Αγαπητέ κύριε Προβατάρη,
Διάβασα με προσοχή και με τον δέοντα σεβασμό την επιστολή που στείλατε προς δημοσίευση στο blog loutraki-press, αναφορικά με τις αντιθέσεις σας για την απόφαση του δημοτικού συμβουλίου για την ονοματοδοσία της πλατείας «αδελφών Λάσκα». (δείτε την επιστολή ΕΔΩ)
Μπορεί να μην έχω ζήσει τις ένδοξες ημέρες της Εθνικής Αντίστασης κατά της κατοχής, όμως αφενός είχα την τύχη να είμαι παιδί ενός παρασημοφορημένου μέλους, του αείμνηστου πατέρα μου, αλλά και να βιώσω εκ του σύνεγγυς, μια άλλη ιστορική εποχή αντίστασης και αλλαγής, την εποχή του Πολυτεχνείου.
Ως μέλος της δημοτικής αρχής και ως ενεργός πολίτης, θέλω να προβώ σε ορισμένες παρατηρήσεις.
Α) Αναφέρετε στην επιστολή σας ότι «στην παραλία της πόλης μας υπάρχει το μνημείο πεσόντων της Εθνικής Αντίστασης 1940-1944 και το οποίο κατά γενική παραδοχή θεωρείται αρκετό». Με τι κριτήρια αποτίμησης θεωρείται αρκετό το μνημείο κύριε Προβατάρη; Έχετε υπόψη σας κάποια συγκεκριμένη τεχνική για την προσμέτρηση της αξίας της ζωής και αναλόγως την κοστολογείτε σε αριθμό ή σε τετραγωνικά μνημείων; Μήπως να πάμε στο Δίστομο και να αφαιρέσουμε μνημεία επειδή ορισμένοι από τους επιζώντες μετά ήταν ενεργοί στον εμφύλιο; Μήπως να τιμωρήσουμε τον μεγάλο αντιστασιακό Γλέζο για την πράξη αντίστασης του, γιατί μετά



