Iανουάριος: Επιτυγχάνεται ο πρώτος σημαντικός στόχος Παπανδρέου. Κάθε οικογένεια, αν ψαχτεί μέχρι τρίτα και τέταρτα ξαδέλφια, διαθέτει σίγουρα έναν εργαζόμενο. Ο δείκτης της εργασίας παραμένει ορατός διά γυμνού οφθαλμού και ο πληθαλληθωρισμός μειώνεται σημαντικά, με την έννοια ότι το μάτι μας το αλλήθωρο τρέχει στον κατήφορο. Τα δεδομένα της ύφεσης αλλάζουν. Από λα ύφεση, περνάμε στη ρε ύφεση (κι όλοι λέμε: ρε ύφεση που την έχουμε!). Το έλλειμμα του ΑΕΠ εξακοντίζεται προς τα άνω, με αποτέλεσμα να γίνουμε η πρώτη χώρα που έστειλε έλλειμμα στο διάστημα.
Φεβρουάριος: Η Ελλάδα μπαίνει σε μακρά προεκλογική περίοδο με την καβαφική έννοια. Δεν έχει σημασία ο προορισμός, αλλά το ταξίδι. Στην προκειμένη περίπτωση το ταξίδι είναι η μεταβατική κυβέρνηση, γι’ αυτό και οι Έλληνες, όχι ως Οδυσσείς, αλλά ως κομπάρσοι σύντροφοι Οδυσσέως, καλούνται να αφήσουν το κοκαλάκι τους μεταξύ Σκύλλας, Χάρυβδης, Λαιστρυγόνων, Κυκλώπων και Κίρκης (που θέλει αμέτι μουχαμέτι να κάτσουν να τους κάνει γουρούνια και εν συνεχεία λουκάνικα Φρανκφούρτης). Εννοείται ότι το κόλπο με τον «Κανένα» το
