Δημοσίευση επιστολής του Παν. Μπεκιάρη προς το L1 για τον αθλητισμό και τους χώρους άθλησης.

Με αφορμή την δημοσίευση του θέματος για τους χώρους αθλοπαιδιών και της σχετικής απόφασης στο δημοτικό συμβούλιο, θα ήθελα για μια ακόμη φορά να πω δημόσια τη θέση μου για την δημιουργία θεματικών γηπέδων στις πλατείες και όχι γενικές αναπλάσεις πλατειών με πλακόστρωτα με παγκάκια και με διαδρόμους.
Σε όλες τι πλατείες μπορούν να γίνουν γήπεδα Μπάσκετ, Βόλευ, Χάντμπολ, Ποδοσφαίρου, τένις, squash  ή κάτι άλλο που δεν σκέφτομαι Αυτή τη στιγμή ώστε να δοθεί η δυνατότητα στα παιδιά να μπορούν να παίξουν ελεύθερα.
Δεν είμαστε η Αθήνα που της λείπει το πράσινο και το οξυγόνο. Είμαστε μια πόλη που δόξα το θεό έχουμε πράσινο περιμετρικά αφού το κέντρο της πόλης μας έχει καταντήσει ΚΕΝΤΡΟ ΑΘΗΝΩΝ με τις ''όμορφες'' πολυκατοικίες. Που έχουν στερήσει απο την Πόλη μας το χαρακτήρα που είχε και τον
έχουν αλλοιώσει σε βαθμό που δεν υπάρχει γυρισμός. Μας λείπουν οι γειτονιές!!
Όμως η δυνατότητα να διαχειριστούμε τους κοινόχρηστους χώρους με τον καλύτερο δυνατό τρόπο μέσα στην πόλη μας είναι αναγκαίο. Και τα παιδιά πρέπει να παίξουν και να αθληθούν σε μέρη που να παρέχουν ασφάλεια. Να βγούν από τα σπίτια τουςΘεματικά γήπεδα σε όλη την πόλη και σε όλους τους οικισμούς. Όχι γήπεδα που να πληρούν όλες τις προδιαγραφές. Ας είναι να κουνηθεί λίγο και ένα παιδί να πάει να παίξει αυτό που του αρέσει στην άλλη γειτονιά. Μην θέλει ο καθένας ένα γήπεδο της αρεσκείας του έξω από το σπίτι του.
Το ανοιχτό γυμναστήριο στο Πευκάκι έχει διατηρηθεί μια χαρά και είναι σε πολύ καλή κατάσταση. Το ίδιο μπορεί να συνδυαστεί και με τα γήπεδα. Ανάγκη άθλησης δεν έχουν τα μωρά αλλά τα παιδιά άνω των 7 ετών τουλάχιστον.
Ειδικά το ΠΑΡΚΟ ΔΕΞΑΜΕΝΗΣ μπορεί να φιλοξενήσει άπειρες αθλητικές εκδηλώσεις στα ανάλογα θεματικά γήπεδα που έχει. Μπορεί να διαμορφωθεί το πάρκο σε ένα πολιτιστικό Κέντρο.Με Θέατρο κανονικό όμως και αθλητικό κέντρο με γήπεδα 5Χ5, 3Χ3, Χάντμπολ με ταραφλεξ και Βόλευ με τον ίδιο τάπητα για ανοικτά γήπεδα, Μπάσκετ, Squash, το τένις υπάρχει και ίσως χρειάζεται βελτίωση και άλλα πολλά, (ποδήλατο, ΒΜΧ, Πίστες skate)  που όμοιο του δεν θα υπάρχει σε όλη την Ελλάδα. Και να δημιουργηθεί και μια ζώνη με καφετέριες και καταστήματα περιμετρικά του πάρκου ίσως και Club που να μην ενοχλούν τους περίοικους. Να γίνει διαγωνισμός ενοικίασης και να παραχωρηθεί σε διαχειριστή ή να υπάρχει το project έτοιμο για υλοποίηση και να αναζητηθεί επενδυτής. Η συμμετοχή του κόσμου είναι που διώχνει τα περιθωριακά στοιχεία και η απουσία φύλαξης.
Η θέση του φίλου στο σχόλιο του σε προηγούμενη ανάρτηση σήμερα για το χάντμπολ, με βρίσκει περισσότερο από ποτέ σύμφωνο αφού μας αγνοούν συστηματικά οι περισσότεροι επιδεικτικά ως άθλημα. Και αυτό έχει να κάνει με την αθλητική κουλτούρα που έχουν καλλιεργήσει τόσα χρόνια. Κουλτούρα έχθρας. Εξάλλου το έγραψα και προχθές… τι μπορεί να είναι τόσο ισχυρό και να μην πηγαίνουν οι φίλαθλοι του ποδοσφαίρου σε άλλα αθλήματα; Τι είναι τόσο ισχυρό οι φίλοι του μπάσκετ να μην πηγαίνουν σε άλλα αθλήματα.
Μα τι είναι τόσο ισχυρό οι φίλοι του Βόλευ να μην πηγαίνουν σε άλλα αθλήματα. Και αυτό που αναφέρω ειναι οτι μιλάω για ομάδες της ίδιας μας της ΠΟΛΗΣ… του ίδιου μας του ΔΗΜΟΥ.Μην στιγματιστούν; Μην ντροπιάσουν το άθλημα; Μα και εμένα να με ρωτήσεις η πρώτη συζήτηση που κάνουμε είναι για το ποδόσφαιρο.
Εαν με ρωτήσεις πιο άθλημα σου αρέσει πιο πολύ θα σου πω.... το Water Polo που είναι δυναμικό και σκληρό !! Είναι ντροπή; Είναι κακό; Διαμάχες μεταξύ μας; Διαχωρισμοί που το μόνο που καταφέρνουν είναι να συντηρούν την διχόνοια και  την μικροπρέπεια πολλών παραγόντων από όλα τα αθλήματα και τμήματα;
Δεν μπορούμε σε έναν δήμο 15.000 να μην συγκεντρώνονται 2000 άτομα σε ένα κρίσιμο παιχνίδι που το έχει ανάγκη η τοπική ομάδα μας; Η όποια ομάδα είναι αυτή.Αυτό δεν είναι το ζητούμενο ή φοβόμαστε την σύγκριση και την κρίση από την παρουσία του κόσμου;

Φιλικά
Παναγιώτης Μπεκιάρης.