Θεωρείται
σχεδόν δημοσιογραφικό κλισέ. Στον πρόλογο των συνεντέυξεων να
επιχειρείς να βάλεις σε μια σειρά επίθετα που χαρακτηρίζουν τον
συνομιλητή σου. Αν δεν τα καταφέρεις ή αν το βρίσκεις δύσκολο το
αποδίδεις σε άλλους. «Κάποιοι λένε…», «τον θεωρούν…», κλπ. Με τον Γιώργο
Κιμούλη είναι ζόρικα τα πράγματα. Οχι μόνο γιατί στις συνεντεύξεις
ξεκαθαρίζει από την αρχή πως βρίσκει κάτι «αναίτιο» αλλά γιατί είναι
τόσο καθαρός ο λόγος του ακόμα κι όταν σου εξηγεί ενώ πατάς το rec για
την μαγνητοφώνηση : «Η συνέντευξη έχει μια μορφή έπαρσης. Οτι ο λόγος
μας έχει αξία, οφείλει να δημοσιοποιείται».
Kαλή σχέση έχω. Περισσότερο, πληροφορίες ψάχνω. Δεν σερφάρω άσκοπα. Το διαδίκτυο είναι μια
Αυτό είναι η αρχή. Ακολουθεί μια
κουβέντα για πολλά θέματα. Και στο τέλος συνειδητοποιείς ότι μόνο ένα
επίθετο μπορείς να αποδώσεις σχετικά εύκολα στον Γιώργο Κιμούλη:
«Απλά…περίπλοκος».
- Ας ξεκινήσουμε με μια κουβέντα για το μέσο που
φιλοξενούμαστε. Η σχέση σας με την τεχνολογία, τα νέα μέσα,
το internet ποια είναι;Kαλή σχέση έχω. Περισσότερο, πληροφορίες ψάχνω. Δεν σερφάρω άσκοπα. Το διαδίκτυο είναι μια
