Έπεσαν οι μάσκες για Παπαδήμο, ΓΑΠ, Σαμαρά, Μπένι και Καρατέτοιον. ¨Εβαλαν υπογραφή στην στυγνή δολοφονία της χώρας (μας όχι τους).

Μπορούν από σήμερα κιόλας να αισθάνονται υπερήφανοι, γιατί στο μέλλον η ιστορία θα τους μνημονεύει ανεπαρκώς. Κέρδισαν όλοι μια πανάξια θέση δίπλα σε άλλες φιγούρες της ιστορίας όπως ο εφιάλτης των Θερμοπυλών, ως γνήσιοι οσφυοκάμπτες σε λογιστάκους της σειράς.
Επί 5.000 έτη αυτό το έθνος στεκόταν περήφανο παρά τα δεινά του, και έφτανε ένας Geofrey Μινέϊκο Τσαντ Παπανδρέου, ένας Τραπεζίτης εν ονόματι Παπαδήμος (ή παπαδήμιος), ένας υποψήφιος πρωθυπουργό που κάηκε πριν καν στεφθεί εν ονόματι Σαμαράς, και ένας άνθρωπος που στο "τράβηγμα γνώμης" είναι πιο γρήγορος και από την σκιά του εν