε πλέον τόσο σκεπτικός;
Πως από το όραμα της Ευρώπης του ’80, του Φρανσουά Μιτεράν, του Ζακ Ντελόρ, κάθε δήλωση των σημερινών ηγετών και παρατρεχάμενων με φοβίζει;
Ήταν τότε εκεί, στην Κέρκυρα, στη Σύνοδο Κορυφής που Ανδρέας και Φρανσουά έπιναν καφέ και τους έβλεπα με τα μάτια μου. Τότε είχαμε το όνειρο μιας Ευρώπης Ενωμένης και Δημοκρατικής, που

Χρεοκόπησε ο τρόπος ζωής μας. Του Γιάννη Λοβέρδου

Η γενναία απόφαση της Συνόδου Κορυφής των Βρυξελλών αποτελεί, ασφαλώς, μια μεγάλη στιγμή στην ευρωπαϊκή ιστορία και επηρεάζει σε μεγάλο βαθμό το μέλλον της Ελλάδας. Όμως, οι ιστορικές στιγμές που ζούμε δεν οδηγούν σε ασφαλή συμπεράσματα. Ακόμα τουλάχιστον. Και, πάντως, δεν δίνουν πειστική απάντηση στο μείζον ερώτημα, που όλοι οι έλληνες έχουμε στα χείλη μας. Η Ελλάδα τη γλίτωσε; Σωθήκαμε;
Η απάντηση δεν είναι καθόλου μα καθόλου εύκολη. Είναι προφανές ότι μάλλον αποφύγαμε για τα