Δυο χρόνια πριν, σαν σήμερα, άλλαζε σελίδα, ο τόπος και ο λαός μας και ότι άλλο έχει και μπορεί να αλλάξει σελίδα.
Οι Έλληνες δίναμε στον Γιώργο την εντολή να κυβερνήσει και να
υλοποιήσει τα οράματά του, για σοσιαλισμό και δίκαιη κοινωνία, ισότητας
και ελευθερίας.
«Παπαριές», έλεγε η μητέρα του Μαργαρίτα, όποτε μας άκουγε στις συσκέψεις να λέμε αυτές τις λέξεις. «Μα γιατί μητέρα λέτε παπαριές, τα οράματά μου;», την ρωτούσε με την γνωστή παιδική του αφέλεια, ο Γιώργος. «Γκιατί ντεν βρίσκω άλλη λέξη, αγκόρι μου», του εξηγούσε εκείνη, ενώ τον χάιδευε στο κεφάλι.
Έτσι και το βράδυ των εκλογών της 4ης Οκτωβρίου, ακριβώς, δυο χρόνια, πριν , ήμασταν όλοι στο σπίτι στο Καστρί. Είχαμε συγκεντρωθεί εκεί οι πολύ στενοί συνεργάτες, του Γιώργου. Εγώ, η
«Παπαριές», έλεγε η μητέρα του Μαργαρίτα, όποτε μας άκουγε στις συσκέψεις να λέμε αυτές τις λέξεις. «Μα γιατί μητέρα λέτε παπαριές, τα οράματά μου;», την ρωτούσε με την γνωστή παιδική του αφέλεια, ο Γιώργος. «Γκιατί ντεν βρίσκω άλλη λέξη, αγκόρι μου», του εξηγούσε εκείνη, ενώ τον χάιδευε στο κεφάλι.
Έτσι και το βράδυ των εκλογών της 4ης Οκτωβρίου, ακριβώς, δυο χρόνια, πριν , ήμασταν όλοι στο σπίτι στο Καστρί. Είχαμε συγκεντρωθεί εκεί οι πολύ στενοί συνεργάτες, του Γιώργου. Εγώ, η

