Μια φορά θυμάμαι. Του Γιάνη Βαρουφάκη

Μερικές μέρες πριν τα Χριστούγεννα του 1988 ήμουν σχεδόν έτοιμος για την μεγάλη απόδραση προς το Κόκκινο Κέντρο. Δυο μήνες μετά την μετανάστευσή μου από την υγρή και πράσινη Αγγλία, θα πήγαινα στην κόκκινη, άνυδρη έρημο της Αυστραλίας. Έτσι, ολομόναχος. Μόνο και μόνο για να αφουγκραστώ, μακρυά από τους ουρανοξύστες και τα επιφαινόμενα δημιουργήματα των ευρωπαίων στα παράλια της νέας μου χώρας, την αρχαιότερη (γεωλογικά) ήπειρο.
Φοβισμένος από τις προειδοποιήσεις πως εκεί που πάω μπορεί να κάνω χίλια χιλιόμετρα χωρίς να δω άνθρωπο, φόρτωσα στο πορτμπαγκάζ του τερατώδους βαριά μεταχειρισμένου Holden ένα φορητό ντεπόζιτο βενζίνης, τρεις ρεζέρβες, λίγα εργαλεία, μια βαλίτσα κι έναν χάρτη.
Μέσα από το παρμπρίζ ξετυλίχτηκε σαν road movie το κλασικό τοπίο της Νοτιοανατολικής

Πνίξτε τις δυσάρεστες αναμνήσεις!!

Νέα επιστημονική ανακάλυψη

Ο εγκέφαλός μας είναι προικισμένος με μία μοναδική ικανότητα: να συγκρατεί ό,τι μας ευχαριστεί και να διαγράφει ό,τι δεν θέλει να θυμάται, σύμφωνα με νέα σουηδική μελέτη που είδε το φως της δημοσιότητας.
Σουηδοί ερευνητές με επικεφαλής τον Δρ. Γκερτ Τόμας Βαλντχάουζερ από το Πανεπιστήμιο του Λουντ, ανακάλυψαν ότι όλοι οι άνθρωποι