Από τον Παναγιώτη Μαυροειδή
Εν όψει των εκλογών της 6ης Μάη, τίθενται συχνά ερωτήματα αναφορικά με την ‘’ενότητα της αριστεράς’’.
Εν όψει των εκλογών της 6ης Μάη, τίθενται συχνά ερωτήματα αναφορικά με την ‘’ενότητα της αριστεράς’’.
Σύμφωνα
τουλάχιστον με το ΣΥΡΙΖΑ, υπάρχει το χειροπιαστό και ρεαλιστικό
ενδεχόμενο, οι εκλογές να σώσουν τον ελληνικό λαό από το δράμα του. Η
επιχειρηματολογία, είναι περίπου η εξής:
‘’Μια
συμπαραταγμένη αριστερά, διαρκώς ανερχόμενη σύμφωνα με τις
δημοσκοπήσεις, βγαίνει πρώτο κόμμα, παίρνει το bonus των 50 εδρών που
έχει θεσπιστεί (από τους κατά τα φαινόμενα ΄΄ανόητους΄΄ αντιπάλους μας),
σχηματίζεται αριστερή κυβέρνηση και μετά έχει ο θεός…’’
Ποιος λοιπόν τολμάει να είναι ‘’αδιάφορος’’ σε αυτό το ενδεχόμενο;
Είναι τελείως αστήριχτος αυτός ο ισχυρισμός;
Από πρώτη άποψη,
φαίνεται να έχει κάποια βάση, με την προϋπόθεση ότι έχει λογική να
αθροίσουμε τα (δημοσκοπικά) ποσοστά όλων των (θεωρούμενων) δυνάμεων
της αριστεράς.
Να ξεκινήσουμε
από τη ΔΗΜΑΡ που παρά λίγο να μπει στη κυβέρνηση Παπαδήμου, έχει


