Αφού προσπεράσουμε το αρχικό σοκ της πρότασης, μήπως έστω να υιοθετήσουμε τις πρακτικές των δυο τούρκων, ήτοι του πρωθυπουργού και του τεχνοκράτη της παγκόσμιας τράπεζας; Θα μου πείτε ότι οι προτάσεις και οι πρακτικές από μόνες τους δεν φέρνουν αποτέλεσμα, καθότι είναι γνωστό τοις πάσι ότι το αποτέλεσμα είναι απόρροια αυτών που τις κομίζουν, αυτών που τις απαιτούν και αυτών που τις υλοποιούν. Και κατά πως φαίνεται, στην Ελλάδα πάλι οι ΓΑΠΒενιζελοΡαγγούσηδες θα το κάνουν.
Τι έκαναν οι τούρκοι αξιωματούχοι, όταν όπως όλοι γνωρίζουμε από το 1998 και έπειτα η Τουρκία περιήλθε σε οικονομική κατάσταση ίδια και χειρότερη με τη δική μας; Πρώτα από όλα είχε πρωθυπουργό με "cohones" που δεν δίσταζε να θυμίσει ότι η τουρκία ανήκει στους τούρκους και δεν πουλιέται. Δεύτερον είχε την ψυχραιμία να φτιάξει στρατηγικό σχέδιο που θα το ακολουθούσε πιστά.
Τρίτον -φαίνεται- να μην υπήρχε "κρυφό" σχέδιο. Όχι γιατί εδώ ο ΓΑΠ -φαίνεται να- τα είχε προσυμφωνημένα πριν αναλάβει πρωθυπουργός (;), ούτε γιατί -κατά πολλούς- υπάρχουν άλλες συμφωνίες πίσω από τα προφανή. Θέλει "cohones" και θέλει σχέδιο. Και δυστυχώς αυτή η κυβέρνηση (;) δεν έχει κανένα εκ των δυο.
Ο τούρκος πρωθυπουργός Ερντογάν, έφερε τον τεχνοκράτη της παγκόσμιας τράπεζας Κεμάλ Ντερβίς (είχε προταθεί για διάδοχος του Στρος Καν) και του έδωσε τα κλειδιά του μαγαζιού, ζητώντας του 2 πράγματα. Να βγεί η χώρα από την κρίση και από τα νύχια του ΔΝΤ, και να βγεί χωρίς να ξεπουληθεί κρατώντας την περηφάνια της. Και εκ του αποτελέσματος, η τουρκία αποφοίτησε από το πανεπιστήμιο του ΔΝΤ με άριστα.
Ποιό ήταν εν ολίγοις το σχέδιο σταθεροποίησης και ανάκαμψης; Απλό (όπως όλα τα μεγάλα σχέδια της ιστορίας). Άμεση και συνεχή περικοπή των αλόγιστα μεγάλων κρατικών δαπανών (τι μου θυμίζει), αναμόρφωση της γραφειοκρατίας προς την κατεύθυνση της εξυπηρέτησης της επιχειρηματικής δραστηριότητας και των ξένων επενδύσεων, πάγωμα των μισθών των δημοσίων υπαλλήλων και ορθολογισμός επιδομάτων κλπ, μείωση της εταιρικής φορολογίας με κίνητρα αύξησης θέσεων εργασίας και αύξηση ορισμένων έμμεσων φόρων χωρίς σημαντική επιβάρυνση της καταναλωτικής δυνατότητας των πολιτών, και τέλος σωστά στοχευμένη αποκρατικοποίηση.
Αποτέλεσμα; Οι αποκρατικοποιήσεις έφεραν τον πρώτο χρόνο 20 δις, η εισροή ξένων κεφαλαίων και επενδύσεων λόγω των μέτρων προσέλκυσης των ήταν της τάξης των 5 δις ετησίως, η ανεργία μειώθηκε, οι κρατικές δαπάνες μειώθηκαν, οι εξαγωγές αυξήθηκαν σημαντικά και το ΔΝΤ αποτέλεσε ιστορία φεύγοντας τρέχοντας.
Και ξαναρωτώ. Μήπως να το σκεφτούμε ρε παιδιά; Μήπως τελικά αντί για "δυτική κηδεμονία να φέρουμε δανεικούς του τούρκους; Loutraki One
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Το Loutraki One σέβεται όλες τις απόψεις, αλλά προτιμά τα Eλληνικά και όχι τα greeklish, το χιούμορ και όχι τις ύβρεις.
Επειδή το Loutraki One πιστεύει στη δύναμη του διαλόγου, αλλά όχι στην εμπαθή και στείρα αντιπαράθεση μόνο για το θεαθήναι, διατηρεί το δικαίωμά του να μην αναρτά σχόλια που είναι υπέρ το δέον υβριστικά ή άσχετα με το άρθρο, που αναφέρονται σε προσωπικά δεδομένα τoυ αρθρογράφoυ ή που δεν περιέχουν το e-mail του αποστολέα. Tο email των αποστολέων σχολίων δεν εμφανίζεται δημόσια.