Μπορεί το κουβάρι των διακρατικών σχέσεων και των συσχετισμών που διαμορφώνονται στην περιφέρειά μας να θυμίζει τον γόρδιο δεσμό, ωστόσο, στις νέες συνθήκες που διαμορφώνονται, η χώρα μας έχει χάσει το μεγαλύτερο μέρος της αίγλης και των πολύ καλών προοπτικών που εμφάνιζε πριν από λίγα χρόνια.
Τότε που στον τομέα των αγωγών πετρελαίου (βλ. Μπουργκάς -Αλεξανδρούπολη) και φυσικού αερίου (ITGI, South Stream , TAP) φαινόταν να είχε σαφέστατα πλεονεκτήματα και τις μεγαλύτερες
πιθανότητες να γίνει το κομβικό σημείο για μεταφορά και διανομή ενεργειακών πρώτων υλών από την Ανατολή προς τη Δύση.
Μόλις λίγα χρόνια αργότερα, τα μεγάλα κέντρα αποφάσεων δείχνουν να έχουν πετάξει ολοκληρωτικά την Ελλάδα από τα σχέδιά τους. Το μόνο που ενδεχομένως να τους ενδιαφέρει είναι μερικές λωρίδες γης που θα παραχωρηθεί πάμφθηνα, χωρίς επιπλέον υποχρεώσεις (ενοικίαση εδαφών, τέλη διέλευσης κ.λπ.) ή δεσμεύσεις (ποσότητες πρώτης ύλης, επενδύσεις στις τοπικές κοινωνίες κ.λπ.).
Τώρα, πλέον, η μνημονιακή Ελλάδα μένει στα αζήτητα των περιοχών από τις οποίες θα μπορούσαν να περάσουν πάσης φύσεως αγωγοί, καθώς η τριετία Παπανδρέου
ανέτρεψε πλήρως την προσέγγιση με τις χώρες που διαθέτουν πετρέλαιο και φυσικό αέριο και θα μπορούσαν να λειτουργήσουν ως οι καλύτεροι σύμμαχοι για την κατασκευή των αγωγών.
Παράλληλα, ο γεωπολιτικός χάρτης της περιοχής έχει αλλάξει πλήρως με τις ανατροπές σε Αίγυπτο και Λιβύη, με τη «φωτιά» στη Συρία και το βραδύκαυστο φιτίλι στο Ιράν...
Οι αποφάσεις για το μελλοντικό τοπίο, τόσο ως προς τις διπλωματικές σχέσεις όσο και ως προς τις ενεργειακές κολεγιές, παίρνονται σε άλλες χώρες, πολύ μακριά από την περιοχή μας. Καθοριστική (αλλά όχι και οριστική) θα είναι η απόφαση που «μαγειρεύεται» στις Βρυξέλλες σχετικά με το λεγόμενο «Τρίτο Ενεργειακό Πακέτο», που θα αφορά τη στρατηγική της Ε.Ε. στον τομέα της ενέργειας για τις επόμενες δεκαετίες.
Στο συγκεκριμένο πακέτο θα ενταχθούν και τα έργα που θα αφορούν τη διασύνδεση των χωρών - μελών με χώρες - παραγωγούς πρώτων υλών. Με άλλα λόγια, οι τεχνοκράτες της Ε.Ε. θα επιλέξουν «με ποιους θα πάνε και ποιους θ’ αφήσουν» για τους μελλοντικούς αγωγούς.
Δυστυχώς, σε αυτό το «παιχνίδι» η Αθήνα δεν έχει καμία απολύτως δυνατότητα συμμετοχής. «Τρέχοντας» πίσω από τα όσα μας επιβάλλουν οι δανειστές μας και υλοποιώντας την πολιτική της λιτότητας και της απαξίωσης, δεν έχει απομείνει κανένα ίχνος παρέμβασης για την προώθηση των εθνικών μας συμφερόντων.
Αντιθέτως, η κυβέρνηση περιμένει τις αποφάσεις άλλων κέντρων, πολύ πιο ισχυρών, ώστε να μάθει τον ρόλο που θα την αφήσουν να παίξει, σαφώς πιο περιορισμένο από εκείνον που κάποτε... ονειρευόταν!
Mόνοι μας εκτός
Η εικόνα άρχισε ελαφρά να ξεκαθαρίζει έπειτα από την πρόκριση του ΤΑΡ (Trans Adriatic Pipeline) ως του βασικού αγωγού που θα μεταφέρει αζέρικο αέριο από την Κασπία στις δυτικοευρωπαϊκές αγορές. Αυτό σημαίνει πως δεν μένει άλλος χώρος για τρίτο αγωγό, εφόσον οι Ρώσοι επιμείνουν να δημιουργήσουν και τον South Stream . Άλλωστε οι διαθέσιμες ποσότητες αερίου δεν είναι ατελείωτες...
Από την πρόσφατη επίσκεψη του Δημήτρη Αβραμόπουλου στη Ρώμη, στην οποία τον συνόδευε ο υφυπουργός ΥΠΕΚΑ Μάκης Παπαγεωργίου, η ελληνική πλευρά επιχείρησε να δημιουργήσει ένα μίνι συμμαχικό μπλοκ για την προώθηση κοινών θέσεων στα κοινοτικά όργανα, στο πλαίσιο του «Τρίτου Πακέτου». Ωστόσο, ούτε οι Ιταλοί φαίνεται πως διαθέτουν την ίδια δυνατότητα πρόσβασης στα κέντρα αποφάσεων, όπως και στο παρελθόν.
Αντιθέτως οι δύο χώρες περιμένουν με αγωνία τις αποφάσεις τρίτων, για να μάθουν εάν βρίσκονται ή όχι στα σχέδιά τους. Το μόνο ενδιαφέρον στοιχείο από αυτή την ελληνοϊταλική προσέγγιση είναι πως οι μεγάλες ενεργειακές δυνάμεις του πλανήτη βρίσκονται ακόμη πιο κοντά σε αυτό που είχε αποκαλύψει το «Π» πριν από περίπου τρία χρόνια, όταν έκανε λόγο για την επικείμενη «Ενεργειακή Γιάλτα».
Μπορεί οι Ρώσοι για αγωνίζονται να σπάσουν το ενεργειακό εμπάργκο που επιχειρούν να βάλουν οι Αμερικανοί, ωστόσο έχουν ανοιχτούς τους διαύλους επικοινωνίας με τους εταίρους τους στην Ευρώπη, ώστε να αξιοποιήσουν μαζί τις όποιες ευκαιρίες υπάρξουν στο μέλλον, με βάση τις νέες συνθήκες που θα διαμορφωθούν.
Σύμφωνα με τις τελευταίες εκτιμήσεις, για παράδειγμα, η Gazprom δεν θα είχε αντίρρηση να χρησιμοποιήσουν μαζί με τον TAP τις υποδομές που θα δημιουργηθούν σε ελληνικό έδαφος για τη μεταφορά αερίου, σε περίπτωση που περάσει από τη χώρα μας ο επονομαζόμενος «Νότιος Διάδρομος».
Φυσικά, εάν επιλεγεί ο λεγόμενος «Δυτικός Ναμπούκο» (με τον οποίο η Ελλάδα θα μείνει οριστικά εκτός διεθνών διασυνδέσεων), τότε θα έχουν επικρατήσει οι φιλοαμερικανικές ενεργειακές δυνάμεις. Ωστόσο, και πάλι οι Ρώσοι μπορούν να βρουν σημεία επαφής με ομίλους που θα έχουν συμμετοχή στο επενδυτικό σχέδιο, όπως οι Γάλλοι (μέσω Total ή EdF) ή οι Γερμανοί (RWE).
Με άλλα λόγια, οι μόνοι που θα μείνουν με τους αγωγούς στο... χέρι (στην κυριολεξία, αφού έχει κατασκευαστεί ένα κομμάτι του ITGI) είναι οι Έλληνες! Με τις υγείες μας...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Το Loutraki One σέβεται όλες τις απόψεις, αλλά προτιμά τα Eλληνικά και όχι τα greeklish, το χιούμορ και όχι τις ύβρεις.
Επειδή το Loutraki One πιστεύει στη δύναμη του διαλόγου, αλλά όχι στην εμπαθή και στείρα αντιπαράθεση μόνο για το θεαθήναι, διατηρεί το δικαίωμά του να μην αναρτά σχόλια που είναι υπέρ το δέον υβριστικά ή άσχετα με το άρθρο, που αναφέρονται σε προσωπικά δεδομένα τoυ αρθρογράφoυ ή που δεν περιέχουν το e-mail του αποστολέα. Tο email των αποστολέων σχολίων δεν εμφανίζεται δημόσια.