Δεν θα αργούσε ο εξευτελισμός, αυτού που ονομάζουμε ελληνικό μπάσκετ,
από τους πραγματικούς λάτρεις τους αθλήματος. Ο εξευτελισμός όλων όσοι
ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΜΕ σε αυτό από οποιοδήποτε μετερίζι.
Έρχονται οι γιάνκηδες, οι...μαϊμούδες που λέει και μία προεδρική ψυχή, να προωθήσουν την τιμή για τον κορυφαίο αθλητή αυτής της χώρας. Το μοναδικό άνθρωπο στη σύγχρονη ιστορία της γηραιάς ηπείρου, ο οποίος άλλαξε την αθλητική ροή ενός τόπου.
Ο Νίκος Γκάλης έχει καλές πιθανότητες να περιληφθεί στα Hall of Fame του μπάσκετ, όντας άλλωστε και παιδί του αμερικάνικου μπάσκετ. Το αξίζει όσο λίγοι με σημαντικά επιτεύγματα τόσο εδώ όσο και στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού με το πανεπιστήμιο του Seton Hall.
Είναι ήδη μέλος του Hall of Fame της Φίμπα, πράγματα νομοτελειακά. Ο καλύτερος των καλύτερων τιμάται σε όλο τον πλανήτη εκτός από την χώρα του.
Για τον Νίκο Γκάλη αντιστρέφεται το ρηθέν του Τζον Κέννεντυ: ήρθε η ώρα να ρωτήσουμε τους εαυτούς μας τί έχουμε κάνει για τον Γκάλη. Τί έχουμε ζητήσει-απαιτήσει να γίνει.
"Οι εποχές του Γκάλη πέρασαν"....
Να μιλήσουμε για το αγωνιστικό; Για την...ανακάλυψη ότι ο Γκάλης δεν έπαιζε άμυνα ή ότι ήταν υπερβολικά επαγγελματίας; Ακόμα και για την πορεία που πήρε το
μπάσκετ μετά την αποχώρησή του όπου βαλθήκαμε να αποθεώσουμε ως μπάσκετ το σκληρό αμυντικό εργάτη, θάβοντας όποιον τολμούσε να διαθέτει ταλέντο.
«Οι εποχές του Γκάλη πέρασαν» ή « ο Γκάλης τώρα δεν θα έπαιζε 40 λεπτά ούτε θα έβαζε 40 πόντους». Λόγια που ακούστηκαν και γράφηκαν κατά κόρον.
Μόνο που ο Γκάλης στις ημέρες μας, θα έπαιζε 40 λεπτά θα έβαζε 30 πόντους γιατί πολύ απλά υπήρξε αυτό που έλεγαν οι φίλοι του Άρη: ΘΕΟΣ, και ο ύψιστος είναι παντός καιρού.
Το αυθεντικό του ταλέντο, το ανέπτυξε δουλεύοντας νυχθημερόν φέρνοντας στην Ελλάδα τον επαγγελματισμό σε όλες του τις εκφάνσεις.
Μετατράπηκε στην λατρεία των πολλών...
Το να ψηφίσουμε ώστε να περιληφθεί στην χρυσή παρέα του αυθεντικού Hall of Fame είναι μία μορφή εξιλέωσης. Εδώ και χρόνια καταστρέφουμε όλη την παράδοσή του, διαλύουμε όσους δρόμους άνοιξε, γκρεμίζουμε όσες γέφυρες έκτισε για το ελληνικό μπάσκετ.
Μόλις δε κάνουμε αυτό που θεωρούμε ως καθήκον, μετά θα συνεχίσουμε να αποδομούμε το άθλημα που ο Νίκος Γκάλης κατάφερε να το κάνει δημοφιλέστερο, έστω και για ένα διάστημα, στην χώρα. Το έβγαλε από τα...μικρά γράμματα και το έβαλε σε κάθε σπίτι.
Έπαψε να είναι η κρυφή αγάπη των λίγων και μετατράπηκε στην λατρεία των πολλών. Από κομπάρσο, μετατράπηκε σε ανταγωνιστή του ποδοσφαίρου, στέλνοντας χιλιάδες παιδιά, πρώτα στα τσιμέντα, και μετά στα παρκέ.
Ξέρετε κάτι; Καλύτερα να μην ψηφίσουμε. Θα το κάνουν οι ξένοι και αυτό. Αυτοί, όπως ο θρυλικός Όντι Νόρις ή ακόμα και ο Μισέλ Πλατινί, ο οποίος θα τον τιμήσει πριν από τον τελικό του τσάμπιονς λιγκ, κατανοούν καλύτερα τί πραγματικά ήταν το φαινόμενο «Γκάλης».
Ψηφίστε ΕΔΩ για τον Νίκο Γκάλη
Έρχονται οι γιάνκηδες, οι...μαϊμούδες που λέει και μία προεδρική ψυχή, να προωθήσουν την τιμή για τον κορυφαίο αθλητή αυτής της χώρας. Το μοναδικό άνθρωπο στη σύγχρονη ιστορία της γηραιάς ηπείρου, ο οποίος άλλαξε την αθλητική ροή ενός τόπου.
Ο Νίκος Γκάλης έχει καλές πιθανότητες να περιληφθεί στα Hall of Fame του μπάσκετ, όντας άλλωστε και παιδί του αμερικάνικου μπάσκετ. Το αξίζει όσο λίγοι με σημαντικά επιτεύγματα τόσο εδώ όσο και στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού με το πανεπιστήμιο του Seton Hall.
Είναι ήδη μέλος του Hall of Fame της Φίμπα, πράγματα νομοτελειακά. Ο καλύτερος των καλύτερων τιμάται σε όλο τον πλανήτη εκτός από την χώρα του.
Για τον Νίκο Γκάλη αντιστρέφεται το ρηθέν του Τζον Κέννεντυ: ήρθε η ώρα να ρωτήσουμε τους εαυτούς μας τί έχουμε κάνει για τον Γκάλη. Τί έχουμε ζητήσει-απαιτήσει να γίνει.
"Οι εποχές του Γκάλη πέρασαν"....
Να μιλήσουμε για το αγωνιστικό; Για την...ανακάλυψη ότι ο Γκάλης δεν έπαιζε άμυνα ή ότι ήταν υπερβολικά επαγγελματίας; Ακόμα και για την πορεία που πήρε το
μπάσκετ μετά την αποχώρησή του όπου βαλθήκαμε να αποθεώσουμε ως μπάσκετ το σκληρό αμυντικό εργάτη, θάβοντας όποιον τολμούσε να διαθέτει ταλέντο.
«Οι εποχές του Γκάλη πέρασαν» ή « ο Γκάλης τώρα δεν θα έπαιζε 40 λεπτά ούτε θα έβαζε 40 πόντους». Λόγια που ακούστηκαν και γράφηκαν κατά κόρον.
Μόνο που ο Γκάλης στις ημέρες μας, θα έπαιζε 40 λεπτά θα έβαζε 30 πόντους γιατί πολύ απλά υπήρξε αυτό που έλεγαν οι φίλοι του Άρη: ΘΕΟΣ, και ο ύψιστος είναι παντός καιρού.
Το αυθεντικό του ταλέντο, το ανέπτυξε δουλεύοντας νυχθημερόν φέρνοντας στην Ελλάδα τον επαγγελματισμό σε όλες του τις εκφάνσεις.
Μετατράπηκε στην λατρεία των πολλών...
Το να ψηφίσουμε ώστε να περιληφθεί στην χρυσή παρέα του αυθεντικού Hall of Fame είναι μία μορφή εξιλέωσης. Εδώ και χρόνια καταστρέφουμε όλη την παράδοσή του, διαλύουμε όσους δρόμους άνοιξε, γκρεμίζουμε όσες γέφυρες έκτισε για το ελληνικό μπάσκετ.
Μόλις δε κάνουμε αυτό που θεωρούμε ως καθήκον, μετά θα συνεχίσουμε να αποδομούμε το άθλημα που ο Νίκος Γκάλης κατάφερε να το κάνει δημοφιλέστερο, έστω και για ένα διάστημα, στην χώρα. Το έβγαλε από τα...μικρά γράμματα και το έβαλε σε κάθε σπίτι.
Έπαψε να είναι η κρυφή αγάπη των λίγων και μετατράπηκε στην λατρεία των πολλών. Από κομπάρσο, μετατράπηκε σε ανταγωνιστή του ποδοσφαίρου, στέλνοντας χιλιάδες παιδιά, πρώτα στα τσιμέντα, και μετά στα παρκέ.
Ξέρετε κάτι; Καλύτερα να μην ψηφίσουμε. Θα το κάνουν οι ξένοι και αυτό. Αυτοί, όπως ο θρυλικός Όντι Νόρις ή ακόμα και ο Μισέλ Πλατινί, ο οποίος θα τον τιμήσει πριν από τον τελικό του τσάμπιονς λιγκ, κατανοούν καλύτερα τί πραγματικά ήταν το φαινόμενο «Γκάλης».
Ψηφίστε ΕΔΩ για τον Νίκο Γκάλη
Τάσος Μαγουλάς για το Contra.gr


Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Το Loutraki One σέβεται όλες τις απόψεις, αλλά προτιμά τα Eλληνικά και όχι τα greeklish, το χιούμορ και όχι τις ύβρεις.
Επειδή το Loutraki One πιστεύει στη δύναμη του διαλόγου, αλλά όχι στην εμπαθή και στείρα αντιπαράθεση μόνο για το θεαθήναι, διατηρεί το δικαίωμά του να μην αναρτά σχόλια που είναι υπέρ το δέον υβριστικά ή άσχετα με το άρθρο, που αναφέρονται σε προσωπικά δεδομένα τoυ αρθρογράφoυ ή που δεν περιέχουν το e-mail του αποστολέα. Tο email των αποστολέων σχολίων δεν εμφανίζεται δημόσια.