Ο αµύθητος αρχαιολογικός πλούτος των ελληνικών θαλασσών είναι η αποστολή
των δυτών της ενάλιας αρχαιολογίας. Βουτάµε µαζί τους στα βαθιά και
ανακαλύπτουµε την περιπετειώδη πλευρά της επιστήµης και τα οφέλη της
στον καταδυτικό τουρισµό.
Από τους προϊστορικούς χρόνους ως σήµερα, η ναυτιλία, το ταξίδι και το
εµπόριο είναι σχεδόν συνώνυµα µε τις ελληνικές θάλασσες. Οι άνθρωποι
ταξίδευαν ακόµη κι όταν ήξεραν ότι µπορεί να µην επέστρεφαν ποτέ.
Κανένας δεν γνωρίζει πόσα ναυάγια κρύβει ο ελληνικός βυθός. «Η θαλάσσια
έκταση της Ελλάδας είναι µεγαλύτερη από τη χερσαία. Εχουµε πιθανόν χιλιάδες ναυάγια ανά τους αιώνες» διευκρινίζει ο δρ ∆ηµήτριος Κουρκουµέλης, αρχαιολόγος της Εφορείας Εναλίων Αρχαιοτήτων, του φορέα που είναι υπεύθυνος για την ενάλια αρχαιολογία στην Ελλάδα. Ως τη δεκαετία του 1950 οι µόνοι επισκέπτες του ελληνικού βυθού ήταν οι σφουγγαράδες. Από τη δεκαετία του 1950 και µετά, µε την ανάπτυξη των καταδύσεων και την πρόοδο της τεχνολογίας, αναπτύχθηκε πλέον και η ενάλια αρχαιολογία. Οτιδήποτε βρέθηκε νωρίτερα στον βυθό ανασύρθηκε µε σχεδόν πρωτόγονα µέσα. Το Ναυάγιο των Αντικυθήρων, που βρέθηκε το 1900,
