"Όταν μάθεις ν' αποδέχεσαι αντί να περιμένεις, θα 'χεις λιγότερες απογοητεύσεις."
Ο υπέρτατος στόχος ενός ανθρώπου, εδώ και χιλιάδες χρόνια, είναι η επίτευξη της Αυτογνωσίας.
Δεν είναι εύκολο να γνωρίσει κάποιος τον εαυτό του. Βασικά είναι πιο δύσκολο απ' όσο υποθέτουμε...
Είμαστε ένα σύνολο από εμπειρίες, γνώσεις, συνήθειες και ιδέες, οι οποίες καθορίζουν τον τρόπο συμπεριφοράς προς τ' αγαπημένα μας πρόσωπα, προς τους ξένους, ακόμα και προς τον ίδιο μας τον εαυτό.
Αυτή είναι η "πανοπλία" μας. Αυτό είναι και το βάρος μας.
Ο Ιππότης του μυθιστορήματος προσπαθεί ν' απαλλαχθεί από το βάρος της πανοπλίας του και να πλησιάσει στην Αυτογνωσία.
Εμείς, σήμερα, κάνουμε μία οποιαδήποτε προσπάθεια προς αυτή την κατεύθυνση;
Μάλλον όχι, αφού έχουμε αποξενωθεί από τον ίδιο μας τον εαυτό και ταυτιζόμαστε με τα
πρόσωπα που προβάλονται ως...πρότυπα. Ίσως η μοναδική στιγμή κατα την οποία μπαίνουμε στη λογική της αναζήτησης, είναι μετά από κάποιο έντονο προσωπικό γεγονός. Αλλά και πάλι, οι περισσότεροι απλώς το ξεχνάνε...
Ο περισσότερος κόσμος θεωρεί πως ολοκληρώνεται εάν αγοράσει κάποιο ακριβό προϊόν.
Πολλοί από τους νέους (κυρίως) ανθρώπους, γνωρίζουν περισσότερα πράγματα για τον διπλανό τους, παρα για τον ίδιο τους τον εαυτό. Έτσι γίνονται κριτές της ζωής των άλλων, χωρίς όμως ν' αντέχουν την κριτική για τους ίδιους.
Δεν ξέρω κατα πόσο ένα παραμύθι σαν και αυτό, μπορεί να πέσει στα χέρια ενός ενήλικα και να γίνει ένα εργαλείο εσωτερικής αναζήτησης. Ίσως κάποιος θα περίμενε η εσωτερική αναζήτηση, με τη βοήθεια ενός βιβλίου, να περιλαμβάνει ψυχιατρικούς όρους, βαθυστόχαστα νοήματα, δύσκολες εκφράσεις και ίσως μερικά παραδείγματα.
Αυτή ήταν αρχικά και η δική μου αντιμετώπιση...Και ήταν λάθος...
Γιατί ο καλύτερος τρόπος για βρεις τον εαυτό σου, είναι να κάνεις απλές σκέψεις. Και απλές σκέψεις κάναμε όταν είμασταν παιδιά...
Δεν είναι εύκολο να γνωρίσει κάποιος τον εαυτό του. Βασικά είναι πιο δύσκολο απ' όσο υποθέτουμε...
Είμαστε ένα σύνολο από εμπειρίες, γνώσεις, συνήθειες και ιδέες, οι οποίες καθορίζουν τον τρόπο συμπεριφοράς προς τ' αγαπημένα μας πρόσωπα, προς τους ξένους, ακόμα και προς τον ίδιο μας τον εαυτό.
Αυτή είναι η "πανοπλία" μας. Αυτό είναι και το βάρος μας.
Ο Ιππότης του μυθιστορήματος προσπαθεί ν' απαλλαχθεί από το βάρος της πανοπλίας του και να πλησιάσει στην Αυτογνωσία.
Εμείς, σήμερα, κάνουμε μία οποιαδήποτε προσπάθεια προς αυτή την κατεύθυνση;
Μάλλον όχι, αφού έχουμε αποξενωθεί από τον ίδιο μας τον εαυτό και ταυτιζόμαστε με τα
πρόσωπα που προβάλονται ως...πρότυπα. Ίσως η μοναδική στιγμή κατα την οποία μπαίνουμε στη λογική της αναζήτησης, είναι μετά από κάποιο έντονο προσωπικό γεγονός. Αλλά και πάλι, οι περισσότεροι απλώς το ξεχνάνε...
Ο περισσότερος κόσμος θεωρεί πως ολοκληρώνεται εάν αγοράσει κάποιο ακριβό προϊόν.
Πολλοί από τους νέους (κυρίως) ανθρώπους, γνωρίζουν περισσότερα πράγματα για τον διπλανό τους, παρα για τον ίδιο τους τον εαυτό. Έτσι γίνονται κριτές της ζωής των άλλων, χωρίς όμως ν' αντέχουν την κριτική για τους ίδιους.
Δεν ξέρω κατα πόσο ένα παραμύθι σαν και αυτό, μπορεί να πέσει στα χέρια ενός ενήλικα και να γίνει ένα εργαλείο εσωτερικής αναζήτησης. Ίσως κάποιος θα περίμενε η εσωτερική αναζήτηση, με τη βοήθεια ενός βιβλίου, να περιλαμβάνει ψυχιατρικούς όρους, βαθυστόχαστα νοήματα, δύσκολες εκφράσεις και ίσως μερικά παραδείγματα.
Αυτή ήταν αρχικά και η δική μου αντιμετώπιση...Και ήταν λάθος...
Γιατί ο καλύτερος τρόπος για βρεις τον εαυτό σου, είναι να κάνεις απλές σκέψεις. Και απλές σκέψεις κάναμε όταν είμασταν παιδιά...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Το Loutraki One σέβεται όλες τις απόψεις, αλλά προτιμά τα Eλληνικά και όχι τα greeklish, το χιούμορ και όχι τις ύβρεις.
Επειδή το Loutraki One πιστεύει στη δύναμη του διαλόγου, αλλά όχι στην εμπαθή και στείρα αντιπαράθεση μόνο για το θεαθήναι, διατηρεί το δικαίωμά του να μην αναρτά σχόλια που είναι υπέρ το δέον υβριστικά ή άσχετα με το άρθρο, που αναφέρονται σε προσωπικά δεδομένα τoυ αρθρογράφoυ ή που δεν περιέχουν το e-mail του αποστολέα. Tο email των αποστολέων σχολίων δεν εμφανίζεται δημόσια.